lA

CCL

quilibet horū triū qͣꝫ ſi ꝓ ſingulo eoꝝ ſingulariter eā dixiſſet. Ratio. qꝛ deus non equaliter:neqꝫ vno modo acceptat meritū miſſe applicatum iſto tercio modo: ſed ẜm ꝙ ſue bonitatividet̉. ꝯſiderata deuoriōe ⁊ ceteris que cōcurrunt in eo qͥ eā dicere facit. Unde aliquandovna miſſa poſſet liberare vnā anīaꝫ de purgatorio cū tanta charitate mouere poſſet ſe qͥſ adfaciendū eam dicere. qua non faceret liberarealius faciendo dicere viginti vl̓ triginta. ⁊ ſicquantū ad hoc talis ſacerdos ſatiſfecit. quiaqͥlibet predictorū trium nō minus habebit demerito qͣꝫ ſi ꝓ quolibet eorū ſingulariter vnaꝫdixiſſet. Et ſic intelligo opinionē illorum quidicūt nō minus valere vnā miſſaꝫ ꝓ omnibꝰqꝫ ſi ſingulariter ꝓ quolibet diceret̉. de conſediſt. v. in. c. nō mediocriter. Nec obſtat ꝙ dicunt quidā ꝙ meritū tali modo acceptuꝫ eſtfinitū. ⁊ ideo quāto pluribꝰ diuidit̉: minus qͥlibet habebit. qꝛ verū ſi quilibet totū haberet:niſi alteri cōmunicaret̉: ſed nō eſt ſic. ſed tantū quilibet habꝫ de iſta finitate: quantū videt̉diuine bonitati. ⁊ eſt tantū ꝙ ſufficeret ꝓ omnibꝰ animabus liberandiſ: ſi modo ſic meritanoſtra mererent̉. qꝛ miſſa reſpectu oꝑis operati nihil aliud eſt qͣꝫ applicatio meriti paſſiōischriſti. qd̓ ꝑ tale ſacrificiuꝫ immediate applicatur illi ꝓ quo dicit̉. ⁊ ideo ſicut licet multisdictū meritū paſſiōis chriſti applicet̉. nihilominꝰ quilibet nō minus habebit qͣꝫ ſi ſoluꝫ ſibi fuiſſet applicatū. qꝛ nullus ex toto pōt euꝫhabere. ſed intantū inquantū videt̉ diuine bonitati ip̄m ꝓ tali acceptare ẜm eiꝰ qui dicere facit deuotionē. Et ꝓpterea ꝓpter meritū paſſionis chriſti qd̓ ꝑ ſacramēta applicat̉ non minus efficacie habēt ſi ſimul multꝭ conferaturqꝫ ſi ꝓ vno ſolo. ſed qͥlibet tantū habebit qͣutūvidet̉ diuine bonitati pro quolibet acceptare.Hoc ptꝫ in baptiſmo. qꝛ ſi multi baptizāturin neceſſitate nō minꝰ habebūt de remiſſione.⁊ ſic de alijs ſacramentis. Secꝰ de alijs bonisa ſacramētiſ. eo qꝛ cū non ſint applicatiua meriti paſſiōis chriſti Iō ſi pluribꝰ cōicabūturqͥlibet minus habebit reſpectu oꝑis oꝑati. Etex hͦ ptꝫ quare miſſa magis valet ad remiſſione peccatoꝝ ⁊ ſacr̄a qͣꝫ alia oꝑa. qꝛ eſt proptermeritū paſſiōis chriſti qd̓ deo patri offert̉ proremiſſione illoꝝ quibꝰ applicat̉. qd̓ non fit inalijs bonis. Quo vero ad meritū generale. ſicnō ſatiſfacit. qꝛ quāto plures miſſe dicunt̉. tāto magis anīe viuentiū exiſtentiū in gratia. etauie in purgatorio releuant̉. vn̄ magꝭ fuiſſentreleuate ſi dixiſſet tres miſſas qͣꝫ ſi ſolū vnam.

