Impedimentū. ni.

4 ¶ Utrum matrimoniū contractū ſub conditione cū ſint affines: ſi dn̄s papa voluerit diſpenſare: teneat adueniēte conditiōe? ℟. Pa. ⁊⁊ Inno. in. d. c. ſuꝑ eo: vident̉ tenere ꝙ non. ꝓqͥbꝰ facit. l. inter ſtipulantē. §. ſacrā. ff. de ver.obli. ⁊. l. cōtinuꝰ. §. cū quis. eo. ti. facit. l. apd̓Iulianū. ff. de le. i. Sed in ꝯtrariū ꝙ teneat. ēdo. An. ⁊ qͥdā alij in. d. c. ſuꝑ eo. ⁊ eſt verior ꝑ.l. ſi rem meā. ff. de ver. ob. Ubi poſſum ſtipulari rem mea in tꝑs ꝯditionis. qn̄ mean erit.licet nūc cū ſit mea non poſſim. Facit ſil̓r. l. iij.iuncta. l. pe. ff. de ope. pub. Ubi valet mādatūpriuati de oꝑe publico faciēdo pͥncipe annuente. qd̓ tn̄ alias nō valeret. Nec ob. d. §. ſacrā.⁊. §. cū quis ſub ꝯditione. qꝛ ibi viciū erat ī req̄ non erat in cōmertio: nec p̄t eſſe. ſꝫ nō ſic eſtin caſu nr̄o. qꝛ ſublato impedimēto ꝓhibitionis ꝑ diſpenſationē nihil obſtat. Faciunt no.in. c. in cauſis. in fi. de elec. ⁊ in. c. niſi cū pridē.in fi. de renū. Iteꝫ nec. l. apud iulia. p̄dicta. qꝛdebet intelligi veꝝ eſſe ꝯditionē fore impoſſibilem q̄ pendet ex volūtate pͥncipis. in his qͥ pͥnceps nō ſolet cōcedere. vt ibi ptꝫ. qꝛ ibi loquit̉de predijs in patrimonio Ceſaris redactis. q̄ceſar nō ſolet alienare nō inſolitis concedi diſpenſatiue. vt eſt tex. in. l. intercedit. ff. de cōdi.⁊ de. Et iō hanc partē tene: anteqͣꝫ tranſeat adſcd̓a vota. ꝓ qͣ facit qd̓ no. Bart. in. d. l. ſi remmea. ſed poſtqͣꝫ tranſiuit poſſes tenere pͥmā¶ Utrum teneat conditio ſi donaueris mihicentū accipio te in vxorē? ℟. ꝙ nō. tex. eſt in. l.ſi ita ſtipulatꝰ fuero. §. ſi tibi nupſero. ff. de ꝟ.obli. Qd̓ limita qn̄ tal̓ ſtipulatio fit nō cauſadotis: vl̓ qn̄ nō ſubeſt iuſta cā petendi illud.alias ſic. Un̄ dicit ibi Bar. ꝙ ſi nobil̓ ꝯtraheret cū plebea. nō eſſet in honeſtū. ſi in recōpenſatione nobilitatꝭ aliqͥd exigeret̉.¶ Sed pone ꝙ. B. contraxit cū. A. ſub p̄fataconditione. ⁊ ante ꝯditiōis euentū contraxitcū. C. ſub eadē conditiōe demū. A. ⁊. C. codētꝑe dat centū: qd̓ iſtoꝝ erit matrimoniū? ℟. ꝙneutrū rōne incertitudinis. Facit. l. ſi ita fuerit. in prin. ff. de re. du. ⁊. l. duo ſunt ticij. ff. deteſta. tute. Item qꝛ contractꝰ conditional̓ ſuſcipit robur ab implemēto. l. cedere dieꝫ. ff. deverbo. ſigni. ⁊ ideo ꝑinde eſt ac ſi cū duobꝰ cōtraheret ſimul eodē tꝑe Nec ob. l. potior. §. videamus. ff. qͥ po. in pig. ha. l. nec emptio. ī pͥn..ff. de cōtrahen. emp. Ubi implementū cōditionis trahit̉ ad die contractuſ celebrati. vt ꝑinde habeat̉ ac ſi a pͥncipio fuiſſet contractuspurus. vt ſic pͥmū videat̉ valere. qꝛ p̄dicta iura intelligunt̉ qn̄ non eſt in ptāte gerētis ſcd̓ꝫ

