Donatio. i.LX XXVI

eſſet .ſ. ꝙ aliqͥs impune ingratitudinis viciuꝫcōmitteret. C. de inuti. ſtipu. l. ex eo.46 ¶ Utrū donatio ꝯditionalis reuocetur? ℟. ꝙpendente ꝯditiōe nō pōt. qꝛ ex futuro euentupendet: facit. l. potior. §. videamꝰ. ff. qui po. inpig. ha. nec etiā purificata ꝯditiōe: qꝛ eſt vera⁊ mera donatio. Si vero ꝯditio deficiat nonreuocat̉. qꝛ qd̓ nō eſt: reuocari nō pōt. c. ad diſſoluenduꝫ. de deſpon. impu. erit ergo ꝑinde acſi nō fuiſſet donatū.¶ Utrū donatio facta ſub modo poſſit reuocari modo nō ſeruato? ℟. vt colligo ex no. perdoct. in. c. verū. de ꝯdi. appo. ꝙ aut modus fuit pͥncipalis cauſa: ſeu finalis ꝯtractꝰ. ⁊ ita poteſt reuocari. vt dicit Bar. in. l. ij. §. fi. ff. de dona. Facit. l. cū te. C. de pac. inter emp. ⁊ ven. vbireuocatur ꝯtractus nomīatꝰ nō impleto modo quādo modus fuit cauſa principalis contrahendi. Et ſic intellige. l. ea ꝯditiōe. C. de reſcin. vendi. Aut modus nō fuit cauſa finalisdonatiōis. ⁊ ſic nō reuocatur ceſſante modo.Facit. l. meuia. ff. de manu teſta. vbi libertas legata tribꝰ ẜuis ſub hac ꝯditōe vt alternis vicibus luminaria accenderēt ſuꝑ ſepulcrū eiꝰnō reuocatur. qͣꝫuis modus nō impleat̉. quiatex. nō cōſiderat vt cauſam finalē libertatꝭ date modū: ſed vt cauſam impulſiuā Et ſi ſumꝰī dubio ſi donatō ē ī piā caꝫ: fauore pie cauſe:videbit̉ cōtemplata pia cauſa ꝓ finali cauſa.vt videtur velle Bar. in. l. ea cōditiōe. C. de reſcin. ven. ⁊. l. ſi pecuniaꝫ. in prin. ff. de cōdi. obcauſam. al̓s no. Ex his infertur ꝙ donatio facta eccl̓ie ſub modo nō reuocat̉. ſi modus nōſeruetur: niſi exp̄ſſum fuerit ꝙ poſſit reuocari.Ratio. qꝛ donatū eccleſie ſub modo videt̉ donatū ꝓ ſalute anīe pͥncipaliter. c. requiſiſti. deteſta. Facit glo. in. l. ſi qͥs ticio. ff. de le. ij. Et iōmodus appoſitꝰ nō videt̉ cauſa finalis ſꝫ impulſiua: ⁊ ideo ceſſante cauſa impulſiua: nonceſſat effectꝰ. niſi ſit expreſſe actū. ⁊ pro hͦ facitd. l. meuia. Facit tex. in. l. legatū. ff. de admi. rerū ad ciuita. ꝑti. iunctis que no. ibi Bar. ⁊ inl. legatum. ff. de vſufru. leg. ⁊ Bald. in. l. i. ff. dehis que pene cauſa reli. ⁊ in. l. cū aliena. C. delega. Nā in dictis. l. legatū. ⁊. l. legatuꝫ. ꝓbat̉ꝙ ſi teſtator reliquit mille ad honorē ſuū reipublice. vt inde fierent ludi annui vel fabricaque iure impediente fieri non pn̄t: ꝙ illa pecunia cōuertat̉ ad aliū vſum qui cedat in honorem teſtatoris. nec reuocatur legatū: qꝛ ad honorem ſuū eſt cauſa finalis.¶ Pone ꝙ ſolus platus eſt qͥ nō ſeruat modūnūquid reuocabit̉ quādo dictū eſt ꝙ poſſit re

