Iuramentum. V.
gͦ oꝑtet intelligat̉ de oī licita. ꝯcor. Io. an. ibidē. ſed bn̄ nō obſtāte iuramēto poſſet alienare ſi ſuꝑiori nō poſſet adiri. ar. optimū ī. l. tutor qͥ reꝑtoriū. ff. de admi. tu. vbi ex cā ncc̄itatis pōt tutor inuētario non facto admīſtrarebona pupilli qd̓ al̓s nec̄itate ceſſante nō pōt.facit ad hͦ qd̓ no. Io. xij. q. ij. c. ſine exceptōe.⁊. c. placuit. Hug. ⁊ Archi. ī. c. abbatibꝰ. ea.ca ⁊. q. ⁊ Io. de fan. in cle. i. de rebꝰ eccle. nō ali.vbi dicit in caſu illius clemē. alienationē poſſe fieri impune ſi neceſſitas nō capit tantamdilationē. ⁊ tenuit Pau. in diſputatōe q̄ incipit ꝯdemnatus. Sequit̉ hoc Car. in. d. cle.l. ⁊ Pa. c. fi. de eccle. edi. qd̓ nota. ꝓ religioſishn̄tibꝰ p̄latos in remotis.¶ Utꝝ iuramētū illiꝰ qͥ iurauit aliquā acciꝑeſit interptādū vt poſſit ītrare religiōꝫ? ℟. pa.ī. c. ꝯmiſſuꝫ. de ſpō. ẜm vna lec. q̄ ſibi placꝫ ꝙſic. ⁊ iō interptat̉ ꝙ ea accipiet niſi īgrediat̉ religionē. nec obſtat ꝙ vt ꝯͣhat ibi ꝯſulit̉. ⁊ poſtea ingrediat̉. qꝛ iſtud fit ꝓpter vulgi opinionē ne appareat ꝑiurus: cū ī veritate non ſit.Si ꝟo diceres quo īueniat̉ iſta interp̄tatio?℟. ꝙ ſubintelligit̉ niſi moriat̉ ⁊c̄. vl̓ dic̄ qd̓ hr̄ī. c. ꝑuenit. el. ij. de iureiur. vbi d̓r. ꝓmiſſū nōinfringit qui ī melius ꝯmutat.¶ Utꝝ iuramētū interptabit̉ vt heat locū incaſu ficto? ℟. Pa. in. c. ex ꝑte. el. ij. de cleri. nōreſi. ꝙ ſi iuramentū nō tendit in aliqua leſionē illius qͥ iurauit ⁊ facit ad bonū illius cui p̄ſtitu ē: tūc ſubeſt cā large interptādi. vt ī. d. c.ex ꝑte. vbi ille qui iurauit reſidere ſi ſe abſentat ꝓ neceſſitate eccl̓ie. habet̉ ꝓ reſidēte. Siꝟo iuramēti obſeruātīa tēdit ī dānū iurantꝭvel illius cui fit. licet reſpiciat vtilitatē alterius tm̄. tūc nō verificat̉ ī caſu ficto. ꝓbat̉ iſtd̓ẜm cōem lectura in. c. ad noſtrā. el. i. d̓ iureiu.vbi d̓r ꝙ iuramērū dꝫ ſeruari ī caſu ſpecifico:⁊ nō in caſu ficto. Nā ibi tenet Innoc̄. ⁊ Io.an̄. ꝙ debitor qui iurauerat nō moleſtare creditore ſuꝑ pignore donec ſoluiſſet ſibi debitum ꝙ nō ſufficit ꝙ creditori ſit ſatiſfactuꝫ exfructibꝰ pignoris. ſed oportet pͥmo ꝙ fiat realis ſolutio debiti. licet ficte ſoluerit exquo ꝑcepit debitū ex fructibus pignoris. Facit. l. lucius. ff. de condi. ⁊ demon. vbi no. ꝙ ꝯditio debet fieri ī forma. Bar. tn̄ in. l. amplius. ff. reꝫra. ha. determinat ꝯtrariū in iſto caſu. qꝛ iuſſus dare ſeu ſoluere implet ꝯditōem compenſando. l. ſi peculiū. §. i. ff. de ſtatu lib̓. Itē impeditus iuſta de cā facere quod ꝓmiſit non ēꝑiurus. l. fi. ff. qui ſatiſda. cog. ⁊. c. ſignificatede pigno. Sed ſi tibi nō ſoluo qꝛ tu mihi nō
