Druckschrift 
Summa angelica de casibus conscientiae : Mit Beigabe von Hieronymus Tornieli
Einzelbild herunterladen
 

OratoriūCCLXIII.

qd̓ quidē nō donat regulariter adultiſ: niſi petant ꝑ argumētū a ꝯtrario. Ioh̓. vi. Petite ⁊accipietꝭ. Facit. xxiij. q. iiij. c. obtineri. ergo cūſine bona oꝑatōe nullꝰ poſſit ſaluari. qꝛ habitabit ī tabernaculo dei qͥ oꝑat̉ iuſticiā ẜm psͣ.⁊ bona oꝑatio nō poſſit eſſe ſine orōne. ergo ꝓpoſitū ꝯfirmat̉. Exo. xx. Memēto vt diē ſabbati ſanctifices. qd̓ ſine or̄one fieri nō p̄t. ItēLuc. xviij. Oꝑtet ſemꝑ orare. Suꝑ qͦ Chriſo. dicit. Oportet neceſſitatē dicit. Corroboratur exēplo in practica qua cōiter hoīes non timent deū qꝛ nō habēt orationē. Ecōtrario ſi ēaliqͥs timor dei inuenies ī habēte gratiā orōisMerito ergo dicit Hiero. vbi s. In tēptatōnē intrat qͥ orare negligit. Et ſuꝑ illd̓ Mat.xvij. Hoc genꝰ demonioꝝ nō eijcit̉ niſi ī orōe⁊ ieiunio. nō ſanat oculū ꝙ nō ſanat calcaneūIeiunio ſanant̉ peſtes corꝑis. orōne ꝟo peſteſmētis. Sꝫ aduerte ꝙ iſtud p̄ceptū d̓ oratōneeſt affirmatiuū qd̓ ſolū obligat ꝓ ſemꝑ: aliqͦsplus: aliqͦs minꝰ. Quāto em̄ quiſqꝫ eſt debiliortato magis indiget auxilio orōis. Et ideocerta meta vl̓ hora nō eſt determinata. ſꝫ tm̄ qͥlibet de p̄cepto tenet̉ qͣꝫtū iudiciū ſue rōnis dictat ſibi fore neceſſariū orare vt a peccatis deſiſtat ⁊ ī bono ꝑſeueret. Clerici tn̄ ⁊ religioſi habent determinatū modū ⁊ tꝑs orōnis. de qͦ sͣ.Hore. Sil̓r illi quibꝰ in penitētia ꝑ ꝯfeſſorēeſt iniunctū. vl̓ qͥ ex voto haberēt. Alij aūt nōvident̉ habere determinatū tꝑs. niſi ꝙ ẜm ſan.Tho. in. iiij. di. xv. Seculares tenent̉ diebꝰfeſtiuis diuinis officijs intereſſe. vt miniſtriſꝓpopulo oratibꝰ ſuā intentionē ꝯforment.Que oratio eſt efficacior? ℟. ẜm Rich̓. vbis. q. viij. ꝙ oratio dn̄ica. ꝙ on̄dit. Primo autoritatis dignitas. qꝛ xp̄s eā fecit. ⁊ diſcipuloſdocuit Matth̓. vi. Secūdo ſentētioſa eiꝰ breuitas. Tercio petitoꝝ vtilitas. Nā oīa q̄ deſiderare debemꝰ ⁊ petere in hac ꝯtinent̉. UndeAuḡ. ad ꝓbā. Licet alia verba dicamꝰ orādonihil aliud tn̄ dicimꝰ qͣꝫ ꝙ in iſta orōne poſitūeſt: ſi recte ⁊ ꝯgruēter oremꝰ. Un̄ aduerte ꝙ eoordine poſita ſunt qͦ deſiderare ⁊ petere debemꝰExhibet̉ Primo reuerētia illi cui porrigendaeſt oratio. cū dicit̉. Pater noſter qͥ es in celis.in qͦ captat beniuolentiā dei orās. Secūdo qꝛfinis magis deſiderat̉ qͣꝫ qͣ ſunt ad finē. Ideoprimo petunt̉ q̄ reſpiciūt finē qͣꝫ q̄ ſunt ad finēReſpicientes fine ſunt due petitōes. Primaeſt. Sanctificet̉ nomē tuū. Hoc ē ẜm Auḡ.li. ij. de ſermone dn̄i in mōte. cū dicimꝰ. Nosadmonemꝰ deſiderare vt nomē eiꝰ qd̓ ſemꝑ eſtſanctū. etiā apud hoīes ſanctū habeat̉. hoc eſt

