Monachus

CCLI

dicit̉ a moOAEIAAd q̄ aliqn̄ ēī moderādo motu animi ab excellentia ꝑ humilitateꝫ. Aliqn̄ aꝑtinētibꝰ ad cognitionē. vt eſt ſtudiū. Aliqn̄quo ad corꝑales actꝰ ⁊ actiōes. vt decenter fiant: ⁊ nō ſcurriliter. ⁊ hmōi. Aliqn̄ vero qͦ adapparatū exteriorē. Et id̓o modeſtia eſt circaminora. Temꝑantia ꝟo eſt in refrenatiōe delectatiōis boni difficilis. Et propterea differtab ea.vopponit̉ perIllC CSſeuerātie ẜmPh̓m. .vij. ethico. dicit̉ em̄ proprie ẜm ph̓m mollis qͥ recedit abono ꝓpter triſticias cauſataſ ex defectu electionū: qͣſi cedens debili mouenti. Dicit̉ etiaꝫ alio modo mollicies ꝓut ē ꝯtra caſtitatē. q̄ aliomodo d̓r immūdicia ſeu volūtaria pollutio.vt ptꝫ ex glo. i. cor. vi. ibi. nec adulteri. nec molles. vbi glo. i. muliebria patiētes. Et iſto modo ſemꝑ eſt mortale pctm̄. vt ibi ptꝫ. Sꝫ primo modo non ſemꝑ. ſed qn̄ recedit a bono neceſſario faciendo.aEgrece laNA MLac tine ſingularis dicit̉. qꝛ debet eſſe ſingularis .i. ſeꝑatus a ꝯuerſatiōe ſecūlari. vt. xvi. q. i. c. i. iuncta glo. ibideꝫ. Un̄ ibidem in. c. monachus. dicit̉ monachus nondoctoris. ſed plangētis officiuꝫ habet qͥ vel ſevel munduꝫ lugeat. ⁊ dn̄i pauidus p̄ſtoleturaduentū. hec ibi.¶ In quo differt monachus a cōuerſis et oblatis? ℟. Panor. in. c. nō eſt. de regula. ꝙ conuerſi ſunt qͥ obtulerunt ſe ⁊ ſua: mutādo habitū. tn̄ ſeculares ſunt. qꝛ nō promouent̉ ad ordines. Oblati vero ſunt qͥ ſe ⁊ ſua obtuleruntmonaſterio. habitu tn̄ non mutato. Et vt dicit glo. xxvij. q. i. vt lex. Iſti ꝯu̓ſi ⁊ oblati magis aſtringunt̉ monaſterio qͣꝫ monachi. vnd̓nec etiā cā artioris religiōis p̄n̄t tranſire ad alia monaſteria. qͣꝫqͣꝫ petāt a ſuꝑiore licētia. qꝛefficiunt̉ qͣſi ſerui monaſterij. Monachi vero hodie ꝓmouent̉ ad ordines. xvi. q. i. ī multis capi.¶ Utrū monachꝰ poſſit p̄fici ī aliqͣ eccl̓ia? ℟.Pa. in. c. monachi. de ſta. mo. ꝙ ſolus nō. vt īc. ij. eo. ti. ⁊ ī cle. ne in agro. §. ad hec. eo. ti. Cūſocio vero monacho pōt de licētia ſui abbatisaliter nō. lviij. diſt. c. i. ⁊. ij. qꝛ nō habꝫ nec vel

dam. de elec. libro. vi.¶ Utꝝ monachus poſſit habere curā anīaꝝ?℟. Panor. in. c. i. de capel. mo. ꝙ nō in eccl̓iavbi monachi collegialiter habitant: ſed debetab epiſcopo capellanus inſtitui qui populuꝫregat de ꝯſilio monachorū. In alijs aūt locispn̄t deputari. vt ptꝫ in. d. §. ad hec. dūmodono ſolus. vt dictū eſt.¶ Utrū poſſit monachus fieri canonicꝰ eccleſie ſecularis? ℟. ꝙ nō. c. in noua. xvi. q. vij. deelectio. cum cauſam que inter. ẜm Io. lxxiiij.diſ. quorundam.¶ Utrū monachuſpoſſit prefici eccl̓ie quorūcunqꝫ regulariū? ℟. ꝙ nō. vnde ſi eligit̉ quisalterius religionis in platū: nō valet electio.cle. cū rationi. de elec.¶ Utrum poſſit eligi in ep̄m? ℟. ꝙ ſic. vt ī. d.cle. cum rationi.¶ Utrum monachus deputatꝰ alicui eccleſieetiā epiſcopatꝰ teneat̉ ad obſeruantiaꝫ reguleſue? ℟. ꝙ ſic. quantū ad tria ſubſtātialia regule. ⁊ vt habitu deferat etiā ſi ſit ep̄s. de vi. ⁊ ho.cleri. c. clerici officia. in fi. nec ex eo ꝙ habet adminiſtrationē dicit̉ habere propriū. quia eamtm̄ habet rōne officij ſibi impoſiti. de ſta. mo.c. monachi. §. i. Inobediētia vero diſtinguit̉.qꝛ ſi tranſit ad epiſcopatuꝫ ex toto abſoluitura iuriſditione abbatis. xviij. q. i. c. vnico. Sivero tranſfert̉ ad eccl̓iam ſeculare que non eſtſubiecta abbati ſuo: nec in ſpūalibꝰ nec ī tꝑalibus ex toto eximit̉ ab obediētia abbatꝭ. xvi.q. i. in parochia. ſi vero ſit ſolū ſubiecta abbati in temꝑalibꝰ. ſic eximit̉ ab obediētia abbatꝭqͦ ad ſpūalia. xvi. q. ij. viſis. ⁊. c. ſane. Si veroſit ſubiecta quo ad ſpūalia ſolū. ſic eximitur qͦad temꝑalia. Si vero ſit in omnibꝰ ſubiecta.ſic ex toto obediet abbati. Quo vero ad alia atribꝰ votis ⁊ ab habitu nō eximitur abſoluteNā ab eſu carniū tenetur abſtinere ſicut an̄:niſi diſpenſaretur cuꝫ aliqͦ monacho a papavt ſolus preficeret̉ alicui eccleſie ⁊ ſine ſcandalo illorū cū quibꝰ viuit nō poſſꝫ abſtinere. qꝛtūc comedere poſſet. ẜm Goff. allegat. c. quiſquis. xli. diſt. factus ep̄s. ẜm Hoſti. ⁊ videt̉ ſequi glo. in. c. carnem. de conſe. diſt. v. etiaꝫ poteſt comedere. Ieiunia ꝟo ⁊ ſilentiū ⁊ vigiliaſſeruare nō tenet̉. vt d̓r. xvi. q. i. c. nemo. Et breuiter ſi attendant̉ verba. d. c. nemo. dico ꝙ abillis ſolūmodo abſoluitur p̄ceptis regule quecōmode nō poteſt ſeruare cū exercitio p̄latiōrſſibi impoſito. ſed illa q̄ nedū nō impediunt officium prelationis. immo potius adiuuantcredo ꝙ teneatur ſeruare. Quod bene nota.