Matrmmoniū. mi.CCXLIII
vero inqͥrendo nihil inuenit vl̓ audiuit hͦ nōa fidedignis. ſic dꝫ deponere ꝯſcīaꝫ: nec peccaret mortal̓r ſi nō crederet. qͣꝫuiſ audierit a fidedigno. vtputa a ſacerdote vl̓ cōꝑatre ⁊ hmoi.qꝛ nō obligat̉ cuicūqꝫ credere niſi ꝓbet. ſꝫ ſufficit inqͥrat: ⁊ ſi aliud nō inuenit: nō credat.¶ Nunqͥd ſacerdos teneatur reuelare impedimētū. videsͣ. Confeſſio. iiij. §. x.¶ Utrū vxor teneat̉ ſequi virū trāſferentem ſead aliā patriā? ℟. ꝙ no. ſi ꝓbabiliter dubitatde morte ſua. vl̓ ꝙ vellet ea exponere ad ſcortūvel ſi vir vellet ire vagabūdus. cuꝫ tn̄ nō eſſetqn̄ ꝯtraxit. Nā in iſtis caſibꝰ nō tenet̉ eū ſeqͥ.al̓s ſic. ita no. doc. in. c. de illis. de ſpon. ⁊ in. c.i. de coniugio lepro.Atrimoniū. iiii.¶quo ad ſeꝑabilitatē. vtrū ſit ſeꝑabile mr̄imoniū poſtqͣꝫ ſel̓ legitime eſtꝯtractū ꝑ v̓ba de pn̄ti ⁊ ꝯſūmatū? ℟. ꝙ hͦ pōtintelligi dupl̓r. Aut qͦ ad hoc vt alter poſſit alteri mrimonialiter copulari altero dimiſſo. etſicnūqͣꝫ eſt ſeꝑabile mr̄imoniuꝫ inter fidelesꝯtractu ⁊ ꝯſūmatū. vt ptꝫ in. c. gaudemꝰ. de dinor. nec papa poſſet in hͦ diſpēſare. vt ptꝫ ī. c.expublico. de ꝯuer. ꝯiu. ſecꝰ in mrimonio ꝯſūmato inter fideleſ. de qͦ sͣ. Mr̄imoniū. iij. Impedimēto. x. Aut qͦ ad thoꝝ ⁊ cohabitationētm̄. ⁊ ſic ſeꝑari p̄t ꝓpter qͥnqꝫ. Primo propteradulteriū. vtputa qꝛ alter fornicatꝰ ē. xxxij. q.i. dixit dn̄ſ. de qͦ dic vt sͣ. Debitū. §. vij. Scd̓oꝓpter viciū ſodomiticuꝫ ẜm Hug. Lau. Io.cal. do. An. ⁊ Pa. in. c. maritꝰ. de adul. qꝛ nomine fornicatiōis intelligit̉ oīs illicitꝰ coītuſ.xxxij. q. vij. nō ſolū. ⁊. q. iiij. meretrices. qͣꝫuisInno. in. d. c. maritꝰ. ⁊ glo. in. c. oēs. xxxij. q.vij. teneant ꝯͣriū. ſꝫ pͥmū vid̓r veriꝰ. qꝛ maiorin hͦ fit iniuria mr̄imōio qͣꝫ ī alia pollutōe. Etidē poſſet dici de qͦcūqꝫ alia pollutiōe habitacū alia ꝑſona qͣlitercūqꝫ ꝙ p̄t ſeꝑari. ſecꝰ in pollutōe quā qͥs hꝫ ꝑ ſeip̄m ſolū ẜm Rod. ⁊ glo.in. d. c. oēs. Tercio ſi alter q̄rit alteꝝ traheread aliqd̓ aliud pctm̄ mortale. ẜm glo. in. d. c.oēs ſanctiōes. ⁊ Inno. in. d. c. maritꝰ. ⁊ in. c. qſiuit. de diuor. ⁊ Pa. in. d. c. q̄ſiuit. Qd̓ verūintellige ſi aliter cōpeſci nō p̄t. Quarto ꝓpterhereſim. ⁊ ſi anteqͣꝫ ꝯuertat̉ intrauerit religione: etiā ſine auctoritate eccl̓ie nō redibit ad eūſi ꝯuertat̉ poſtea. ſiue hereſis fuerit notoria ſiue nō ẜm Pa. in. c. de illa. de diuor. ſi ꝟo religionē nō intrauit cōpellet̉ redire ad eū ſi ꝯuertat̉ ab hereſi: ſi ſine aucͣtate ecc̄ie ſe ab eo ſeꝑa-
