Druckschrift 
Summa angelica de casibus conscientiae : Mit Beigabe von Hieronymus Tornieli
Einzelbild herunterladen
 

Miſericordia

Utrū tātū valeat miſſa boni ſacerdotꝭ ſicut56mali? ℟. ẜm ꝙ colligo ex. s. Bo. Ric. ⁊ Sco.⁊ ſancto Tho. in. iiij. diſ. xiij. ꝙ quo ad ſacramentū ſic eſt equalis .i. q. i. c. intra. Quo veroad orōnes q̄ in ip̄a dicunt̉ inquantū ꝓferunt̉ex ꝑſona totiꝰ eccl̓ie. ſic ſil̓r tantū valet. Inqͣntum vero hn̄t efficaciā ex deuotione oratis ſacerdotis: ſic plus valet miſſa boni ſacerdotisqͣꝫ mali. Et ideo bene facit qͥ libentiꝰ audit miſſam boni ſacerdotiſ. dūmodo in ſubſtātialibꝰnon credat excedere. qꝛ ꝑiculoſe erraret ẜm p̄dictos doc. Quis tenet̉ audire miſſaꝫ? ℟. ꝙ de p̄cepto qͥ57libet qͥ nō eſt excōicatꝰ nec interdictꝰ: aut legitime impeditꝰ diebꝰ feſtis ab eccl̓ia preceptꝭ.de qͦ sͣ. ferie. §. xlij. De bona honeſtate qͥlibetom̄i die maxime ep̄s vl̓ religioſus aut eccleſiaſticus. ar. c. fi. de pͥuil̓. li. vi. Et qn̄ ſit mortalepctm̄ nō audire infeſto. vide in. d. §. xlij. Utrū a quolibet ſacerdote eam dicēte ſit au58dienda? Reſpon. ⁊ dic vt ſupra Clericꝰ. viij..§. ij. Utrum ſit audiēda in ꝓpria parochiali ec59cleſia in diebꝰ feſtiuis? ℟. ẜm Pa. in. c. vt dominicis. de paro. ꝙ ſic. niſi ex aliqͣ cauſa legitima alibi audire velit. puta qꝛ parochianꝰ eſtꝯcubinarius publicus. vel vt deuotiꝰ audiatqꝛ melius officiat̉ vel ꝓpter p̄dicatione ⁊ huiuſmōi. ſi vero alibi audiuit ex ꝯtemptū proprij ſacerdotis dicit ꝙ facit ꝯtra p̄ceptū ſuperioris. ⁊ qui euꝫ admittit dicit ꝙ quodāmodocōmittit furtū. Sed tu dic ꝙ de iure in maximis feſtiuitatibꝰ. ſicut ſunt feſta dn̄i noſtri etbeate marie ⁊ Iohānis baptiſte: ⁊ ſil̓ia qͥlibettenet̉ audire miſſam: aut in eccl̓ia parochiali:aut ī publico oratorio facto a populo ẜm glo.in. c. ſi quis extra. de cōſe. di. i. Et a fortiori p̄taudire in eccleſijs mendicantiū ⁊ religioſorūauctoritate ſedis apl̓ice edificatis. In oratorijs autē priuatis audientes nō ſatiſfaciunt ſicut eſt in domībꝰ diſciplinatoꝝ. Sed an peccent mortaliter taliter audiētes: ſi poſtea nonaudiūt in parochiali vl̓ publico oratorio: auteccleſia religioſoruꝫ. dico ꝙ nō. qꝛ nullo cauet̉iure ꝙ hoc ſit preceptuꝫ. Nec ob. c. ſi qͥs extraqꝛ ibi nullū verbū eſt poſitū laicis qd̓ ſit preceptiuū: ſed ſolū clericis ne celebrent predictꝭ feſtiuitatibꝰ in talibꝰ oratorijs ſine iuſſu vel ꝑmiſſione ep̄i. Similiter nō ob. qd̓ ibi diciturꝙ ad parochias eſt legitimꝰ ordinariuſqꝫ conuentus. ergo ad alias nō erit legitimus. quianō ſequit̉ cū ꝯtineat abſurdū ſenſuꝫ. qꝛ ibi dicitur ꝙ in ciuitatibꝰ: aut parochijs in p̄dictis

feſtis audiat̉. ergo etiā alibi eſt legitimꝰ ꝯuentus. Non ob. etiā predictū. c. vt dominicꝭ. qꝛſi quis bene attendit nihil p̄cipitur laicis: necetiā omnibꝰ ſacerdotibꝰ: ſed ſolū ſacerdotibꝰparochialibꝰ imponit̉ ꝙ eijciant illū qui contempto ꝓprio ſacerdote. ergo ſi audiat in aliqͣeccleſia que nō ſit parochia: ⁊ ſacerdote nō parochiali nō debet expelli. ergo licite pōt audire. Et ꝙ ſolū parochialibꝰ p̄cipiat. ptꝫ in verbo alterius. qd̓ eſt relatiuū ex duobꝰ tm̄. ⁊ aliꝰalia aliud ex pluribꝰ. licet promiſcue vtamur.Et ideo niſi haberet parochiā nō dicit̉ alterius. qꝛ p̄dicta relatiua faciūt poſitionē regulariter eiuſdē qualitatꝭ. Itē poſito ꝙ eſſet aliquodius p̄ceptiuū eſſet abrogatū ꝑ ꝯtrariā ꝯſuetudine. vt s. ꝯſuetudo. §. ix. patet.ſericordiaẜm Augꝰ. ix. de ciuita. dei. eſtaliene miſerie ī corde noſtrocōpaſſio qua ſi poſſumꝰ ſubuenire cogimur. Eſt etiā miſericordia diminutiua penarū: quā impedire nō poteſt exceſſus ire. Et nota ꝙ miſericordia pietaſ ⁊ clemētia ⁊ manſuetudo ꝯueniūt inquantū in eundem effectū concurrūt. qui ſcꝫ eſt ꝓhibere mala proximoꝝ. ſed differūt quantū ad motiuūqꝛ miſericordia hoc facit ex amicicia quaꝫ habet cū ꝓximis. Pietas ꝟo ex reuerētia quamhabet ad aliquē ſuꝑiore ſcꝫ deuꝫ vl̓ parentem.Manſuetudo inqͣntū remouet ira incitantēad vindictaꝫ. Clementia ꝟo hoc facit ex animi lenitate inquantū iudicat equū eſſe. vt qͥsapliꝰ n̄ puniat̉. Crudelitas tn̄ que culpā attēdit: ſed modū in puniēdo excedit opponit̉ ꝓprie clementie: que dicit quandā animi lenitatē ſiue dulcedinē ꝑ quā quis ē diminutiuꝰpenarū. Seneca vero li. ij. de clementia. dicitꝙ clementia eſt lenitas ſuꝑioris ad inferioreꝫManſuetudo autē cuiuſlibet ad quemlibet.Sepiſſime tn̄ accipit̉ miſericordia ꝓ clementia ⁊ māſuetudine ⁊ pietate. Que ſunt oꝑa miſericordie ſpūalia? ℟. ꝙ ſeptem in hoc verſu contenta. Conſule .ſ. dubitantē ꝑ doctrinaꝫ: Caſtiga .ſ. ꝑ correctionem.Solare afflictū. Remitte iniuriā. Fer defectꝰaliorū. Ora pro omnibꝰ: ⁊ doce ignorātes Etque ſunt oꝑa miſericordie corꝑalia habes ſupra elemoſyna. §. ix.inculpaOdelam eNacuraisAquid eſt. vides. defenſio. §. iiij.