CCXXXIIIIImpedimentū. iiii.

matrimonij. vt sͣ. dixi.Alie conditiones ſunt impoſſibiles. vt ſi ceſum digito tetigeris ⁊ hmoi. ⁊ tales reijciunt̉fauore matrimonij ⁊ habent̉ ꝓ non poſite. vtin. d. c. fi. licet in alijs ꝯtractibꝰ a matrimoniovicient ꝯtractū. vt in. d. c. fi. ⁊. §. impoſſibiliſ.inſti. de here. inſti.¶ In ſumma no. ꝙ ad hoc vt conditio quelibet ſuſpendat matrimoniū: vt nō ſit ante eiuseuentū oportet ꝙ ſeptē ꝯcurrant. Primum ꝙſit appoſita in pͥncipio ꝯtractus matrimonijNa ſi matrimoniū eſſet ꝯtractū pure primo.⁊ poſtea poneret̉ conditio nō poſſet eū ſuſpendere nec reſcindere. c. dixit. xxxij. q. i. Facit qd̓no. do. An. ⁊ Pa. in. c. i. de condi. appo. Secundū requirit̉ ꝙ in conditione vterqꝫ conſentiat expreſſe. Unde licꝫ vnꝰ ponat cōditionēſi alter expreſſe in eā nō ꝯſentit etiam ſi taceatmatrimoniū erit purū. vt no. in. c. fi. de ꝯdi. appo. Et qͣꝫuis conditio eſſet ꝯtra ſubſtantialiamatrimonij. nihilominꝰ matrimoniū teneretvt ibidē no. facit. c. aliqn̄. xxxij. q. ij. ſalteꝫ quoad eccl̓iam. Terciū ꝙ conditio nō ſit neceſſario futura. de quo tn̄ dic vt s. in prin. aut ꝙ noſit turpis aut impoſſibilis. qꝛ ſic habet̉ ꝓ nonadiecta. excepta illa que eſt ꝯtra ſubſtantialiamatrimonij. Quartū ꝙ nō interueniat cōſenſus de p̄ſenti abſolutꝰ poſt conditioneꝫ ⁊ anteeius euentū. Quintū ꝙ nō interueniat carnalis copula ante euentu conditionis. qꝛ ſic ſtatim erit matrimoniū: ſi fuerat ꝯtractū per verba de p̄ſenti ſub illa ꝯditione: etiaꝫ ſi preceſſerat cōditiōis defectꝰ. dūmodo alter erat ignorans. puta. qꝛ ꝯtraxit ſi patri placeret. ⁊ paterꝯtradicit tn̄ alter ignorat hoc: ⁊ ꝯſentit in cōpulam matrimoniū erit. vt no. do. An. in. c.ꝑ tuas. de condi. appo. adducit in ſimili no.in. c. ex ꝑte decani. de reſcrip. ⁊ ſimiliter Hoſt.ibidem. qd̓ tn̄ credo veꝝ quo ad forū ꝯtentioſum. ⁊ etiā in foro ꝯſcientie. ſi ambo mr̄imonialiter intendebat cōpulari. al̓s nō. vt s. Matrimoniū. ij. §. vi. Sextū ꝙ ſit ꝓprie conditionō modus. tenet tn̄ Pe. de pal̓. in. iiij. ꝙ idemſit dicendū de modo ſicut de cōditione. ⁊ ẜmeandē diſtinctionē: excepto ꝙ qn̄ modus eſtpoſſibilis ⁊ honeſtus nō ſuſpendit obligatione. ſicut facit ꝯditio. tamen tenet̉ implere niſieiꝰ fauore ſit appoſitꝰ. qꝛ tunc nō tenet̉ ſi ſoluꝫeius fauoreꝫ reſpicit. Conditio vero appoſitaꝑ modū cauſe. ſiue cauſa ſit vera ſiue falſa ẜmPe. predictū habet̉ ꝓ nō adiecta in matrimonio: niſi eſſet neceſſaria. puta. ꝯtraho tecuꝫ. qꝛes libera. qꝛ ſi eſſet ſerua nō valeret. Idem qn̄

