Iuramentum. V.

votū ambulēt pari paſſu? ℟. Pa. ī. d. c. ſi ꝟo.ꝙ ex hͦ qꝛ iuramentū freq̄ntiꝰ accidit. ⁊ ne dmateria deierādi. tn̄ qͣꝫtum ad veritatē obligatōis pari paſſu obligatōis vadūt votuꝫ ⁊iuramentū. vt ī. c. debitores. no. ī. c. i. de iureiur. ⁊ in. c. licet. ⁊ ī. c. magne. de voto. Ex quoinfert Pa. in. c. veꝝ. de iureiu. cū glo. ibi. ꝙ n̄ſeruātes iuramentū metu extortum: nō ſuntpuniendi tanqͣꝫ ꝓ directo ꝑiurio. Hoſti. etiam ⁊ Io. an. ⁊ do. An. ⁊ ſequit̉ Pa. ⁊ tenet īd. c. verum. ꝙ nō peccat mortaliter tale iuramentū nō ſeruās ſed venialiter. facit tex .i. d̓c. verum. qui dicit ꝙ ꝓ mortali crimine nonſunt puniēdi. ⁊ no. ꝙ loquit̉ in eo qui iurauitanimo obligandi ſe. quia ſi animū nō habuiſſet nō eſſet dubium. Conclude ergo ſic. ꝙſi habuit animuꝫ obligandi ſe qn̄ iurauit ꝙtenet̉ ſeruare: niſi vergat in diſpendiuꝫ ꝓprieſalutis. aut alterius conditionis de ſupradictis. ſed non de p̄cepto: ita ꝙ mortal̓r peccet.Si ꝟo nō habuit animū obligandi vel ſumus in dubio. ſic nō obligat̉ ad ſeruādū. vtē tex. in. c. i. quod metus ca. ⁊ qd̓ d̓r in. c. ſi vero. debet intelligi ad timorē. ne paſſim qͥs cōtraueniat. ſed cū bona maturitate ⁊ licētia ſuperioris. Sil̓r. c. licet. de iureiurā. lib̓. vi. Facit ꝓ hoc. qꝛ ibi dicit nō vi vel metu extortū⁊ ibi tenet Archi. ⁊ multi in. c. cum cōtingateo. ti. verum. ꝙ nō tenet iuramentū metu extortum in caſu a lege ꝓhibito. Facit autē. ſacr̄a puberum. C. ſi aduer. vē. ſed ſi nō eſt ī caſu a lege ꝓhibito. ſic tenet iuramētū ẜm vin.⁊ ſequit̉ Pa. in. d. c. cuꝫ contingat. qͣꝫuis metu extortū. ẜm tn̄ ꝙ dixi .s. ſub pctō veniali.Et hec intellige ī iuramēto ꝓmiſſorio ex metu qui pōt cadere in conſtātem extorto ⁊ cōtra iuſticiā. quia ſi eſſet iuramentū aſſertorium nō excuſaretur ꝓpter metum ſi mēdaciūiuraret a pctō mortali. xxxij. q. v. ita ne. ⁊ dehis q̄ vi vel me. c. ſacris. no. glo. ī. d. c. aucͣtē.nec ſil̓r ī iuramēto promiſſorio excuſat leuismetus. niſi vt dictū ē qn̄ nō habuit animūobligandi ſe.¶ Decimꝰ nō obligat iuramētū qn̄ res ſuꝑ qͣ12ē iuramētū factū nō ꝑdurat ī eodē ſtatu ſꝫ venit ad talē ſtatū ꝙ temerariū eēt tūc tal̓r iurare. puta qͥs iurauit ꝙ n̄ efficiet̉ miles vl̓ negociator. vel nō recipiet feudū a tali dn̄o. poſtea venit ad pauꝑtatē. ita ꝙ non pōt viuereniſi efficiat̉ miles vel negociator ⁊ hmoi. roqꝛ ſi a pͥncipio fuiſſet iſte caſus ⁊ iuraſſꝫ iuramētū fuiſſꝫ temerariū. ⁊ iō p̄t ꝓpͥa aucͣte ꝯuenire ẜm Archi. ī. c. animaduertēdū. xxij. q. ij.

