Impedimentū uij.

ꝯtrahen. emp. vn̄ credens abſentē ſibi aliqualiter notū preſentē ⁊ ꝯſentit nō in p̄ſente q̄ eſtalius. ſed in abſentē ꝯſentit errat in ꝑſonaꝫ. qꝛerrare eſt aliū ꝓ alio acciꝑe. xxij. q. ij. in quibꝰ.xxxviij. di. qͣꝫuis. Sed ſi nulla de abſente habet cognitionē: nō errat ſed decipit̉ in preſente.De quo ponit̉ exemplū de eo qͥ dicit ſe filiummagni regis in genere: vel pͥmogenitum magni comitis: ⁊ hmoi. ⁊ ſic eſt error fortune: nōꝑſone qͥ non impedit. vt dictū eſt. xxix. q. i. §.error. Idē cū aliqua ſcit aliqueꝫ habere filiosmultos. nullū tn̄ eorū cognoſcit. ſi aliqͥs eorūdicat ſe primogenitū. ⁊ illa ꝯſentiat in eū propter ſpem ſucceſſionis bonoꝝ paternoꝝ erit error fortune ⁊ nō impedit. ſicut no. Hug. xxix.q. i. in pͥn. Calde. tn̄ in. c. ij. de ꝯiugio ſeruorū.⁊ Io. xxix. q. i. in ſumma. ⁊ Hoſti. in ſummatenent ꝙ in iſto vltimo caſu eſt error perſone. ⁊nō eſt matrimoniū. ⁊ credo ſit verius: niſi forte intendiſſet ꝯſentire abſolute in preſentem:quē tn̄ putabat aliū. ſed ſi cōſenſus ferebat̉ ineū non vt in p̄ſentē ſed in pͥmogenitū erit verū ꝙ nō erit matrimoniū.¶ Circa ſcd̓m errorem .ſ. ꝯditionis ſeruilis eſtſciendū ꝙ triplex eſt conditio ſtatꝰ. ſcꝫ meliorcū quis ꝯtrahit cū libera quā credit ſeruam: ⁊ecōuerſo. Secūdus equal̓: cū ſcꝫ ſeruꝰ contrahit cū ancilla quā credit liberā. Tercius deterior: vt cū liber ꝯtrahit cū ancilla quaꝫ creditliberam: vel ecōuerſo. Primꝰ error non impedit matrimoniū. qꝛ non ledit̉ in aliqͦ ſic cōtrahens. Nec ſcd̓us ſil̓r. qꝛ eque leditur vterqꝫ.vnde in neutro errore decipit̉: nec habet ꝙ obijciat alteri. ar. xxix. q. ij. ꝑ totū. ⁊ de diuor. c. ſignificaſti. Terciꝰ vero error impedit mrimoniū. xxix. q. ij. ſi qͥs ingenuus. Ratio eſt. qꝛ alter tm̄ ledit̉ ſine culpa ⁊ grauiter. qꝛ ī bono prolis quā nō habebit in ſua ptāte. ⁊ ī bono fidei.qꝛ nō poterit ei reddere debitū libere. ⁊ in bonoſacramēti .ſ. in inſeꝑabilitate cohabitationis.Sed potiſſima rō quare iſte tercius error impedit matrimoniū eſt eccl̓ie ꝯſtitutio. Alij autē duo errores nō impediūt ẜm cōmunē opi.tam doc. theo. in. iiij. diſ. xxxvi. qꝫ cano. licꝫ qͥdam ꝯtrariū teneant. vt Goſ. ⁊ Hoſti. in ſumma: ſed non cures de eis. Sed cōmunē opi. teneas quā ſequit̉ Inno. de coiugio ſeruorū. inc. ꝓpoſuit.¶ Utrū ſcienter ꝯtrahens liber cū ancilla: velecōtrario teneat mr̄imonium? ℟. ꝙ ſic. tex. eſtxxix. q. ij. ſi qͥs liber. ⁊ ſic liber tenet̉ ſeqͥ ancillā.ẜm Pa. in. c. i. de ꝯiugio ſeruo.¶ Utrū liber ꝯtrahens ignorāter cū ſerua cui

