Iuramentum. V.CCV

qꝛ ſil̓r vergit in diſpendiū ꝓprie ſalutis. qꝛ ꝑ.tꝑa impedit̉ hō vt nō cito ꝑueniat ad ſaluteeternā. c. qual̓. xxv. di. ⁊. c. ij. de pac. li. vi. Hugo tenet ꝙ ſi ſeruat tale iuramētū peccat mortaliter. qꝛ facit ꝯͣ iſtud. c. in malis. xxij. q. iiij.Sꝫ Rodo. tenet ꝙ ſolū venial̓r. quod veꝝ ēqn̄ ſimpl̓r ꝯmittit veniale. ſed ſi iō ꝯmitteretqꝛ iurauit. dic̄ ꝙ mortal̓r peccaret. qꝛ nomendei aſſumit in malum.¶ Tercius qn̄ iuratur aliqͥd quod ē ꝯtra conſilia euangelica. puta ꝙ nō efficiet̉ ep̄us. religioſus ⁊ hmoi. nec obſtat. c. florētinū. lxxxv.diſt. quia nō dicit ꝙ teneat votum ſed peccauit mortal̓r iurādo ꝯtra ſcd̓am ꝑtē iuſticie q̄ē facere bonū. ſicut ſi iuraſſetꝯͣ pͥma ꝑtē que ēdeclinare a malo.¶ Quartꝰ qn̄ iuramētū excludit opꝰ pia intētōe faciēdū ꝓ deo. vt cū iurat ꝙ nihil dabit ꝓdeo vel ꝯſulet ꝓximo. vel nō ꝯſolabit̉ talē. vl̓nūqͣꝫ erit fideiuſſor. vl̓ nunqͣꝫ mutuabit pecunia ⁊ hmōi. qꝛ deus nō acceptat talia iuramēta cū dicat ꝯͣrium faciēdū ex charitate fraterna ibi. q̄cūqꝫ vultis vt vobis faciāt hoīes etvos eadē facite illis. c. placuit. d̓ ma. ⁊ obe.¶ Quintus qn̄ iurat̉ aliqͥd qd̓ ex ſe ē indrn̄stamē melius eſſet facere ꝯtrarium qͣꝫ nō facere vel non facere qͣꝫ facere. ſicut qn̄ quis iuratꝙ nō tenebit tale ī ſuo ſeruitio. vel nō loquet̉cū tali de tali re. vel nō ibit ad domū ſuaꝫ. velnō coquet ad furnū ſuum. qd̓ tamē meliꝰ eētfacere ꝯtrarium. Intellige iſtum caſum veꝝquādo quis ſolum ex ſe iurat. quia ſecus eētſi conueniſſet cum ꝓximo ad tale faciendumex aliquo bono reſpectu. ⁊ ita iuraſſet ei. quiabn̄ eſſet obligatus.¶ Sextus ē qn̄ iuramētum eſt ꝯtra bonū publicū. ſicut qn̄ quis iurauit ꝙ ſb̓trahet ſe abonere publico. iſtud no. Pa. ī. c. ꝑuenit. el. i.de iureiur. Facit. c. ſi diligeti. de fo. ꝯpe.¶ Septimus qn̄ iuramētū vergit ī diſpendium ꝓprie ſalutis corꝑalis. quēadmodū nonteneret ſi ꝟgeret ī diſpēdiū ſalutis alteriꝰ. xxijq. iiij. c. i. cū. iiij. c. ſe. ita nec ī ꝓpriā. c. ſi non licet. xxiij. q. v. xxij. q. iiij. §. illicitū. Glo. ī. d. c.ſi ꝟo. reſtringit hoc verū qn̄ directe. ſecꝰ ſi occaſionaliter. ⁊ ponit exemplū d̓ vno qͥ iurauitſtare rome d̓ mēſe auguſti. qꝛ licet ibi moriātur multi. nō tn̄ ſemꝑ. ⁊ id̓o tenet̉ ſtare. SedIo. an. reſtringit dictū glo. veꝝ niſi ex imminēti infirmitate vl̓ ꝯplexione iudicaret̉ ſic iurans ex tali mora moriturus. Ex qͦ colligo ꝙqn̄ veriſil̓r ex qualitatibꝰ p̄ſumit̉ de morte hꝫlocū ꝙ non obligat. Et ꝓpterea Pa. increpat

