SatiſfactioCCCXIII
mēſā. ſed bn̄ cū iudeis. xxviij. q. i. nullus. qꝛmagꝭ ſūt nobis ꝑuerſi iudei ⁊ ī cibis nos ꝯtēnūt. tn̄ Lau. ⁊ Io. ⁊ multi ſeqͥces tenēt ꝙ cuꝫſaracenis etiā nō licet comedere. qꝛ etiā ipſi īmultꝭ iudaizat. Qd̓ verū credo qn̄ ī cib̓ taliaobẜuāt. al̓s nō. Itē qꝛ iudeis ꝑmittit̉ eoꝝ ſinagoga. ſed ſaracenis nullo mō ꝑmittit̉ interxp̄ianos publica īuocatōꝫ facere machometi. neqꝫ ꝑegrinatio ad aliquem ſuoꝝ ſicut adſctm̄. Et quicūqꝫ eoꝝ dn̄s xp̄ianꝰ qͥ hͦ eis permittit peccat mortal̓r. qꝛ facit ꝯtra p̄ceptū cle.vnice. de iudeis. Itē qꝛ cū iudeis p̄n̄t xp̄ianihr̄e ꝯmertiū. ſꝫ cū infidelibꝰ ſeu ſaracenis extat hodie ꝓhibitio ſb̓ pena excōicatōis papalis quā incurrūt ip̄o facto qui tꝑe guerre cuꝫeis hn̄t ꝯmertiū. vel qͥ deferūt eis ꝓhibita. deqͦ vide sͣ. Excōicatio. v. caſu. xxi.¶ Utꝝ xp̄iani poſſint furari quos detinēt ineoꝝ ẜuitio? ℟. ꝙ ſic. qꝛ nullo modo licite p̄n̄ttenere eos.d̓r dupl̓r.UliACCvno mōrecōciliatio. ⁊ ſic qꝛ oēs partespnīe ordināt̉ ad recōciliatōꝫ q̄libet eaꝝ ſatiſfactio dici pōt. Alio mō d̓r ſolutio pene debite. ⁊ ſic ē ꝑs vna pnīe q̄ ē aſſūptio ſiue adimpletio pn̄īe in iūcte vl̓ debite. ⁊nihilominꝰ tn̄ etiaꝫ ꝑtibꝰ alijs pnīe ꝯuenit ꝑaccn̄s: vt ꝯtritōi rōe doloris ꝯiūcti qͥ ē in ꝑteſenſibili. ⁊ ꝯfeſſioni ratōne erubeſcētie. hec s.Bo. ī. iiij. di. xvi. circa lr̄am.¶ Satiſfactio ẜm culpā p̄teritā ē iniurie illate recōpenſatio ẜm equalitatē iuſticie. ẜm ꝟoculpā futurā eſt peccatoꝝ cās excidere. ⁊ eoꝝſuggeſtionibus aditum nō p̄bere. de pe. diſt.iij. c. Satiſfactio.¶ Utꝝ deo quis poſſit ſatiſfacere ꝓ pctō? ℟.ꝙ cū ipſiꝰ adiutorio. vicꝫ cū merito paſſionisxp̄i: cuiꝰ hō ꝑ verā fidē efficit̉ ꝑticeps ſic pōt.al̓s no. vt no. Ri. ī. iiij. di. xv.¶ Utrū vnꝰ hō poſſit ꝓ alio ſatiſfacere? ℟. ꝙaccipiēdo ſatiſfactione ꝓ p̄ẜuatione ⁊ cautela culpe future ſic nō pōt. qꝛ quis ieiunandonō affligit corpus alterius vt viuat caſte: niſi inqͣꝫtum ꝑ bonū exemplū allicit eū ad ſil̓iafacienda. ſiue inqͣꝫtum pōt alteri mereri augmentū gratie ꝑ talia: vt ſic faciliꝰ euitꝫ pctm̄Si ꝟo accipiat̉ ſatiſfactio ꝓ recōpenſatōe iniurie illate. ſic vnus pōt ꝓ alio ſatiſfacere homini. Deo ꝟo etiā pōt ſi mō ille qui cōmiſitpctm̄ ſit ꝯtritus de eo. al̓s no. ꝓ pnīa ꝟo iniūcta nō pōt vnus ꝓ alio ſatiſfacere: niſi inter-
