Donatio. i.
nec viciat nec minuit id cui addicit̉. l. demonſtratio. ff. de ꝯdi. ⁊ demon. Facit. l. ſi venditor.ff. de act. emp. ⁊ ven. Hoc ſequitur Petrꝰ inc. ꝑ tuas. de donat. vbi dicit. ꝙ ſi vir legat talia iocalia vxori que extimat centū. ꝙ licet valeant duplū nō poterit heres minuere: ſed totū habebit. Sil̓r ſi minus valent non poteritplus mulier petere. Idem dicit de venditiōeſeu emptiōe. Et ſic ſolue. l. pe. in. §. fi. ff. de ac.emp. ⁊ vendi. ꝑ hanc diſtinctionē. Uel breuius in emptione dic. ꝙ ſi preciū taxatur ꝑ modia nō habebit illud plus. ſecus ſi nō taxaturꝑ modia. Idem dic in vendente ſi eſt minusvt teneatur ẜm p̄dicta.¶ Utū donatio mera poſſit reuocari ex peni41tentia? ℟. ꝙ nō. ar. c. verū. de ꝯdi. appo. Facitd. l. ariſto. §. fi. Et ideo dicit Bart. in. l. fi. ff. d̓ꝯdi. ob cauſam. ꝙ donatio eſt ꝯtractꝰ nominatus ⁊ no. in. l. iur. gentiū. ff. de pac. in prin.Nā habet nomen elegans: nec reuocat̉ penitentia ſicut alij ꝯtractus nominati. vt. l. ſi pecuniā in prin. ff. de ꝯdi. ob cauſam.42 ¶ Utrū donatio mera reuocet̉ ꝓpter aliquaꝫcauſam? ℟. vt colligo ex. l. fi. C. de reuocā. dona. ⁊ ex. c. fi. de dona. cū ibi no. ꝙ ſic ꝓpter vndecim cauſas. Prima ꝓpter defectuꝫ cauſe ꝓpter quā res eſt donata. c. qd̓ a te. de cle. ꝯiugde quo dic vt. jͣ. §. xlvij. Scd̓a ꝓpter ꝯdictionem adiectam. c. veru. de ꝯdi. appo. de qͦ dicvt. jͣ. §. xlvi. Tercia ꝓpter dati enormitatem.puta cū pater donat tantū ꝙ filio hereditas n̄remanet. xiij. q. ij. ſi quis iraſcit̉. dic vt. jͣ. cauſax. ⁊. xi. Quarta cū donatarius manꝰ violētasiniecit in donatore. Quinta ſi atrocem iniuriam fecerit .ſ. verbalem aūt eū fugauerit vl̓ incarcerem intruſerit ⁊ hmōi: vt differt a p̄cedēti. Sexta cū graue damnuꝫ rebus donatorisintulit. puta in tota vl̓ in maiori parte ſubſtātie poteſt etiā eſſe citra maiore partem ſubſtātie. ⁊ ideo erit arbitrariuꝫ ẜm Io. an. in d. c. fi.Septima qn̄ inferre p̄ſumpſit vite periculū:licet effectus nō ſit ſecutꝰ .ſ. ponendo inſidiasOctaua ſi ꝯuētus in donatiōe poſitas nō ſeruauerit quas ꝓmiſit. Hec quinqꝫ ſupradictaīmediate habent̉ in. d. l. fi. Adde ẜm glo. ibidem. Nona ſi donatariꝰ negligit alere donatorem inopem: qd̓ intellige ẜm Cy. in. d. l. fi.verū ſi donatio ꝯſiſtit in magna re ſeu qualitate Et ſic limita d. glo. ꝑ iura allegata in ea q̄loquūtur. quādo libertas eſt donata. vt. l. alimenta. ff. de liber. agno. ⁊ autē. vt liber. de cetero. §. illud. ff. de iure pa. l. diuus. la. i. ⁊. l. ingratus. Unde donatio facta liberto reuocat̉ ſolū
