Druckschrift 
Summa angelica de casibus conscientiae : Mit Beigabe von Hieronymus Tornieli
Einzelbild herunterladen
 

Impedimentū. xviii.

ad generationē ꝓcurādā. Difficillimū tn̄ ē hͦtales poſſe oſtendere ꝑ aliqͣ ſigna. Sil̓r furioſus priuatꝰ iudicio rōnis nō pōt contrahere.vt no. in. c. dilectꝰ filiꝰ. de ſpon. niſi haberet lucida interualla: ⁊ tunc ꝯſentire poſſꝫ. Idē dicde ebrio. Nota ꝓ intelligētia oīm p̄dictoꝝ ſingularedictū Ho. in. c. ſi vir. de cogn. ſpi. ꝙ vbi doc. ⁊mgri ꝑ ſuas glo. mr̄imoniū ſoluūt: nec ius expreſſum adducūt ſi reꝑit̉ vnꝰ doctor vl̓ magiſter ſcribēs ꝯtrariū mrimoniū ſuſtinēs ip̄e eſtſequēdus. ar. c. licꝫ. ex qͣdā. de teſti. qꝛ ẜm eū tolerabiliꝰ eſt aliqͦs cōtra ſtatuta hoīm copulatos dimittere ſil̓: qͣꝫ ſic ꝯiūctos ꝯtra ſtatuta d̓iſeꝑare. d. c. licet. Iſtud dictuꝫ ſequit̉ ⁊ recitatPa. in. d. c. ſi vir. Sꝫ limitat dicēs: niſi cōisopi. hret qͣſi tex. ꝓ ſe. et ꝓpterea exponit id qd̓d̓r in. d. c. ſi vir .ſ. ꝙ eſt ſequēdū in hͦ qd̓ hūanius dicit .i. rōnabiliꝰ ⁊ equius. Ideꝫ fere dicitin. c. fi. de ſen. ⁊ re iudi. ⁊ dicit ꝯfirmari dictuꝫp̄fatū Ho. ꝑ. d. c. fi. ſed limitat niſi opinio illius doctoris euidēter eſſet falſa: vl̓ niſi ꝓbabilibus rōnibꝰ poſſet cōuinci. Addo ⁊ aliā limitationē ⁊ dico verū p̄fatū dictū qn̄ mr̄imoniūſuſtentatū pōt hr̄e ſuū effectum. ẜm ꝙ sͣ. dixiMr̄imoniū. iij. Impedimēto. xvi. in fi. aliasqn̄ nō poteſt habere ſuū effectū: matrimoniuꝫnō eēt iudicandū ꝓ eo ad dictū vniꝰ ꝯtra cōmunē opinionē. Utrū papa poſſit diſpenſare in oībꝰ impedimētis p̄dictis? ℟. ꝙ quedaꝫ ſunt impedimētaq̄ remouēt ꝯſenſum: ſicut eſt impedimētū terciū .ſ. conditiōis. ⁊ qͣrtū .ſ. erroris ꝑſone: ⁊ vndecimū .ſ. metꝰ ſeu coactiōis. ⁊ decimūoctauūſcꝫ priuatiōis ſenſus. Un̄ ſicut papa nō pōtſupplere ꝯſenſum ſine qͦ nō eſt mr̄imoniū. ſicnec in ip̄is p̄t diſpēſare vl̓ ip̄a tollere. Alia ſūtimpedimēta ex ſtatuto eccl̓ie: cuiuſmōi eſt impedimētū pͥmū .ſ. interdictū eccl̓ie. ⁊ ſcd̓m .ſ. feriarū. ⁊ qͣrtū .ſ. ꝯditiōis ẜuilis. qꝛ vt mr̄imonium ꝯtractū cū ancilla a libero nō teneat. hͦ eſtex ſtatuto eccl̓ie ẜm Ricar. in. iiij. diſ. xxxvi. ⁊Pe. de pal̓. Et qͥntū .ſ. voti caſtitatꝭ. ⁊ ſeptimūſcꝫ cognatiōis ſpūalis. ⁊ octauū .ſ. cognatiōiſlegalis. ⁊ nonū .ſ. criminis. ⁊ decimū .ſ. diſparitatis cultꝰ. ⁊ duodecimū .ſ. ordinis. ⁊ qͣrtudecimū .ſ. publice honeſtatꝭ. ⁊ ſextūdecimū .ſ. impotentie coeundi. Nā poſſe generare nō eſt deſub̓a mr̄imonij. aliter ſenes nō poſſent contrahere: qd̓ falſum eſt. ⁊ iō eſt ex ſtatuto eccleſie.Et impedimētū decimūſeptimū .ſ. ꝯſuetudīs⁊ in iſtis papa pōt diſpēſare. Sil̓r dico de impedimēto. vi .ſ. ꝯſanguītatꝭ. ⁊. xiij .ſ. ligamīs. ⁊