ueniat auc̄tas ꝯfeſſoris qui in illa pōt diſpēſare: vl̓ niſi interueniat caſus ꝙ ille cui impoſita e nunqͣꝫ eā poterit in hͦ mūdo implere. qꝛpoſſet tunc ꝑ aliū fieri. Hec habent̉ ex dictisRi. ⁊ s. Bo. ī. iiij. di. xx.¶ Sed nūquid ille cuiꝰ ſatiſfactionē alter inſe ſuſcepit moriēdo ſtatim euolabit? ℟. ꝙ nōſed oportet ꝙ pͥmo ille qui eā ſuſcepit impleat. qꝛ nemo ꝑadiſum ingredit̉ niſi ſit extra oēdebitu. ita ꝙ nec ip̄e nec alius ꝓ eo ſit debitor.ẜm. s. Bo. ī. iiij. di. xx.¶ Utꝝ talis ꝓ alio ſatiſfaciēs ſatiſfaciat etiāꝓ ſeip̄o? ℟. diuerſoꝝ fuit opi. ſed mihi placetopi. quā Ri. ī. iiij. di. xx. refert ꝙ etiā ē ſatiſfactoriū ꝓ ſeip̄o nō ex debito. ſed ꝑ diuina miſcd̓iam q̄ magꝭ charitatē attēdit qͣꝫ opꝰ. xiiij.q. v. ſi quid. Uel dic ꝙ ꝓ alio ſit ſatiſfactoriūꝑ modū ſolutōis pene. ꝓ ſeip̄is ꝟo ē ſatiſfactoriū ꝑ modū meriti de ꝯgruo. Dic enī s. Bo īiiij. di. xv. ꝙ licet de rigore iuſticie n̄ ſit ſatiſfactoriū id qd̓ facit quis ad qd̓ al̓s tenet̉. tn̄ credit ꝙ diuine miſcd̓ie benignitas tāta ē ꝙ acceptat totū. ⁊ quaſi ꝓ nihilo ſaluat nos. et dehoc. jͣ. Suffragiū. §. ij.¶ Utꝝ ſatiſfactio facta in pctō mortali valeat? ℟. aut loqͥmur de ea q̄ fuit impoſita a cofeſſore penitēti ⁊ poſtea recidiuanti an̄ illiꝰ cōplementuꝫ. ⁊ ſic dic vt. s. Pnīa. §. xiiij. Autloquimur de alia quacūqꝫ volūtarie aſſūpta⁊ ſic dico ꝙ nō valet quo ad diminutione pene debite ꝓ pctō niſi ꝑ accidēs: vtputa qꝛ citius ꝯuertet̉ ⁊ verā aget pnīam. ſed qͣꝫtuꝫ adculpa futura euitandā valet.¶ Que ſunt ꝑtes ſatiſfactōis? ℟. tres .ſ. or̄o ieiuniū ⁊ el̓yna. Sūt tn̄ alte ſcd̓arie: vt vigilie.ꝑegrinatōes. diſcipline ⁊ hmōi. Un̄ oīa oꝑaafflictonis ad ieiuniū reducunt̉. oīa oꝑa miſcd̓ie ad el̓ynam. oīa oꝑa ſpūalia ad oratōemHec ex. s. Bo. in. iiij. di. xv. ꝑte. i. ar. i. q. iiij.¶ Utrum flagella miſſa a deo vel ab homībꝰetiam ꝓ peccatis noſtrꝭ ſint ſatiſfactoria? ℟.ꝙ ſic inqͣꝫtum cadunt ſub voluntate patienter ip̄a acceptante: ⁊ patienter ſuſtinere volente. dummo al̓s ſit in charitate. ⁊ de hoc vides. Mors.¶ Utꝝ aliqͣ p̄dictaꝝ triū ꝑtiū ſatiſfactōis ſitmagis ſatiſfactoria? ℟. ꝙ elemoſina ī ſe includit virtute orōnis ⁊ ieiunij ꝓpter duo. Primo qꝛ ꝯſtituit eū cui dat̉ debitorē ad orādūꝓ eo qͥ dedit. Scd̓o qꝛ el̓yna data ꝓpter deūeꝗi q̄dā oblato deo facta q̄ oblato deo fcā hꝫvi orōis. ⁊ ſil̓r bonoꝝ exteriorum ſubtractioꝑ el̓rnam facta continet ꝟtualiter ieiunium