tollere. qꝛ ſi eſſet in ptāte eius tollere vt in caſu noſtro bene tolleret̉. vt in. d. l. potior. in pͥn.Nec ſcd̓m pōt pͥmo piudicare. qꝛ nō eſt maius vinculū qͣꝫ pͥmū. Et hoc teneas. qꝛ cōmunis opinio eſt: niſi ꝯditio impleta fuiſſet citiab aliqͦ eoꝝ. qꝛ illud eſſet matrimoniū.¶ Utrū contrahēs cū aliqua cū conditiōe. ſite inuenero v̓ginē teneat? ℟. ẜm Car. in. d. c. p̄tuas. ꝙ ſi iſta ꝯditio intelligat̉: ſi te inueneroꝑ aſpectū matronarū ⁊ hmoi. Sic tenet cōditio. Si ꝟo referat̉ ſi te inuenero ꝟ̓ginē .ſ. ꝑ copulā. ⁊ ſic reijcit̉ tanqꝫ turpis. ⁊ tenet mr̄imoniū. licꝫ nō ſit ꝟgo. Et ſic intellige glo. in. d. c.ꝑ tuas. ⁊ cōiter doc. qͥ eā ſequunt̉.¶ Quid ſi dicat ſi ꝑmiſeris me coire tecū accipiam te ī cōiugē: vel dabo tibi centū? ℟. ꝙ nōerit mrimoniū ꝑ copulā. quia poteſt ſe liberare dando centū.¶ Quid ſi dicat contrahā tecū ſi ꝑmiſeris coitum. aut ꝓmitto tibi ꝙ ſi vxorē accipiā te accipiam ſi ꝑmiſeris me coire tecū? ℟. ꝙ ꝓ mr̄imonio eſt iudicandū in pͥma copula. ſed nonante copulaꝫ. qꝛ ẜm Inno. licꝫ iſta ꝯditio ſitinhoneſta: tn̄ ſuſpendit contractū. ſed purificatur in pͥma copula. Alij dicunt̉ ꝙ ſi intelligat̉ de copula matrimoniali. ſic eſt honeſta ⁊ſuſpēdit ſi de alia fornicaria. ſic debet haberi ꝓnon adiecta. vt no. in. c. duobꝰ. de ſpon. duo.⁊ ſic erit matrimoniuꝫ: etiam ante copulam.⁊ videt̉ verius.¶ Conditio q̄ eſt de p̄terito vl̓ de p̄ſenti aliquonō ꝓprie ꝯditio eſt. vt in. l. inſtitutio tal̓. ff. decondi. inſti. viciat tn̄ ſi nō fuit.¶ Alie conditiōes ſunt turpes ⁊ inhoneſte. ⁊ſi ſunt ꝯtra ſubſtātialia matrimonij. vt cōtrainſeꝑabilitatē: aut cōtra bonū fidei: vl̓ contrabonū prolis: eo modo qͦ de ſub̓a ſunt. de quibꝰqn̄ ſunt ſub̓ales dixi sͣ. mr̄imoniū. ij. §. xxiij.ſic viciant ⁊ nō viciant̉. vt ptꝫ in. c. fi. de cōdi.appo. facit. c. detrahe. i. q. i. ⁊. l. cū his. §. ſi pretor. ff. de tranſac. qꝛ remota ꝑte ſub̓ali nō pōtconſiſtere aliqͥd. Si vero nō ſunt cōtra ſubſtantialia matrimonij. ſic viciant̉ ⁊ nō viciāt.⁊ ſic ꝑinde eſt ac ſi fuiſſꝫ contractū ſine conditione. vt no. in. d. c. fi. Ex hoc ptꝫ ſolutio multarū queſtionū. Un̄ cōtrahens donec aliammeliorē inueniat nihil facit. Itē ſi venena ſterilitatis ꝓcurabis. Itē ſi nō ſeruabis mihi fidem alia volo poſſe accipere ⁊ hmōi. qꝛ nihilfit. Alias ſecꝰ. vtputa. ſi te adulterandā ꝓſtituēs. licet canoniſte teneant cōiter ꝙ nō ſit matrimoniū. Tu tn̄ dic ꝙ eſt mrimoniū: ⁊ conditio reijcitur. quia non eſt contra eſſentialia