Scandalum

ī quo macerat̉ corpus. Sil̓r or̄o v̓tute ꝯtīetieiuniū. qꝛ intētio interiꝰ ad deū debilitatē corꝑis parit. ꝯpletiꝰ tn̄ el̓yna habet vim ſatiſfactōis qͣꝫ or̄o ⁊ ieiuniū. ꝓpterea d̓r. i. Thi. iiij.Corꝑalis quidē exercitatio ad modicū vtil̓ē. Dicit glo. Oīs ſumma diſcipline xp̄iane ēin miſcd̓ia ⁊ pietate. Si tn̄ general̓r loqͣmurpōt dici ꝙ ī ſatiſfactōe ſunt tria .ſ. vitatio culpe. augmētatio gr̄e ⁊ ſolutio pene. ⁊ hͦ terciū ēinfimū ī ſatiſfactiōe. Ad pͥmū valet or̄o. Adſcd̓m valet elemoſina. qua quis ſibi facit amicos de māmona iniquitatis qui impetrātgr̄am. Ad terciū valet ieiuniū. Hec ex Ri. iniiij. di. xv. ar. ij. q. iij.¶ Utꝝ reſtō rei aliene ſit ꝑs ſatiſfactiōis? ℟.10ꝙ ꝓpͥe nō. qꝛ dꝫ p̄cedere oēm ꝑtē pnīe cum dicat ceſſationē ab iniuria. d̓ qͦ vides. Reſtō. ijī pͥn. Sed large accipiēdo reſtōem ꝓut dicitom̄ē illud qd̓ ad debitā ſatiſfactione exigiturſic ē ꝑs ſatiſfactōis.Iē dictū vel faAAActū minus rectū p̄bēs alteri occaſionē ruine.ita no. Car. ī cle. i. de offi. or. ẜmLaur. a ſcandalō grece qd̓ latine d̓r ruina vl̓offenſio vel impactio pedis. ⁊ elicit̉ a Hiero.ſuꝑ illud Mat. xv. Scis ꝙ pharizei audito hoc verbo ſcādalizati ſunt. Un̄ ſicut qn̄ aliquid ponit̉ ī via corꝑali ꝑ quod īpinges diſponitur ad ruinā. ſic ī via ſpūali quicunqꝫ ꝑfactū ſuū ſeu dictū minus rectū .i. vel maluꝫẜm ſe. vel hn̄s ſpēm mali diſponit aliquē adcaſū in aliquod pctm̄ ꝓprie ſcandalū ei facitHoſt. ī ſumma ti. de renun. dicit. graue ſcandalū d̓r qn̄ ex dicto vel facto alij cōtrahūturī ꝯſenſum mortalis pctī. ⁊ ꝓpterea glo. de renun. in. c. niſi. in ꝟ. ꝓ graui. dicit: ꝙ nō eſt curanduꝫ de ſcandalo. niſi ſit graue. de no. ope.nun. c. ij. ⁊ de vo. c. magne. de re. iur. qui ſcandalizauerit. quod no.¶ Quottuplex ē ſcādalū? ℟. duplex .ſ. actiuū⁊ paſſiuū. ſicut dupl̓r pōt quis eſſe cā peccandi alteri. Uno mō per ſe. puta qn̄ quis aliqd̓malū facit ꝑ illud intēdēs alium deducere inpctm̄. aut ſi nō intēdit. tn̄ factū ē tale quod d̓ſui rōne habet vt ſit inductiuū ad peccandū⁊ ſic iſtud d̓r ſcandalū actiuū. Altero mō qͥsꝑ accidēs pōt eē cā peccandi alteri. puta qꝛ p̄ter intentionē ſcādali dandi id facit. ⁊ ex conditōe oꝑis nō ē vt qͥs ſcādalizet̉. Sed tn̄ alius male diſpoſitus ē: aut ex inuidia quā habet ad aliū aūt alio mō ideo ſcādalizat̉. ⁊ tal̓

