Miſſa

ſalua honeſtate ſua ⁊ debita reuerentia ⁊ deuotione ad ſacramentū. ⁊ ſic intellige de quocūqꝫ bn̄ficiato. Similiter dic qn̄ inſtitueret̉ addicendū miſſam peculiarē quotidie. qꝛ hͦ nonobſtante pōt ⁊ debet dici de feria. c. qͥdā. de cele. miſſa. Et ſic ptꝫ ꝙ quis aliqn̄ tenet̉ frequētius celebrare.46¶ Utrum qͥs poſſit pluries dicere miſſam indie? ℟. Panor. in. d. c. conſuluiſti. ꝙ nō. Facit. d. c. conſuluiſti. ⁊. c. referente eo. ⁊. c. ſufficit. de conſe. di. i. niſi in duobꝰ caſibus. Primus in die natiuitatꝭ: in quo tres pn̄t celebrari. ſiue dicat̉ vna in media nocte. alia in aurora. ⁊ tercia in hora debita. ſiue dicant̉ ſimul indie vel vna. ⁊ poſt interuallū duas. vel econtrario. qꝛ ſic habet ꝯſuetudo. ſed ante auroraꝫnon debet dici niſi vna .ſ. illa de media nocte.Scd̓s reſpectu alicuiꝰ neceſſitatis. vtputa. qꝛaliqua magna ꝑſona venit. puta ep̄us et ſimiles. ⁊ quos nō decet tranſire diē ꝙ nō audiantmiſſam. c. fi. de priuil̓. lib̓. vi. Et idē dic de qͦlibet alio magno viro. ar. ca. i. de celebra. miſſa.Similiter credo qn̄ eſſet dies feſtus p̄ceptusab eccl̓ia. ⁊ aliqui nō audierunt miſſam. licetnō ſint ita magni dn̄i ꝑ eandē rationē. Itemſi aliqͥs infirmaret̉ ad mortē ⁊ nō haberet̉ corpus chriſti ꝓ eo cōmunicādo. Addit glo. terciū caſum ibidē. ſcꝫ ſi eſſet conſuetū in aliquaeccl̓ia ꝙ dicant̉ due miſſe. vna ꝓ viuis. alia ꝓmortuis. ⁊ nemo eſt qͥ ſit aptus niſi vnꝰ ſolū.tunc poterit ambas dicere. Quartus propterpauꝑtatē eccleſiarū vel raritatē ſacerdotū. xxi.q. i. c. i. in fi. ⁊ de elect. c. dudum. x. q. iij. vnio.Quintꝰ quādo due miſſe ꝓprie occurrunt dicende. puta de vigilia ⁊ de feſto. ⁊ non eſt niſivnus ſacerdos qͥ poſſit. extra de celebra. miſſa.c. i. ⁊. c. referente. ẜm Ber. ⁊ Ho. in. d. c. cōſuluiſti. Intellige tamē in omnibꝰ p̄dictis caſibus ꝙ poteſt plures dicere. dum tamē purificatione non receperit: ⁊ ſit ieiunus. alias nullo modo liceret. de cele. miſſa. c. ex ꝑte. Iteꝫ ꝙnō dicat niſi duas. qꝛ plures non licet niſi inNatiuitate ẜm cōiter docto.47¶ Quid ſi poſtqͣꝫ ſumpſit cōmunionē habethoſtiam conſecrataꝫ que ſuꝑfuit? ℟. ẜm Pe.ꝙ ſi cōmode nō habet vnde honeſte cōſeruet:licet ei ſumere. dūmodo ſit ieiunus. ar. de ꝯſe.diſt. ij. c. tribus gradibꝰ. Secus eſſet dicēdūde reliquijs: que etiā licet acceperit purificationem anteqͣꝫ de ipſis aduerteret. tamen poſteaſunt ſumende. tum qꝛ non poſſunt ſic ſeruari.īmo leuiter amitterent̉ ꝓpter eorū paruitateꝫ.Et ī iſto caſu exquo eſt in actu purificatōis et

recollectionis reliquiarū quicqͥd fit dicit̉ fieriincōtinenti. id eſt quaſi ſimul ſumeret omniaanteqͣꝫ cenſeat̉ nō ieiunus. per ea que no. in. c.olim. el. i. de reſtitu. ſpol̓. in glo. ⁊ ꝑ Barto. inl. i. ff. de verbo. obliga. Quod bene nota ꝓ ſcrupuloſis.¶ Quid de illis qui ꝓpter adulatiōes ſecula/­ 48riū plures miſſas celebrāt in die.? ℟. ꝙ peccātmortaliter. vt in. c. ſufficit. de ꝯſe. di. i. Multomagis ſi ꝓpter pecuniā. qꝛ ſymoniacꝰ eſt ſaltem mentalis. ſi pactū non interuenit expreſſum. Si vero interuenit eſſet mentalis et realis: ⁊ teneretur reſtituere quicqͥd accepit pauperibus et de neceſſitate. vt. jͣ. ſymonia. vij. inprincipio.¶ Pro quibꝰ debet dici miſſa? Reſpon. ꝙ generaliter pro omnibꝰ viuis et defunctis mortuis in ſtatu purgatorij. de conſecra. diſtinc .i.c. viſum.¶ Utrum ſit dicēda ꝓ paruulis mortuis? ℟:ſanctꝰ Tho. in. iiij. ꝙ ſic ꝓ pueris baptizatis.nō quia eis proſit ad remiſſionē pene quā nōtolerant: nec ad augmentū glorie. ſed potiꝰ celebratur ad cōmendandū redemptionis myſterium.¶ Utrum liceat orare ꝓ excommunicato? ℟. I1Hoſti. in ſumma ꝙ ſic. in memento etiā ſpecialiter. ⁊ etiā in alijs orationibꝰ: q̄ fortiter dicūtur generaliter. tamē nō ſpecialiter. qꝛ nō licꝫ.de ſen. exco. nuper.¶ Quid dicendū ſi p̄ſbyter qui ꝓmiſit alicuidicere vnā miſſam de domina. ⁊ alteri ſeparatim. aliā ꝓ anīa patris ⁊ matris eius. ⁊ tercioꝓ ſalute ſua: ⁊ ſimilibꝰ. dicat ſolū vna miſſamde dn̄a cū collecta. Deus qͥ nos patrē ⁊ mr̄eꝫ.⁊ aliam collectā. Om̄ipotens ſempiterne deꝰ:miſerere famulo tuo ⁊c̄. Intendens predictisom̄ibꝰ ſatiſfacere? ℟. ꝙ ſuper hoc fuit diuerſaopinio. Unde ꝓ intelligentia eſt ſciendum ꝙmiſſa q̄libet que dicit̉ reſpectu oꝑis operati generaliter valet om̄ibus viuis ⁊ defunctis exiſtentibꝰ in charitate: qui nō ſunt ī patria. Secundo valet ſingulariter illi qͥ eam dicit: ſi digne celebrat. Tercio valet ſpecialiter ſi ſunt inſtatu gratie illis qͥ faciūt eam dicere ꝓ ſe. vl̓ qͥbus p̄dicti vel ſacerdos ꝑ intentioneꝫ applicant. Quantū igit̉ ad generalē ꝑticipationeꝫſacerdos nihil pōt diſponere: nec debet qͣntuꝫad ſin gularē. ſimiliter nō debet ordine charitatis ea alteri tribuere. qꝛ nemo debet p̄ſumereſe habere vltra neceſſitatē de merito Quautuꝫvero ad terciā ſpecialeꝫ q̄ eſt alteri applicabil̓ꝑ intentionē. dicendū eſt ꝙ nō minꝰ habebit