CCLXIIII.Ordo. i.
accipite. qꝛ ſunt quedā paſtoralia que ip̄a nōhabet. ſed habēt alia verba quādo imponiturmanꝰ. Epiſcopatꝰ vero ordo quo ad caracterē ſuſcipit̉ in vnctione capitꝭ ex criſmate. Sꝫhoc nō eſt veꝝ ꝑ. c. vnicū. in prin. de ſacra vnctio. vbi dicit ſupplendū qd̓ eſt omiſſuꝫ. Imprimit̉ ergo ex impoſitōe manuū ep̄oꝝ ſuꝑ caput eius vt poteſt elici ex. c. epiſcopus. iunctaglo. xxiij. diſt. Nec obſtat. c. vlti. de ſacra. nōīte. qꝛ loquit̉ de impoſitōne que fit diacono etſacerdoti que nō eſt d̓ eſſentia pſalmiſtatꝰ. ſeuprimatōſura q̄ ꝯfert̉ cū ei capilli abſcindunt̉.¶ Que ſunt neceſſaria in quolibet ordine? ℟.ꝙ vt colligo in diuerſitate doctoꝝ dicendumeſt ꝙ om̄ia ſtatuta in paſtorali debēt intelligiita neceſſaria ꝙ ſi aliquid omittat̉ nihil fiat: ⁊neceſſario totū ſit iterandū: niſi omiſſa ſint deillis de quibꝰ in iure eſt exp̄ſſum ꝙ nō ſunt deneceſſitate. vt vnctio. vt in. d. c. vnico. de ſacravncti. Et manꝰ impoſitio in ordinatōne diaconi vl̓ p̄ſb̓iteri. d. c. vlti. de ſacra. nō iterā. Etquedā oratōnes alie ab illis que dicunt̉ quado aliqua inſtrumēta tradunt̉. Et quedā aliaforteminima que ex ſe patēt nō eſſe de ſubſtātia ordinis. ſicut ꝙ ſit genuflexus. ⁊ ſimilia: q̄magis ſunt ad deuotionē excitandā. Itē tempus. de tēpo. ordi. c. ſane. Itē etas. diſt. lxxvij.ſubdiaconꝰ. Itē ꝙ ab ep̄o ꝓprio recipiat. ⁊ n̄ſiml̓ plures accipiat. de ſacra. nō iteran. c. i. ⁊vlti. Itē ꝙ a latino vel greco ep̄o recipiant̉. detempo. ordi. ꝙ trāſlationē. Itē miſſa ī minoribus ordinibꝰ. ⁊ hmōi.Sed nūquid tactus corporalis inſtrumeti ſit de ſubſtantia ordinis? Tho. in. iiij. diſt.xxiiij. tenere videt̉ ꝙ fic. ⁊ veriꝰ credo. quāuisalij dicant ꝙ ſolū porrectio inſtrumenti: ⁊ manus extēſio ſit de ſubſtātia. ar. l. qd̓ modo. ff. d̓acqͥren. poſ. quia in ſacramentis requiritur tactus corporalis. vt patet in baptiſmo: vnctione. ⁊ hmōi. Et hoc patet in paſtorali. ſecꝰ dicunt quidā de impoſitōne manuū. qꝛ nō reqͥritur tactꝰ. ſed Goff. ⁊ Hoſtiē. tenet ꝙ ſimilit̓eſt neceſſariꝰ. per. c. fi. de ſacra. nō iteran. Egoteneo ꝙ licet in impoſitōne manuū nō tāgatꝙ nō ſit aliqͥd ſupplēdū. Et ſimiliter ī inſtrumentis in quibꝰ caracter ex eoꝝ traditōne nōimprimit̉: ſꝫ ſufficit porrectio. licet ſit meliꝰ tāgere. Secꝰ in traditōe inſtrumentoꝝ. ex qͣ caracter imprimit̉.Sed nunqͥd oportet tangat ambabꝰ manibus. Itē omīa. puta patena ſimul cū calice ⁊hmōi? ℟. ꝙ nō credo. ſꝫ ſufficit ſolū tagat modicū qͥd alicuiꝰ rei q̇ nullū intermediū diſcon