nō dat occaſionē qͣꝫtum in ſe ē tali ſcandaloꝓpterea vocat̉ ſcandalū paſſiuū ſine actiuo.Qn̄qꝫ etiā ē ſcandalū actiuū ſiml̓ ⁊ paſſiuū.actiuū ī altero qͥ dat ⁊ paſſiuū cū ille qui accipit peccat. aliqn̄ eſt actiuū ſine paſſiuo. putacū aliquis inducit aliquē ad peccādū. ſed illenō peccat. hec ex Alexa. ij. ij. ti. de ſcandalo. ⁊Ri. in. iiij. di. xxxviij.¶ Utrū ſcādalū ſit ſpāle pctm̄ mortale? ℟. ꝙaut ſcandalū paſſiuū ē tm̄ impactio ad veniale pctm̄: puta cū aliquis ex dicto alterius mouet̉ ad pctm̄ veniale. ⁊ ſic ē veniale pctm̄. autē cū impactōe ad mortale pctm̄. ⁊ ſic ē mortale. nō tn̄ aliud pctm̄ ſpāle ab illo qd̓ ꝯmittit̉.qꝛ ſumere occaſionē pctī ex dicto vel facto alteriꝰ nō ꝯſtituit ſpāle rōem pctī. qꝛ nō importat deformitatē ſpāli virtuti oppoſitā. ſed ſolū ip̄m pctm̄ qd̓ ꝯmittit̉. Si aūt loqͥmur deſcādalo actiuo. ⁊ ſi ſit ꝑ accn̄s ſic nō eſt ſpālepctm̄. qꝛ qd̓ ē ꝑ accn̄s nō ꝯſtituit ſpēm. tn̄ qn̄qꝫ pōt eē pctm̄ veniale: vt qn̄ actū ꝯmittit venial̓ pctī. vel actū qui de ſe nō ē malū. ſed ſolūhabet ſpēm mali cuꝫ aliqua leui inductione.Qn̄qꝫ ē mortale ſiue qꝛ ꝯmittit actū mortal̓pctī. ſiue qꝛ ꝯtēnit ſalutē ꝓximi vt ꝓ ea ſeruāda nō p̄termittat aliqͥs facere qd̓ ſibi libueritFacit. c. cauēdū. x. q. iij. ⁊. d. §. ꝓ graui. i. q. i.hi qͦſcūqꝫ. Si ꝟo ſit ſcandalū actiuū ꝑ ſe. puta qꝛ intēdit aliū inducere ad pctm̄. ⁊ ſi qͥdeꝫintēdit inducere ad pctm̄ mortale: ſic peccatmortal̓r. Sil̓r ſi ītēdat inducere ad pctm̄ veniale ꝑ actū pctī mortal̓. Si aūt intēdit inducere ad pctm̄ veniale etiā ꝑ actū pctī venialis ſic ē veniale pctm̄. Et iſto mō ſcandalūactiuū ꝑ ſe ē ſpāle pctm̄. qꝛ ex intētione finisſortit̉ pctm̄ rōem ſpālis pctī. ⁊ opponit̉ directe correctōi fr̄ne. ꝓpter hͦ qd̓ intēdit̉ ſpāleximi nocumētū. Hec oīa ex Ale. ⁊ Ri. vbi. s⁊ Tho. ij. ij. q. xliij. et ad illud Matih̓ xviij.Neceſſe ē vt veniat ſcādala ⁊c̄. Ueꝝ ꝙ eſt neceſſe niſi hoīes vitā mutent.¶ Utꝝ aliquis teneat̉ dimittere aliqd̓ bonuꝫopus ne ꝓximus ſcādalizet̉: ℟. ẜm Ric. vbis. ar. i. q. ij. ꝙ aut bona oꝑa ſunt neceſſaria adſalutē vt ſunt p̄cepta. aut ſunt ſuꝑerogatōisvt ꝯſilioꝝ oꝑa. aut ī genere indrna: vt comedere carnes. bibere vinū. retinere tꝑalia. d̓ta repetere ⁊ hmōi. Oꝑa .n. pͥma nō ſunt ꝓdͦcūqꝫ ſcādalo omittēda. qꝛ nullꝰ debet velle danationē ſuā ꝓ euitāda illa ꝓximi ſui. facit. c.ij. de no. ope. nun. et. xij. diſt. illa. xi. q. iij. interverba. xxiij. q. iij. §. i. ante fi. Hic aduerte ẜmInno. vt recitat Pa. de renun. in. c. niſi cum