uit. qͣꝫuis alij al̓r ſentiāt. vt nō. Pa. ī. d. c. d̓ illa¶ Sed nunqͥd ſil̓r in p̄dictis caſibus ſeꝑatioterit fieri ſine iudicio eccl̓ie? ℟. ꝙ ſi delictū eſtnotoriū p̄t ꝓpria auctoritate dimittere ea: nōtn̄ lucrabit̉ donationē ꝓpter nuptias vl̓ dotēẜm Io. an. in. c. plerumqꝫ. de dote poſt diuor.re. ſi nō hꝫ penes ſe. qꝛ petere nō poterit. ſed ſihabet penes ſe ꝑ exceptione adulterij lucrabit̉ꝯtra petētē ẜm Pa. in. d. c. plerūqꝫ. Si verodelictū nō eſt notoriū. ſic ſolū dꝫ fieri auctoritate eccl̓ie qͦ ad ſeꝑatione cohabitatiōis. aliterinſtante altero cōpellet̉ cohabitare: ſꝫ quo adredditionē debiti p̄t ꝓpria auctoritate denegare. ex qͦ ſibi cōſtat de delicto alteriꝰ. Faciūt no.in. d. c. plerūqꝫ. ⁊ in. d. c. gaudemꝰ.¶ Quō dicet̉ notoriū. vid̓s. adulteriū. §. vii¶ Utrū ſeꝑati ꝓpter ſpūalē fornicationeꝫ ſintabſoluti a debito reddēdo: ſic̄ ſeꝑati ꝓpter fornicationē carnale. ℟. ꝙ ſic ẜm Ho. ⁊ Panor. īc. q̄ſiuit. de diuor. Qd̓ intellige qͦ ad eū qͥ ē innocens. ſed qͦ ad eū qͥ culpabilis eſt qͥntūcūqꝫſnīa diuortij ſit lata: ſiue ꝓpt̓ fornicationē ſpiritualē ſiue carnalē: ſi innocēſpetit eū ſibi recōciliari dꝫ. ⁊ ip̄e tenet̉ ſibi reddere debitū. qꝛ qd̓fauore meo introductū eſt nō dꝫ retorqueri īdānū meū. l. ꝙ fauore. C. de legi. niſi intraſſetreligionē: vl̓ ſuſcepiſſet ſacros ordines. qꝛ nonpoſſet repetere nec alter teneret̉ reddere. hͦ ſequit̉ Ber. in. c. lr̄is tuis. de diuor. ⁊ Ho. ibidē¶ Quinto ſeꝑat̉ ꝓpter ſanctimonia. Pro cuius declaratiōe plura ſunt q̄renda.¶ Utrū ambo ꝯiuges poſſint vouere ꝯtinentia? ℟. ꝙ ſic. de cōi ꝯſenſu. de qͦ dic vt s. Mrimoniū. iij. Impedimēto. v. §. v.¶ Utrū alter ſolū poſſit vouere caſtitateꝫ ſineꝯſenſu alteriꝰ? ℟. ꝙ ſic in ſuū piudiciū. ſꝫ n̄ alteriꝰ. vn̄ pꝰ votū exigere n̄ poterit ſine peccatomortali. ſꝫ bn̄ reddere tenet̉ ⁊ ec exigere qn̄ redderet ſe nimis oneroſuꝫ alteri nō petēdo. facitc. qͥdā intrauit. ⁊ qd̓ ibi no. de cōuer. ꝯiu.¶ Quid ſi alter cōſenſit vt alter voueret ſtatunō mutato? ℟. ꝙ ꝯſentiēs nihilominꝰ poteritexigere ẜm Inno. ⁊ ſequit̉ Pa. in. c. i. de ꝯuer.cōiū. ſi ip̄e ꝯſentiēs nō vouit: ⁊ ille qͥ vouit tenet̉ reddere. ſꝫ nullo mō exigere. etiā ſi nō exigendo eſſet oneroſus alteri. qꝛ cōcedēdo licentiā in hoc ſibi p̄iudicauit.Sed nunqͥd poterūt mutare ſtatū. puta effici religioſi: vl̓ alter ordinari? ℟. vt colligo exPa. in. d. c. i. Aut hͦ ꝓcedit ex cōi cōſenſu. Ettūc ſi alter vult effici ep̄s reqͥrit̉ ꝙ vxor priꝰ ſitꝓfeſſa in aliqͦ monaſterio: etiaꝫ ſi nō ſit ſuſpecta de incōtinētia. vt in. c. ſane. de cōuer. cōiu.M 5