carthuſiēſes ⁊ reputat eos nō ī bono ſtatu inc. veꝝ. licet male iudicet. qꝛ ſunt ī bono ſtatu⁊ deo ſeruiētes. nec exponūt ſe ꝑiculo mortiscorꝑalis. ſed carnē abdicāt vt a vicijs animꝰſit liber. Multa alia poſſent adduci ad probādum ꝙ ſunt in bono ſtatu. ſed breuitatꝭ cāomitto Idē dic ꝙ iuramētum nō obligat qn̄cedit ī mutilatōem. quia nemo mēbroꝝ ſuorum ē dn̄s. l. liber homo. ī pͥn. ff. ad. l. aqui. li.mita iſtud. vij. verum. niſi mors vel mutilatio eēt infligēda ex iuſticia. qꝛ tunc nō poſſetꝯtra iuramentū fugere. vt. sͣ. Carcer. §. iiij. ⁊s. Fugere. §. i.¶ Octauus nō obligat̉ iuramentū qn̄ quisiurat ex calore iracundie. ẜm Ioh̓. an. in. c. exlr̄is. de iureiur. ſicut in ſimili dicit glo. ſingularis in. c. ex lr̄is. de diuor. ꝙ confeſſio facta excalore iracundie non valet. quod limitat. d.Anto. veꝝ qn̄ calor iracūdie fuit tatus ꝙ deliberate iſtud iuramentū nō feciſſꝫ. Quia hecvolūtas nō eſt diſcreta. Facit glo. ī. c. dudū.de ꝯuer. ꝯiuga. q̄ dicit ꝙ calor iracūdie nō obligat. Et ide dico qn̄ iurat̉ abrupte. facit qd̓nō. Inno. ī. c. lr̄aturā. de voto. ⁊ Ri. di. xxxix.ar. iij. q. ij. ſuꝑ. iij. ſnīarum.¶ Nonus qn̄ iuramētū ē metu extortū. intellige ſi aīm obligādi ſe nō habuit. al̓s bn̄ tenetur ẜm cōiter doc. ſed ſi nō habuit aīm obligādi ſe ꝙ nō obliget̉. patet ex iā dictis. ⁊ facitglo. ī. c. auctoritatē. xv. q. vi. an autē peccauitſic iurādo cū tali animo. dicit Pa. i. c. ſi ꝟo.eo. tit. ꝙ ſi ē hō ꝑfectus peccauit venial̓r. al̓snō. ſꝫ ego dico ꝙ nec ꝑfectus nec imꝑfectꝰ peccauit etiā venial̓r. Et ꝓ hoc facit qd̓ in ſil̓i d̓rī. c. ne quis. xxij. q. ij. intellige hoc vt colligit̉ex. d. c. ne qͥs. qn̄ iurando habuit aīm ſolū inducēdi iuramētū ad reuerētiā dei nō ad obligationē ſuam. ⁊ in mēte habuit aliquā circūſtantiā debitā qua veꝝ iurabat. puta ꝓmitto ꝙ dabo tibi cētū cū iſta ſb̓auditōe .ſ. ſi ſumtibi obligatus ex debito ⁊ nō al̓r. licet hoc nōexpͥmat̉ ⁊ hmoi. qꝛ ſic vtit̉ ſimulatōe licita q̄licet: vt ī. c. vtilē. xxij. q. ij. Secꝰ eēt ſi iurādocredebat ſe obligatū ex iuramēto. ⁊ tn̄ nō intēdebat obẜuare. qꝛ ſic eēt pctm̄ mortale. vt īc. q̄relā. d̓ iureiurā. Facit. c. ille. xxij. q. v. ⁊ qd̓no. glo. ī. d. c. auctoritatē.¶ Sed quid ſi ſumꝰ ī dubio an habuit aīmobligādi ſe vl̓ nō? ℟. Pa. ī. d. c. ſi ꝟo. ꝙ ē p̄ſumēdū ꝙ nō habuit aīm obligādi. ar. c. ſupereo. d̓ renū. ⁊. l. cū d̓ indebito. §. i. ff. d̓ ꝓba.¶ Quero qͣre magꝭ eccl̓ia obligat ī iuramētoetiā metu extorto qͣꝫ ī voto cum iuramētum ⁊D