Matrimoniū. iiii.

Eſt em̄ ſpeciale hoc. Si ꝟo nō vult effici ep̄sſed ſubdyaconꝰ: dyaconꝰ vel p̄ſbyter: aut religionē intrare: tūc pōt de ꝯſenſu alteriꝰ ꝑtis. qͣꝫuis altera ꝑs nō voueat continentiā. facit. c.ſignificauit. ⁊ qd̓ ibi no. de ꝯuer. ꝯiug. licꝫ nōdebeat qͥs ordinari ad ſacros ordines vl̓ recipiad religionē: niſi vxor faciat votū ſil̓r caſtitatꝭvt in. c. cū ſis. de ꝯuer. coniug.¶ Sed pone ꝙ cū ꝯſenſu alteriꝰ vir ſit factꝰ religioſus vel ſacerdos. nunqͥd ille qͥ ꝯſenſuꝫ dedit poterit aliū repetere? ℟. ꝙ in hͦ ſunt opiniones. Abbas in. d. c. i. Inno. in. d. c. quidā tenent ꝙ ſi eſt iuuenis poterit: ⁊ ad eiꝰ petitionēdebet ingreſſus vel ordinatꝰ reuocari. Cal. tenet ꝙ nō poterit ip̄m repetere: ſꝫ bn̄ implorareofficiū iudicis: ⁊ iudex ex officio ne adulteriūcōmittat̉ ꝑ remanentē in ſeculo educet alterūde monaſterio vel ordine: ⁊ coget reddere debitū. Alij volūt: ⁊ hoc magꝭ mihi placet. ꝙ ſi ille qͥ dedit licentiā eſt iuris ꝯſcius ꝙ nō poteritrepetere. nec ex officio ei reſtituet̉. qꝛ dando licentiā taliter mutādi ſtatum videt̉ vouiſſe caſtitatē. ſaltē durante vita alterius. qꝛ qui vultvnū videt̉ velle ⁊ om̄e illud ꝑ quod ꝑueniturad illud. c. prudentiā. de offi. dele. Facit. c. vidua. de regula. Sed ingreſſus alteriꝰ nō debꝫfieri niſi alter voueat ꝯtinētiā. vt in. c. cuꝫ ſis.de cōuer. coniug. ergo dando licentiā videturvouere. Si ꝟo iſtud ius ignorauit: ſic reſtituetur ei ſaltē ex officio. hoc tenet glo. in. c. qͥ vxorem ſuā. xxxiij. q. v. ⁊ in. c. ſeriatim. xxxij. diſ.⁊ ẜm eam ꝯcorda opiniones.¶ Quero nunqͥd iſte reſtitutꝰ poſt mortē vxoris vel alteriꝰ ꝑtis teneat̉ redire ad monaſterium? ℟. ꝙ ſic. qꝛ eſt ꝟe religioſus. exqͦ vxor cōſenſit. facit. c. ex ꝑte. el. i. de ꝯuer. ꝯiug. ⁊ qd̓ ibino. Bal. Idē dic̄ de ordinato ad ſacros ordines ꝙ tenet̉ viuere caſte ⁊ clericaliter.¶ Quid ſi qͥs intrat religionē: vl̓ accipit ordines ſacros vxore ꝯtradicēte vl̓ ignorate? ℟. ꝙvxor poterit eū reuocare. d. c. quida. ⁊ ip̄e tenetur ſibi debitū reddere: ſꝫ nō poterit exigere: niſi qn̄ nō exigendo efficeret̉ nimis oneroſus alteri parti. vt dictū eſt s.¶ Pone ꝙ vxor ſciuit ⁊ nō ꝯtradixit nec licen12tiā dedit: ſed diſſimulauit. nūqͥd reuocare poterit? ℟. ꝙ ſic. vt no. in. c. ꝯſuluit. de conuer. cōiuga. Idem dic ſi conſenſit ex timore iuſto. vtin. c. accedens. eo. ti. Idem dic ſi ꝑ dolum cōſenſit. c. veniens. eo. ti.¶ Pone ꝙ vir vxore ꝯtradicente vl̓ diſſimulante intrauit vel ordinatꝰ eſt in ſacris: ⁊ eumvxor nō repetijt in vita ſua. licet potuiſſet. po-