uocarit. ℟. Uin. in. c. veꝝ. de cōdi. appo. tenetꝙ nō: qꝛ delictū prelati ſolius nō nocet eccl̓ie.Regula delictū. li. vi. Et idem ſequunt̉ doct.cōmuniter in. c. breui. de iureiur. ſecus ſi prelatus cū capitulo. Aduerte qꝛ aliud eſt ſi donatio ſit ſub ꝯditiōe. qꝛ ſi ſolus platus eam nonſeruat nō valet donatio. ro. qꝛ in acqͥrendis ſolus platus pōt nocere eccl̓ie: nō in acqͥſitis. vtno. glo. ⁊ doc. xvi. q. vi. §. finali. ⁊ Innoc̄. in. c.fraternitatē. de dona.¶ Utrū cū dictū eſt ꝙ poſſit reuocari reqͥratur49ſententia? ℟. ẜm Inno. in. dicto. c. veꝝ. ⁊ Hoſti. d. An. ⁊ Car. ibidem ꝙ ſic. Alij vt Bal. inc. ceterū. de fo. compe. ⁊ in. c. illud. de p̄ſumpt.tenet ꝯtrariū. ⁊ Ange. in. l. pe. ff. de pac. ⁊ glo.in auten. vt de cetero nō fiant cōmutationes..§. i. Sed verius eſt primū. qꝛ nemo ſibi iusdicit. xvi. q. vi. placuit. de p̄ben. eum qui. li. vi.C. vn̄ vi. l. ſi qͥs in tanta. ꝙ ſi dictuꝫ eſt vt propria auctoritate: tūc poterit: vt tenet Hoſt. ind. c. verū. ⁊ in. c. cū dilecti. de dona. ⁊ cōiter docto. ī. d. c. verū. Bar. in. l. creditores. in. vi. col.C. de pigno. ⁊ no. idem Bar. in. l. fi. ff. vt ī poſ.le. niſi eſſet ſacra effecta. l. ſi qͥs curialis. C. de epi. ⁊ cle. Limito niſi eſſet de facto reſiſtens. qꝛtunc pactum nō valet. vt dicit Bar. in d. l. creditores. preſtaret em̄ materiā veniendi ad arma. qd̓ nō licet.¶ Quid ſi donatū aliquid ſit eccl̓ie vel altericū pacto ꝙ nō poſſit alienari? ℟. ẜm d. An. ind. c. verū. de ꝯdi. appo. ꝙ aut ponit poſt cōtractum donatiōis ⁊ nō impedit alienationem.nec aliqͥd oꝑatur circa ꝯtractū. l. donatio ꝑfecta. C. de dona. que ſub modo. Aut ante ꝯtractum ꝑfectū: id eſt ante traditione. tn̄ poſt obligatione. ⁊ tūc ẜm Card. in d. c. verū. nihil operatur tale pactū ꝑ glo. in. l. vnica. §. accedit.C. de rei vxo. act. Aut pactū apponit̉ tꝑe ꝯtrahende obligatiōis. ⁊ tūc aut reſeruat ſibi aliquod ius in re qua tradit ꝓ obligatione. ⁊ etiam apponit ꝓhibitionē de alienatione. ⁊ tuncnon valet alienatio. l. ſi creditor. §. fi. ff. de di.pi. iuncta glo. ibidem ẜm lr̄am piſanam: quehabet lr̄am negatiuā .ſ. nullā venditionē eſſe.Aut nullū ius ſibi reſeruat: ſꝫ alteri. ⁊ tūc ẜmd. An. eadem eſt ratio: vt nō valeat alienatio.Aut nec ſibi nec alteri reſeruatius in re donata. ⁊ tūc ſi alienatio ſequat̉ valet. ſed aget qͥ pactum appoſuit ad extimationē. l. ea lege. C. decondi. ob cauſam. ⁊. l. pe. ⁊ ibi Bar. ff. de pact.Aut apponit̉ ꝓhibitio de alia re nō alienāda⁊ nō valet tale pactuꝫ: ⁊ ita loquit̉. d. l. pe. niſipaciſcētis interſit de nō alienando. quia agetI2