Ordo. i.
ẜm Hugͣ. d̓ ſanIOO. l. ctō victore. eſt ſignaculū qd̓dā in qͦ ſpūalis ptās⁊ officium tradit̉ ordinato. ⁊ ẜmſan. Bona. in. iiij. diſt. xxiiij. ſignaculū h̓ ſtatꝓ ſignaculo ī animā diuinitꝰ imp̄ſſio.¶ Quot ſunt ordines? ℟. ꝙ ſunt ſeptē. vt habet̉ ꝑ mgr̄m in. iiij. diſt. xxiiij. c. i. ſ. Hoſtiariatus. Lectoratꝰ. Exorciſtatꝰ. Acolitatꝰ. Sb̓diaconatꝰ. Diaconatꝰ. Preſbiteratꝰ. Primaconſura em̄ nō eſt ꝓprie ordo. ſꝫ diſpoſitio adordines. ẜm Rich̓. eadē diſt. Facit. xxiij. diſt.d̓ pſalmiſtatū. Qui pſalmiſtatꝰ idē eſt qd̓ prima conſura. Et in hͦ ꝯcordāt cōmuniter theologi. ſꝫ canoniſte tenēt ꝙ ſunt noueꝫ ordines.ẜm nouē hierarchias .ſ. prima tōſura ſeu pſalmiſtatꝰ: ⁊ ordo ep̄alis. Et ꝙ prima tonſura ſitordo. eſt tex. in. c. cū ꝯtingat. ⁊ ibi do. Anto.⁊ canoniſte. de eta. ⁊ qͣli. ordi. Sil̓r ꝙ epatusſit ordo. ⁊ ꝙ imprimat̉ caracter iudicio meo.Facit incōuincibiliter. tex. in. c. i. de ordinatiſab ep̄o: qui ep̄i. re. vbi patet ꝙ licet reſignauerit: nihilominꝰ ꝯfert ordines. licet nō executionē ꝙ nō poſſet ſi caracterē indelibilē nō impſſiſſet ordo ep̄alis. ⁊ ſic ẜm canoniſtas erūt nouē ordines. ⁊ de eoꝝ officijs vide ī ſuis titulis¶ Utꝝ in om̄i ordine imprimat̉ caracter? ℟.ẜm Rich̓. vbi ſupra. ꝙ ſic. ⁊ qͥd ſit vide ſupraCaracter.¶ Sed nunqͥd p̄exigit̉ caracter baptiſmi? ℟.ꝙ ſic de neceſſitate. c. veniēs. de p̄ſb̓i. nō bapti.Secꝰ de ſacramēto ꝯfirmatōis. qꝛ nō ꝯfirmatus ſi ordinet̉ recipit caracterē ordinis.¶ In quo actu imprimit̉ caracter in qͦlibet ordine? ℟. ẜm Rich̓. vbi sͣ. Pro generali regula tenēdū eſt ꝙ in ſuſceptōne illiꝰ exterioris ſigni imprimit̉ caracter in qͦlibet ordine. in quoſigno principalis ptās quā reſpicit ille ordoſignificat̉ exp̄ſſius. ad qua ꝯcurrunt alicuiusinſtrumēti traditio ⁊ verbi exp̄ſſio. quo verboexp̄ſſius determinat̉ inſtrumenti ſignificatio.Et ideo qꝛ principalis poteſtas: qua reſpicitordo. Hoſtiarij exp̄ſſius ſignificat̉ in clauiuꝫeccleſie datione qꝫ in aliquo alio qd̓ circa ip̄mfiat. Et poteſtas lectoris in hͦ ꝙ ab ep̄o ſibi tradit̉ codex lectionū diuinaꝝ. Et poteſtas exorciſte ꝑ hoc ꝙ de manu ep̄i recipit libꝝ exorciſmoꝝ. ideo in eoꝝ datione imprimit̉. Et poteſtas acoliti ẜm ſan. Bona. Ric. ⁊ Pe. ⁊ aliosreſpicit pͥncipaliter portare cereos. ⁊ ideo imt̓mit̉ per hoc ꝙ accipit candelabꝝ de manu epiſcopi. Alij dicūt vt Thomas. ꝙ imprimit̉ ꝑ