nō ꝯtemnat̉: qd̓ nō deo: ſꝫ hoībꝰ ꝓdeſt. Secūda eſt. Adueniat regnū tuū. vn̄ ẜm Auḡ. vbis. in hoc excitamꝰ deſideriū noſtꝝ ad illud regnū vt nobiſ veniat: ⁊ ī ea regnare mereamurUn̄ ꝑ primā petimꝰ vt deꝰ ab hoībꝰ glorificet̉per ſecundā vt ad dei gloriā veniamꝰ. Petitiones reſpiciētes q̄ ſunt ad finē. Quedā ſunt reſpectu boni: q̄ ſunt due. Prima eſt. Fiat volūtas tua: ſicut ī celo ⁊ ī terra. In qua ẜm Auḡ.vbi sͣ. petit̉ meritū qͦ beatitudinē mereamur.qd̓ ꝯſiſtit in obediēdo mandatis dei. ⁊ ideo ſic̄ab angelis ī celis fit dei volūtas. ſic ⁊ a nobis īterris ꝑ verā obedientiā. Secūda eſt. Paneꝫnoſtꝝ qͦtidianū da nobis hodie. In qua petitur victꝰ quotidianꝰ ad ſuſtentationē neceſſariꝰ. vel victꝰ anime .i. euchariſtie ſacramentuꝫtāqͣꝫ inſtrumētū qͦ poſſumꝰ nos iuuare. Quedā petitio eſt reſpectu mali culpe. ⁊ hec eſt. Dimitte nobis debita noſtra ſicut ⁊ nos dimittimus debitoribꝰ noſtrꝭ. Un̄ Auḡ. vbi sͣ. debita peccata dici manifeſtū eſt. ⁊ ī hͦ admonemꝰnos qͥd facere debeamꝰ vt remiſſionē peccatoꝝhabeamꝰ. ẜm Auḡ. ad ꝓbaꝫ. vt ibi. ſicut ⁊ noſdimittimꝰ debitoribꝰ noſtris. Quedā eſt q̄ reſpicit mala inclinātia nos ad peccatū: q̄ ē. Etne nos inducas ī temptatōeꝫ. qd̓ nō ita intelligit̉. vt nō ꝑmittat nos tēptari. qꝛ qn̄qꝫ hō ītemptatōe ꝓbat̉ ad bona ⁊ humiliat̉ ad deumSꝫ ſic intelligit̉ vt nō deſerti diuino adiutorio alicui temptatōi. vel ꝯſentiamꝰ decepti. vl̓cedamꝰ afflicti. ẜm Auḡ. ad ꝓbā. ⁊ ideo aliudeſt tēptari. aliud eſt ī temptatōeꝫ īduci. Quedā reſpiciūt malū pene q̄ eſt. Sꝫ libera nos amal̓o. In qͣ admonemꝰ nos ẜm Aug. vbi. sͣ.Nondū nos eſſe in illo bono: vbi nullū patiemur malū. Unde de hac oratōne dicit Iſid̓pͥmo lib̓. de ſum. bo. c. xxij. Fidei ſimbolū. ⁊ dominica oratio ꝓ tota lege paruulis eccleſie adceloꝝ regna ſufficit. Et Auḡ. in enchi. c. xv. d̓qͦtidianis ⁊ breuibꝰ leuibuſqꝫ peccatis. ſine qͥbus vita nō ducit̉ qͦtidiana oratio fideliū ſatiſfacit. Eoꝝ em̄ eſt dicere. Pater noſter ⁊c̄.priuatū quiNALONUubet ī domoꝓpria habere poteſt. ſed nō debethabere formā eccleſie. nec ibi aliquis debet celebrare. niſi ſit priuilegiatꝰ. vel delicētia ep̄i. aliter debet deponi celebrās. de cōſe.diſt .i. vnicuiqꝫ. ⁊. c̄. clericos. ⁊. c. ſi qͥs. Qua īmunitate gaudet. vide Immunitas.§. xxvi. ⁊ in qͦ differt ab eccceſia. vides. Eccleſia. §. iij.P 3