Un̄ quantuꝫ ad hoc nō ſatiſfacit: p̄ſertim qn̄plures miſſe dicte fuiſſent: ſi ip̄e n̄ acceptaſſꝫ.⁊ ideo tenet̉ ſatiſfacere vel in miſſis vl̓ in alijsbonis ꝑ ſpecialē applicationē. Que credo ſi fiant nō ſolū in vna miſſa. ſed etiā in pluribus⁊ in alijs oronibꝰ ⁊ bonis ſufficiēter ſatiſfacietſicut faciūt boni religioſi qͥ intendūt ſatiſfacere: nedū in miſſis: ſed etiā in reliqͥs orōnibusUnde credo attenta ꝯſuetudine: ⁊ etiā qꝛ nōpauciores miſſe ꝓpter hoc dicunt̉ ꝙ religioſiqui ſic ꝓ duobꝰ aut tribꝰ vel alijs celebrant ſimul: vt dictū eſt qͥ etiā intendūt ſpecialiter inom̄ibus miſſis ⁊ alijs bonis q̄ faciūt p̄dictisſatiſfacere ꝙ optime ſatiſfaciunt. nec illi qͥ talibus faciūt dicere minus habebūt de ſubſidiomiſſe. ſed etiā ſuꝑbundanter qͣꝫ ſi aliter dicerefacerent. Aduerte tamē ꝙ ſi ſpecialiter ꝓmiſiſſet dicere miſſam de domina. vel de ſpūſanctovel in tali altari. aut tali die tenet̉ ſeruare promiſſum. aliter non ſatiſfaceret promiſſioni dicendo miſſaꝫ de alio vel in alio loco. Et ſic cōcor. opi. que no. in. d. c. non mediocriter. ⁊ iniiij. diſt. xlv.¶ Utrū idē erit ſi ſacerdos ex motu ſuo dicervnā miſſam ꝓ tribꝰ qͦ ad meritū ſpeciale? ℟. ꝙnō. qꝛ ſic ad meritū tale nō concurrit niſi ſolamotio ſua: q̄ vna nō tantū valet ſicut due veltres reſpectu oꝑis oꝑantis. ⁊ iō minꝰ habebūtde iſto merito ſpeciali. Idem dic qn̄ vnꝰ facitvnā ꝓ pluribꝰ dicere ꝑ eandē rōem. Et iſtudeſt qd̓ dicunt theo. vbi sͣ. ꝙ vna miſſa ſpecialiter ꝓ aliquo dicta plus ei valet qͣꝫ qn̄ d̓r generaliter ꝓ multis. Secꝰ eſſet ſi ipſe ſacerdos ꝓaliquo diceret vnam miſſam ⁊ in eadeꝫ intenderet ſatiſfacere pro aliquo alio qui euꝫ rogauit. vt eaꝫ dicat pro anima ſui patris. quia ſicreſpectu operis oꝑantis non minus valeret.quia ſic ibi ſunt due motiones quod nō eſſetin pͥmo caſu.¶ Quid de illo qͥ celebrat vt deꝰ ꝑdat aliquem54vl̓ aliqͦs? ℟. ꝙ peccat mortal̓r. ar. xxvi. q. v. qͥcūqꝫ. nec nocet ei ad cuiꝰ ꝑditione fit cū natura ſacr̄i ſit vt ꝓſit. ar. xi. q. iij. catholica. no. Io.⁊ Arch̓ .i. q. i. dictū. Poſſet tn̄ excuſari a mortali qn̄ tales ſunt inimici reipublice ⁊ impeditores bonoꝝ. vt dictū eſt sͣ. Inuidia.¶ Utrū ſtatim poſt celebrationeꝫ miſſe ſit comedendū? ℟. ꝙ nō de iure. vt in. c. tribꝰ. de cōſe. di. ij. ſꝫ de ꝯſuetudīe nō ſeruat̉ illud iuſ. Debet ergo ẜm Pa. in. d. c. ex ꝑte. de cele. miſſ. tādiu ſtare donec ille reliquie ſint veriſil̓r in corpore corrupte. Addo etiā ꝙ donec aliqͥs gr̄aspoſt miſſam deo retulerit.N 4