tinuās habeat ad totū. ar. c. vnici. de ꝯſe. eccle.lib̓. vi.¶ Utꝝ ſufficiat traditio euāgelioꝝ ꝓ libro exorciſmoꝝ. vl̓ ſuꝑpelliciū ꝓ dalmatica ⁊ hmoi;℟. ꝙ nō. niſi in eodē libro cōtinerent̉ omīa ſimul. ⁊ tūc haberet intentionē tradēdi illū libꝝqͥ pertinet ad illū ordinē.¶ Quid ſi ep̄s facit actꝰ ⁊ aliꝰ dicit verba: velecōtrario? ℟. nihil valet. quia ſacramēta ſuntvnitatis q̄ diuidi nō poſſunt. de ꝯſe. di. ij. qꝛpaſſuſ. et. xxiiij. q. i. loquit̉. Fallit hͦ ī minoribꝰordinibꝰ. vt dictū eſt.¶ Utꝝ requirat̉ neceſſario exp̄ſſio verboꝝ cuꝫtraditōe inſtrumēti? ℟. ẜm Innoc. in. c. p̄ſbit̓de ſacra. nō ite. ꝙ ſic. ita ꝙ ſi pars illiꝰ orōis ſitdimiſſa a capite eſt inchoanda. ⁊ bene qꝛ materia cuiuſlibet ſacramēti eſt inſtrumēti traditio. forma ꝟo eſt exp̄ſſio verboꝝ.¶ Quid ſi aliqͥd ſit omiſſuꝫ? ℟. ꝙ ſi omiſſumſit de neceſſitate ſeu ſubſtātia ordinis ſic totuꝫeſt iterandū. Si vero non ſit niſi de bene eſſe.vt ea que nō ſunt de neceſſitate: ſic in alia ordinatione eſt ſupplendū. ⁊ ab eodē qui priꝰ ordinauerat ſi poteſt ⁊ non ab alio. ẜm Inno. vbisͣ. Niſi qn̄ primus nō poteſt ꝑficere: nec anteſuppletione poteſt exequi ea q̄ ſunt illiꝰ ordinis. ar. lij. di. ſollicitudo. hec ex Inno. ⁊oſtien. ⁊ Goff. in. d. c. p̄ſbiter. nec poterit talisſuppletio fieri niſi tꝑe debito ad ordinatōnestenedas. ar. p̄fati. c. ſollicitudo.¶ Sꝫ quomodo ſupplebit̉ qn̄ aliqͥd eſt omiſſum? ℟. ſi erat de ſubſtātia vel dubiū. an̄ ſit deſubſtātia ẜm Innocē. vbi s. totū replicabit̉.Si vero certū eſt ꝙ nō erat de ſubſtātia tuncindutus quādo ordines dant̉ veniet ⁊ accipiet qd̓ eſt omiſſum ſolū. Propterea qui nō habuit impoſitionē manuū ẜm Hoſtie. ſolūmodo eā accipiet. qꝛ ẜm eū nō eſt de ſubſtātia. vtdictū eſt. Et ſi quis p̄ſbiter in ſua ordinatōehabuiſſet impoſitionē manuū. ſꝫ nō fuiſſentdicta p̄dicta verba. accipe ſpūmſanctū ⁊c̄. ſedalia ẜm aliqua paſtoralia ep̄oꝝ. tunc nihil iterandū eſt vel ſupplendū.¶ Utꝝ in collatōne ordinū ꝯferat̉ gratia gratufaciēs? ℟. Rich̓. in. iiij. diſt. xxiiij. ꝙ ſic ſi ſuſcipiat̉ digne.¶ Utꝝ caracter vniꝰ ordinis de neceſſitate preſupponat caracterē alteriꝰ ordinis? ℟. ꝙ nonẜm cōmuniter docto. in. iiij. diſt. xxiiij. Sꝫ qͦad executionē ſic. de quo dic vt s. Irregularitas. i. §. xxxvi.¶ Utꝝ ordo liberet a fortuna ſeruili? ℟. ꝙ ſicepiſcopatus vel ſacerdotiū ſiue ſit ſeruilis velP 4