in tempꝰ data eſt libertas teneat matrimonium? ℟. ꝙ no. qꝛ vt dicit lex. ſtatu liber. in pͥn..ff. de ſtatu. libe. ea que interim facit. vt ſeruꝰ facit. nō vt liber.¶ Quid ſi dn̄s tradit alicui libero ſuā ancillāvt libera in mr̄imonio: quā tn̄ ꝯtrahens ignorat ancillā teneat matrimoniū? ℟. ꝙ ſic. qꝛ ſtatim efficit̉ libera. vt in autē. de nuptijs. §. ſi ꝟoab initio. ⁊ hͦ tenet glo. in. c. ꝓpoſuit. ⁊ Pa. decōiugio ſeruoꝝ. ⁊ Goffre.¶ Utrū ꝯtrahens liber cū ancilla ignoranter:⁊ poſtea hoc cognoſcēs cōmiſcet̉ eidē ꝑ copulam teneat mr̄imoniū? ℟. ẜm glo. in. d. c. ꝓpoſuit ꝙ habens ꝯſcientiā ex ꝓbabili cauſa et diſcreta ꝙ alter eſt ſeruꝰ ſi cognoſcat eam. piudicat ſibi. ⁊ erit matrimoniū. ⁊ ſic intellige. xxij.q. iiij. innocens. ff. de pe. he. l. item veniūt. §.anteqͣꝫ ꝑtes. Si aūt ex leui ⁊ temeraria cauſacui nō debet credi. tunc non piudicat ſibi titubans ꝓ ignorāte habēdus eſt. C. de ꝯdi. inde.l. vlti. ff. d̓ libe. ho. exhi. l. iij. §. ſi quis volentēNon em̄ cuilibet referenti credere tenet̉. tex. ē.ff. ꝙ cū fal. tuto. l. ij. ibi. ⁊ ſi dictū ſit ei ⁊ bonafide nō crediderit. Aduerte hic ꝙ ſi ſeruꝰ ꝯtrahit cū libera: que cū ſeruū ignorat peccat mortaliter cōmiſcendo ei. exquo ſcit matrimoniūnullū eſſe. ſecus ſi ignoraret mr̄imoniū non tenere. ⁊ idem dic de quocūqꝫ qͥ ſcit certitudinaliter ꝙ matrimoniū nō tenet ex quocūqꝫ impedimento. Quādo ꝟo habet ſcientiā vel cōſcientiam. id eſt firmā credulitatē de impedimēto: qͣꝫuis clare non ſciat ſimiliter peccat mortaliter cognoſcendo. ſiue talis ꝯſcientia ꝓcedatex ꝓbabili cauſa vl̓ temeraria. niſi eam deponat. Quādo vero habet ſcrupulū conſcientieid eſt qꝛ dubiꝰ eſt. tunc ſi ex leui vel temerariacauſa debet deponere: ⁊ ſic petere ⁊ reddere pōtſine peccato. Si vero dubium eſt ex ꝓbabilicauſa poteſt reddere: ſed nō petere debet. aliterexponeret ſe ꝑiculo ⁊ peccaret mortaliter. ſedreddendo no. qꝛ in dubio obediendū eſt. et excuſat̉. xxiij. q. i. qͥd culpatur.¶ Utrum talis habens ꝓbabilē cauſaꝫ credēdi piudicet ſibi ſi ad mandatū eccleſie reddatdebitum? ℟. ẜm Tancre. Inno. ⁊ Ioh̓. an. etPanor. in. d. c. propoſuit ꝙ ſic. quia niſi velitcū ea eſſe tanqͣꝫ cū vxore ꝓpria nō debet in hocobedire. ⁊ eſt verior opinio. licet Hoſti. ⁊ glo.in. d. c. ꝓpoſuit. teneat ꝙ debet obedire niſi ſitcertus. ſed iſtud nō teneas. qꝛ nō debet contraconſcientia formatā venire. ar. de reſti. ſpo. ca.litteras. ſed in p̄bendo alimēta ⁊ hmōi. bene debet obedire: niſi ſit certus.