terit ne talis poſt mortē vxoris exire ⁊ aliaꝫ accipere vxorē. ℟. ẜm Calde. ⁊ ſequit̉ Pa. in. d.c. i. nō. qꝛ cauſa ceſſante q̄ inualidabat eiꝰ ingreſſum ceſſat ⁊ ſeq̄la. Et ſic tene. qͣꝫqͣꝫ Inno.in. d. c. quidā. multū variauerit.¶ Sed nunqͥd ſi talis reuocetur ab vxore ip̄a 14mortua tenebit̉ redire ad monaſteriū: vl̓ viuere clericaliter in caſtitate? ℟. ꝙ quo ad illū qſacros ordineſ recepit nō eſt dubiū ꝙ teneturviuere in caſtitate. ⁊ li ꝯtraheret de facto cū alia nō teneret matrimoniuꝫ. vt in. c. vnico. devoto. li. vi. Sed de illo qͥ ſolū religionē profeſſus fuit eſt opi. diu̓ſa īter doc. Sꝫ ego credoꝙ nō tenet̉ redire. qꝛ obligatio ſemel extinctanō reuiuiſcit. l. ſi res. §. aream. ff. de ſolū. ſꝫ ſolū caſte viuere. qꝛ eā q̄ntū in ſe fuit potuit valide ꝓmittere. Et ẜm hanc diſtinctionē potesꝯcordare doc. in. d. c. quidā. Et ita limita etintellige. d. c. quidā.¶ Quid ſi talis nō ſolū non vult redire ad religionē. ſed de facto mortua pͥma vxore cōtraxit cū alia? ℟. ꝙ licet do An. in. d. c. qͥdā. teneat tutiꝰ eſſe dicendū ꝙ nō teneat matrimonium. tn̄ mihi videt̉ ꝙ ſit tutiꝰ tenere ꝙ teneat ſifuit r̄uocatꝰ ab alia vxore. Rō. qꝛ vt mr̄imōiūnō teneat oꝑtet votū ſit ſolēnizatū ꝑ ꝓfeſſiōeꝫtacitā vl̓ exp̄ſſam vni de religionibꝰ approbatis. vt in. d. c. vnico. ſed iſte nō fuit profeſſus.qꝛ votū fuit nullū qͦ ad ius poſitiuū. qꝛ pariaſunt nō ꝓfiteri ⁊ inualide ꝓfiteri. ar. c. ij. d̓ trāſla. p̄la. Itē videt̉ tex. ꝓ hoc in. d. c. quidā. vbinon cōpellit̉ redire ad monaſteriū. ſicut facitin. c. ex parte. el. i. eo. ti.¶ Utrum ſponſa violēter cognita a viro poſ­ 16ſit intrare religionē ip̄o inuito? ℟. Pa. in. ca.verum. de conuer. coniuga. ſequit̉ opinionemBer. brixi. qui tenet ꝙ poteſt. qꝛ nō videt̉ cōmunicaſſe corpus ſuū ex quo inuite fuit ꝯgnita. Facit. c. ille aūt. xxxij. q. v. Poſſet dici eē verum hoc. vbi illa nō fuit in culpa tardatiōisingreſſus. vbi aūt fuit in culpa nimis tardando ingreſſum: ſic non poſſet intrare. qꝛ ille exegit qd̓ ſibi debebat̉. ⁊ ſic eſt extra culpa. Et ẜmhanc diſtinctionē ꝯcordari poſſunt opīonesquas recitat Io. an. in regula. q̄ ꝯtra. de re. iu.li. vi. in mercurialibꝰ. ⁊ ẜm hͦ etiam oꝑtet darevnā limitationē ad. c. ex publico. de ꝯuer. coniu. vt vicꝫ intelligat̉ qd̓ deꝰ coniūxit .ſ. per carnalē copulā volūtarie habitā: vl̓ ex debito extortam: ⁊ eſt ſingularis. Attū ego hͦ nulli ꝯſulerem. ſed potiꝰ iudicarē matrimoniū cōſummatū. ita ꝙ alter alteri mr̄imonialiter cōiūginō poſſit altero viuente: cui ſic carnaliter fuit