Facit ꝓ hͦ. xxij. q. ij. ne qͥs. et dicit glo. in. d. c.quēadmodū. ſꝑ ſubintelligi in iuramēto .ſ. ſires in eodē ſtatu ꝑmanebit. Idē de illo qͥ iurauerat reddere gladiū homī ſane mētis quēnō reddet effecto furioſo. xxij. q. ij. ne qͥs. Itēcū quis iurauit aliquā acciꝑe. et illa ꝯtraxitꝑ verba de pn̄ti cū alio. Sil̓r qn̄ quis cū habūdaret ꝓmiſit tenere obſtagia. nūc nō pōtniſi mēdicet. ⁊ eū nō ꝯuenit mēdicare non tenet̉. ar. c. querela. ⁊. c. breui. eo. ti. Secus ẜmHoſti. ſi cū nō dedecet mendicare. vel ſi tꝑeiuramēti hec ꝯditio inerat .ſ. ꝙ oportebat mēdicare. qꝛ tenet̉. Itē qn̄ quis iurauit nō mutare ſepultura vel teſtamentū. qꝛ pōt ex noua cā. vt. jͣ. Sepultura. Facit quod nō. Pa.in. c. veritatis. de iureiurā. vbi dicit ꝙ ſi iuraui reſpectu dignitatis vel alterius qͣlitatꝭ exiſtentis in iurante vel in alio cui iurat̉ ꝙ illadeficiente nō tenetur. Puta iuraui tibi quādo eras ep̄s obedire: nūc cū ſis depoſitus noteneor. c. venerabilē. de elec. vel iuraui tanqꝫcauonicus vel ſcholaris. ar. d. c. venerabile.⁊. c. cū inter. P. et qd̓ ibi no. de renū. ⁊ tenetFede. ꝯſil̓. clviij. ſed iſtud dictū ſuuꝫ limitatPa. qn̄ iurauit nō ſimpl̓r ſed vt talis. ſecusſi ſimpl̓r. qꝛ ſemꝑ obligat̉ ſi verba iuramētiimportat. arg. xxxij. q. viij. c. vnico. niſi vt dictū ē veniret ad talē ſtatū ī quo ſi vellet iurare eēt temerariū. qd̓ bn̄ no.¶ Undecimus qn̄ eſt ꝯtra bonos mores naturales. vtputa qꝛ p̄bet occaſionē delinquendi: vt in. c. quemadmodū p̄dicto. et ī regula.nō eſt obligatoriū. de regū. iur. lib̓. vi. Exemplū vir iurat nō agere contra vxorem rerumamotarum. quia nō valet. vt. ff. d̓ pac. do. l.ꝯuenire. Ratio. qꝛ tale iuramentū p̄beret occaſionem mulicribꝰ furandi. Sil̓r qui iurauit nō denūciare aliquē nō tenetur. quia e cōtra bonū anime delinquentis et charitatꝭ. ij.q. i. ſi peccauerit. ⁊ de iudi. c. nouit. Facit. l. ſivnus. §. pacta. ff. de pac. limitat tn̄ iſtud exeplū Hoſti. in. d. c. quemadmodū. veꝝ ꝙ nōtenet̉ niſi qn̄ vellet denunciare ſolū ꝓpter cōmodū ꝓpriū. qꝛ ſic nō liceret. Facit. c. ad noſtrā. el. i. de iureiurā. ſed oportet denuciet velagat ꝓpter bonū cōmune pͥncipaliter. ⁊ ſi ſecudario ꝓpter bonū ꝓprium.¶ Sed quid de accuſatione. dic vt. sͣ. Accu­ 14ſatio. §. vi.¶ Duodecimus qn̄ iuramētū ē ꝯͣ votū vl̓ iuramētū vel ꝓmiſſiōeꝫ pͥus facta. vt i. c. ſic exlr̄is. de ſpon. et. c. quāto. de iureiur. ⁊ ī. c. ītellecto. eo. titu. Intellige ſi ꝓmiſſio etiam fuit