xv .ſ. affinitatꝭ: qͦ ad aliqͣ que in ip̄is ſolū ſuntex ſtatuto eccl̓ie. ſic̄ eſt in ꝯſanguītate ⁊ affinitate. vt qͥs nō poſſit ꝯtrahere in ſcd̓o gͣdū in linea eqͣli. ⁊. iij. ⁊. iiij. ⁊ ſil̓r in impedimēto ligaminis qͦ ad hͦ ne qͥs poſſit ꝯtrahere cū alia pꝰmrimoniū ꝯtractū cū aliqͣ ꝑ v̓ba de pn̄ti ſolūEt in hͦ ꝯcor. cōiter doc. lꝫ qͦ ad votū ſolennealiqͥ tenuerīt ꝙ papa nō p̄t diſpēſare. ſic̄ Tho.xxij. q. lxxxviij. ⁊ qͥdā alij. Sꝫ tu tene ꝙ p̄t. vtetiā ip̄e Tho. in. iiij. diſ. xxxviij. ⁊ Ric. eadem.di. ⁊ Henri. de gan. in. v. quol̓. q. xxix. ⁊ ē cōisopi. tam theo. qͣꝫ canoniſtaꝝ. Alia ſunt impedimēta iuris diuini ⁊ legꝭ nature. de quibꝰ habes sͣ. Impedimētū. vi. §. i. .ſ. de ꝯſanguītate ⁊affinitate vſqꝫ ad ſcd̓m gͣdū in linea ineqͣli Etin iſtꝭ vtrū papa poſſit diſpēſare. ſic fuit diu̓ſaopi. canoniſtaꝝ in. c. lr̄as. de reſti. ſpol̓. ⁊ in. c. ꝑvenerabilē. qͥ fi. ſint le. ⁊ in. c. ꝓpoſuit. de ꝯceſ.p̄ben. qͥbuſdā dicētibꝰ ꝙ n̄ p̄t ꝑ. d. c. lr̄as. Sꝫtu dic̄ ⁊ tene ꝙ licet papa non poſſit tollere dicta impedimēta general̓r. tn̄ in aliqͦ caſu ſpālilegitima cā ſubſiſtēte p̄t in dictꝭ impedimētisꝯſanguītatis ⁊ affinitatꝭ diſpēſare. vt ec̄ tenetIo. an. ⁊ recitat ⁊ ſequit̉ Pa. in. d. c. lras. de qͦvide. jͣ. papa. §. i. An aūt poſſit ſil̓r diſpēſare īimpedimēto ligamīs inqͣntū ē de iure diuinoſcꝫ vt pꝰ mr̄imoniū ꝯſūmatū qͥs ꝯtrahat cuꝫaltero. tenet̉ cōiter ꝙ no. ⁊ ſic ẜua indubitāterqͦ ad hͦ vt qͥs poſſit dimittere vxorē vl̓ vxor virū. qͦ ad vīculū pꝰ mr̄imoniū ꝯſūmatū. Sil̓rec̄ qͦ ad hͦ vt vxor poſſit hr̄e duos viros: ſed qͦad hͦ vt vnꝰ vir poſſit hr̄e duas vxores. credopapa poſſe diſpēſare qn̄ genꝰ fideliū eſſꝫ reductu ad pauciſſimos viros. de quo dic vt infraPapa. §. i. Sed nūqͥd ep̄s ſil̓r poterit diſpēſare in aliqp̄dictoꝝ impedimētoꝝ? ℟. ꝙ in interdicto eccleſie ſpeciali facto a ſuo inferiori p̄t ⁊ ī impedimēto criminis. qn̄ crimīa ſolū impediūt mr̄imoniū ꝯtrahendū. de qͥbꝰ sͣ. Impedimētū. ix.in pͥn. Sꝫ in interdicto facto a ſuꝑiori ſuo vl̓in criminibꝰ q̄ impediūt ⁊ dirimūt pꝰ ꝯtractūde qͥbꝰ s. in. d. ix. Impedimēto. §. i. ⁊. v. Aut īalijs qͥbuſcūqꝫ impedimētis mrimonij ne cōtrahat̉ nō p̄t ep̄s diſpenſare niſi in caſibꝰ: de qͦbus sͣ. Diſpenſatio. §. v. Ep̄m poſſe diſpenſare ꝯtra canonē vl̓ cōciliū dictū eſt. Quid de illo qͥ audiuit ꝑpetuū impedimentū fore inter ſe ⁊ vxorē ſuaꝫ? ℟. ẜm Rodo. ꝙ ſiaudiuit a fidedignis tenet̉ inqͥrere. al̓s eēt affectata ignorātia. ⁊ ſi ꝯcipiat ꝓbabilē opi. exdicto tali nō dꝫ exigere debitū. ſꝫ ſolū redderedonec intelligat ꝟitatē diligēter inqͥrēdo. Si