ſoluis facto tuo impedior. gͦ non ero ꝑiurus.Et hec opi. mihi videt̉ verior de iure. nec eſtꝯtra caſum noſtꝝ. qꝛ iſte debitor certat d̓ dano vitando. ⁊ creditor nullū damnū habꝫ. ⁊iō habebit locū fictus intellectꝰ in tali caſu. ⁊ſic ꝓcedit opi. Bar. ⁊. d. c. ad noſtrā. nō probat contrarium.¶ Utrum in omni iuramēto debeant ſubaudiri multe conditōes? ℟. glo. in. c. quēadmodum. d̓ iureiur̄. ꝙ in iuramēto aſſertorio nulla conditio ſubintelligit̉. In iuramēto ꝟo ꝓmiſſorio bn̄ multe ſubintelligūt̉. vt ſi deo placuerit. xxij. q. ij. beatus. §. i. Itē ſi placet papevt in. c. veniētes. de iureiur. ⁊ alie de quibusin. d. glo. que melius patebūt in ſe. c. Et no.ẜm p̄dictam glo. ꝙ ꝓpter hoc iuramentū nōeſt ꝯditionale. ⁊ etiā ẜm Pa. ibidē. ſi expͥmātur. vt ī. c. ſignificaſti. ⁊ quod ibi no. de elec.⁊ in. l. iij. ff. de le. i. ⁊. l. aliquādo. ff. de condi. ⁊demō. Sed tu dic̄ vt. jͣ. Matrimoniuꝫ. iij.impedimēto. iij. §. i.¶ Et hec omnia q̄ de interp̄tatione iuramētidixi intellige qn̄ ille qͥ iurat nō habꝫ exp̄ſſe ⁊ſpecifice animū obligādi ſe ſuꝑ aliquo determinato ꝯͣ interp̄tationē. qꝛ tūc nō valeret interptatio. vt no. in. c. veniēs. ꝑ Pa. de iureiurā. ⁊ facit. c. iuramēti. xxij. q. v. ī ar.¶ Quid ſi iurat̉ ſuꝑ re nō ſubiecta pape? ℟.Pa. ī. c. ꝯſtitutus. de reſcpͥ. ꝙ ī rebꝰ vl̓ iuribnō ſubiectis ſibi nō ſubintelligit̉ illa clauſula. d. c. veniēs. ideo papa nō pōt abſoluere aiuramēto p̄ſtito ſuꝑ rebꝰ nō ſpectātibꝰ ad eūſine cā rōnabili. vt no. glo. ī. c. quāto. de iureiur. ⁊. c. cū interp. de renū.3Pramentuꝫv. de obligatōe iuramenti promiſſorij vtꝝ ſemꝑ ſit obligatoriū? ℟. vt colligo ex Archi. in. c. ſi aliqͥd. xxij.q. iiij. ⁊ canoniſtis in. c. ſi vero. de iureiurā. ⁊theo. ī. iij. diſt. xxxix. ꝙ ſic. vt. jͣ. Periuriū. §. i.Fallit hoc ī .xxvi. caſibus ſe.¶ Primus qn̄ iurat̉ aliquid quod eſt pctm̄mortale. qꝛ iſtud vergit ī interitū ſalutis eterne. qꝛ pena eterna punit̉. c. vnū orariuꝫ .xxv.di. vn̄ qui iurauit ſpolia diuidere nō tenet̉.qꝛ debet reddere. c. ea te. de iureiur. vel ſpoliare ꝓximū nō tenet̉ ẜm Io. an̄. ī. d. c. ea te. ⁊ illud quod d̓r. xxij. q. iiij. §. ecce. refert̉ ad conſcīam erronea qua ſe credebat teneri ꝓptereanō ſeruādo mortaliter peccat.Scd̓s qn̄ quod iurat̉ ē pctm̄ veniale in ſe