ex obſequio nō p̄ſtito: ⁊ etiā emptum ab eo expecunia donata. vt in. l. i. C. de reuo. dona. ſednon libertas. C. de libe. cauſa. l. ſolo. Sed hͦ eſtſpeciale in liberto nō in alijs vt ex ſola nō preſtatione res ex pecunia donata empta reuocetur: vt in dicta. l. i. no. glo. Qd̓ no. ꝓ iſtꝭ mulieribꝰ ⁊ ſimplicibꝰ que vere om̄ia donat: ⁊ demū negligunt̉ alimētari a donatario. Si vero ſit modicū quid donatū nō reuocat̉ donatio ꝓpter alimenta denegata. Et ſic intelligeglo. in. l. in ꝯdemnatiōe. ff. de re. iur. que vultꝙ nō reuocetur donatio ꝓpter alimēta denegata Et nota in p̄dictis cauſis reuocari donatione ꝑ donatorem. nō ꝑ heredes etiā ſi talisingratitudo ſit cōmiſſa in donatorē nō in heredes. vt in dicta. l. ij. §. fi. no. Decima cauſaex preſumpta voluntate donatoris: vt ꝓpternatiuitate filiorū ſuꝑuenienteꝫ. ⁊ in hoc ſuntvarie opiniones: qꝛ vident̉ iura varia. vide ſiplacet. Bart. in. l. ticia. ī. §. imperator. ff. de le.ij. Undecima cauſa eſt ꝯtra voluntatē donatoris rōne inofficioſitatis. Circa qd̓ no. Bar.in. l. ſi vt allegatiſ. C. de inoffi. dona. ſic diſtinguentem. ꝙ aut donatio eſt inofficioſa re ⁊ cōſilio. ⁊ tūc ſi eſt facta liberis reuocat̉ quatinuseſt immoderate factum. vt. l. ſi liqueat. C. deinoffi. do. Si vero ſit facta extraneis. ſic reuocatur in totū. d. c. ſi quis iraſcit̉. Aut donatioeſt inofficioſa reſolū: ⁊ ſic reuocat̉ ſemꝑ quātinus eſt īmoderate geſtuꝫ. Exemplificat Augu. in. d. c. ſi quis. ꝙ qn̄ quis iraſcens filio exheredat eū ⁊ donat omīa ſua eccleſie: ꝙ nō eſtſuſcipiēdū: qꝛ inofficioſa re ⁊ ꝯſilio. Si verocōputat xp̄m filiū habēs ip̄e aliū. vl̓ ſi habenſduos filios. xp̄m cōputat terciū. vl̓ hn̄s duodecim: xp̄m cōputat terciūdecimū: ⁊ omībꝰ eque relinquit: ſic nō facit inofficioſe ⁊ valet.¶ Sed qͥd ſi fuit facta mōaſterio reuocabit̉.pter ſuꝑueniētiā filioꝝ?. ℟. Pa. ind. c. fi. ꝙn̄in totū: qꝛ mōaſteriū ē loco filij: ⁊ qꝛ donatioeſt facta fauore anīe: ſꝫ ſolū reuocabit̉ qͦ ad legitima debitā. hͦ idem ſentit glo. etiā in donato eccl̓ie. xvij. q. vl. c. fi. ⁊ alia glo. xxvij. q. i. c.vt lex ꝯtinētie. Et hͦ verū iure fori .ſ. iurꝭ ciuil̓.ſꝫ iure poli .i. quadā naturali eqͥtate reuocat̉ ītotū: vt ſentit glo. in d. c. fi. ⁊ in d. c. ſi qͥs iraſcitur: ⁊ hͦ rōne p̄ſumpte volūtatꝭ donatoris.¶ Utrū ſi ſit iuramēto firmata reuocabit̉ propter p̄fatas cauſas? ℟. ẜm d. An. in. d. c. fi. ꝙſic. ex ſubſiſtētia ꝯditōis q̄ eſt in iuramēto.¶ Quid ſi dictū ſit ꝑ pactu ꝙ nō poſſit reuocari p̄textu alicuiuſ ingratitudinis. ℟. qͣꝫ talepactū nō tenet. qꝛ equitati naturali ꝯtrarium