dicit: ꝯtraho tecuꝫ. qꝛ es iohannes filiꝰ ticij: ⁊hmōi. qꝛ ſi eſſet error ꝯditionis vl̓ ꝑſone. ⁊ ſicviciaret matrimoniū. Septimuꝫ ꝙ conditionon ſit de preterito vel preſenti. ſed de futurovt ſupra. §. x.inpedimētū. ini.dicit̉ error. nā quicqͥd impedit cauſaꝫde ſui natura impedit ⁊ effectu. Cōſenſus aūt vt sͣ. dictū eſt: eſt cauſa mrimonij. ⁊ iōqd̓ euacuat ꝯſenſum: euacuat matrimoniuꝫ.Conſenſus ꝟo eſt actꝰ volūtatis qͥ p̄ſupponitactū intellectus. qꝛ vt dicit Augꝰ. v. de trini.Inuiſa diligere poſſumꝰ: in cognita nequaqꝫEt qꝛ error impedit cognitione: ideo ⁊ cōſenſum qui ſequit̉ ex cognitione. ꝓpterea diciturqͥ errat nō ꝯſentit. l. ſi ꝑ errore. ff. de iuriſ. om.in. Un̄ in. l. cū teſtamētū. C. d̓ iur. ⁊ fac. igno.dicit̉ cū errātis volūtas nulla ſit: ⁊ in. l. nō idcirco ibidē. cū errātis ꝯſenſus nullus ſit. facitxxviij. q. ij. §. his ita rn̄det̉.¶ Utrū matrimoniū dolo ꝯtractū teneat? ℟.glo. in. c. cū dilectꝰ. qd̓ me. cauſa. ꝙ ſic. licꝫ dolus dederit cām ꝯtractui. ⁊ ideꝫ in glo. l. a diuo pio. ff. de ritu nup. ⁊ in. c. ꝯſtituit. xx. q. iij.Limitat Pa. in. d. c. cū dilectus. ⁊ bene verū.niſi ſit talis dolus qͥ excludat ꝯſenſum: qꝛ ſicnō teneret. Facit qd̓ no. Io. an. in. c. vnico. decomo. ⁊ facit. c. cū locū. de ſpon. qd̓ bene nota.quia facit ad multa. vt in votis iuramentis. ⁊hmōi ſpūalibꝰ. qꝛ cōiter tenet̉ ꝙ tenent. vt indictis glo.¶ Utrū om̄is error impediat matrimoniuꝫ?℟. ꝙ nō. ſed ſolū ille error qui eſt ꝯtra ſub̓aliamr̄imonij. Duo aūt includit mr̄imoniū eſſentialiter .ſ. duas ꝑſonas q̄ ꝯiūgunt̉: ⁊ mutuamcorꝑis ptātē inuicē. Primū tollit̉ ꝑ erroreꝫ ꝑſone. Scd̓m ꝑ errorē ꝯditiōis ſeruilis. qꝛ ſeruus nō poteſt libere libertatē ſui corꝑis alteritradere ſine ꝯſenſu dn̄i ſui. Et ideo hi duo errores ſolū impediūt mrimoniū. Alij autē errores etiā ſi ſint ad bene eſſe mrimonij nō impediunt. vtputa credebat ꝙ pater eſſꝫ contentꝰvl̓ ꝙ eſſet diues vl̓ nobilis vl̓ pulcra ⁊ hmōi.cū iſta ſint accidētalia mr̄imonio. nō impediunt. d. §. his ita rn̄det̉.¶ Circa primū errorē .ſ. ꝑſone eſt notandū. ꝙad hoc ꝙ aliqͥs erret in ꝑſona: oꝑtet ꝙ ꝑ viſuꝫvl̓ famā vel auditū habeat noticiā aliquā ꝑſone: cū qua ꝯtrahere intendit. qꝛ vt dixi in penitus incognitū nec ꝯſenſum nec amore poſſumus dirigere. ar. l. cū ab eo. §. maſſam. ff. deL 2