hoc ꝙ tradit̉ vrceolꝰ. qꝛ principaliꝰ ꝑ id ſignificat̉ eiꝰ poteſtas. Sꝫ veriꝰ eſt primū. vt patꝫxxi. diſt. Cleros. vel dic ꝙ vtrūqꝫ debet accipere. vt in. c. Acolitꝰ. xxiij. diſt. ⁊ in. c. perlectisv. diſt.¶ Sed querit̉ an requirat̉ ꝙ talia inſtrumenta accipia de manu epiſcopi? ℟. ꝙ nō de neceſſitate ẜm Rich̓. in iſtis ordinibꝰ minoribꝰ. ſꝫſufficit poſtqͣꝫ ſunt ab ep̄o inſtructi qualiter īofficio ſuo debet agere: inſtrumentū accipiantab archidiacono de mandato epiſcopi ⁊ volūtate: in cuiꝰ acceptōne imprimit̉ caracter. quiaīſtrumēti traditio principaliꝰ eſt ab epiſcopoqꝫ ab archidiacono. Et ꝓ iſta opiniōe eſt tex.in. c. acolitꝰ. xxiij. di. In maioribꝰ bene oportet ꝙ d̓ manu ep̄i. xxiij. di. c. ſb̓diaconꝰ. Poteſtas ſubdiaconi patet per hoc ꝙ accipit d̓ manū epiſcopi patena ⁊ calice vacuū. ideo in hocimprimit̉ caracter. quia principalis actꝰ eiuseſt vaſa dominici corporis: ⁊ oblatōnes offerre diacono. Et legere epiſtolā eſt ſecundariuſactꝰ nō principalis. ꝓpterea legit̉ etiā a nō ſb̓diacono. poteſtas diaconi nō poteſt exprimiquantū ad eius principalē actū: qui eſt poteſtas portandi corpꝰ chriſti in patena: ⁊ diſpēſandi corpꝰ chriſti. ⁊ ideo exprimit̉ quātū adeiꝰ actū ſecundariū in traditōne libri euāgeliorum: in qua imprimit̉ caracter ẜm Rich̓. etTho. Alij dicūt ꝙ imprimit̉ caracter in manꝰ ep̄i impoſitōe. vt. S. Bona. ⁊ Pe. ⁊ ꝓ hacopinione facit. xxiij. diſt. c. diaconus. iunctod. c. cleros. Poteſtas ſacerdotis ꝯfert̉ quādoab ep̄o dicit̉. Accipe ſpūmſanctū: quoꝝ ⁊c̄. ethuiꝰ opi. eſt. S. Bona. ⁊ Pe. Alij dicunt vtScotꝰ in. iiij. di. xxiiij. ꝙ ibi ſunt due formepartiales. In quaꝝ altera ꝯfert̉ ptās cōficiendi euchariſtiā. In reliqua poteſtas abſoluēdiin penitētia. ⁊ iſtꝭ ꝯiungunt̉ due materie. hoceſt duo ſigna viſibilia. Propria forme primeeſt traditio calicis ⁊ patene cuꝫ hoſtia. ⁊ vino⁊ verbis. accipe poteſtatē celebrādi ⁊c̄. Secūde forme eſt impoſitio manꝰ epiſcopi ſuꝑ caput cū verbis. Accipe ſpūmſanctuꝫ. vt ſic ep̄sꝯcorditer agat ſummo epiſcopo chriſto: qͥ prius cōtulit poteſtatē apoſtolis cōficiēdi qͣꝫ abſoluēdi. Hec ille. Et hoc credo veriꝰ quo adprimā materiā correſpōdētē pͥme forme. Squo ad ſecundā materiā correſpondētē ſecunde forme q̄ eſt manꝰ impoſitio epiſcopi cū illiſverbis. Accipite. Nō credo qꝛ tex. in. c. vlti.d̓ ſacra vncti. innuit. ꝙ manꝰ impoſitio nō eſtde ſubſtātia forme. qꝛ ſi omiſſa fuerit nō debetreiterari: ſꝫ ſuppleri. nec ſimiliter p̄dicta verba