Donatio. ii.
ad intereſſe. ita no. in. d. l. penultima. Et hocverū in priuato. In eccleſia aūt ſi alienat ſemper videt̉ intereſſe dantis cū tali pacto. de nonalienādo. quaſi ſit fauorabile anīe dātis. niſiqn̄ alienaret in cauſa neceſſitatꝭ. Intellige qn̄aliter ꝓuideri nō pōt. qꝛ ſic donator ſi nō voluiſſet turpiter intellexiſſet. nec valuiſſet ꝓhibitio. c. ſicut hi. xlvij. di. cū ibi nota. in glo. c.i. lxxxiij. di. vel qn̄ alienaret ob magiſ piā cauſam. ẜm do. An. vbi ſupra. Facit. c. licet. de regula. c. ꝑuenit. el. ij. de iureiur. ⁊. c. aurū. xij. q.ij. C. de ſacroſan. ec. l. ſancimꝰ. qͣꝫuis alij teneant ꝯtrarium.¶ Sed qͥd ſi dictū ſit ꝙ nō poſſit alienari. ⁊ ſialienetur. tūc liceat ip̄i ⁊ heredibꝰ ſuis fundūad ſe reuocare? ℟. iuriſte cōmuniter tenent ꝙnō poſſit alienari. ſe? Bern̄. brix. in queſtionibus ſuiſ. q. iiij. tenet ꝙ de equitate canonica p̄tob piā cauſam. qn̄ alia nō habet que cōmodepoſſit alienare. Et idem tenet glo. in. c. imperator leo. x. q. ij. Et nota ꝙ hec ſuprapoſita diſtinctio valet de om̄i ꝯtractu in quo ab homine alienatiōis ꝓhibitio apponit̉. Si aūt prohibitio fit a lege. ⁊ tūc nulla eſt alienatio. in. l.quēadmoduꝫ. C. de agri. cen. ⁊co. ⁊. c. eccleſiaſancte marie. el. i. ⁊ ibi Panor. vt lite pen. Siaūt ꝓhibitio talis ponit̉ ab homīe in viaꝫ teſtamenti vel vltime volūtatis. tūc dic̄ vt in. l.filiuſfami. §. diui. ff. de le. i. dicit̉ quō ſine cauſa nō pōt. oportet ergo ꝙ cauſa exprimat̉: vide diffuſe ad ꝓpoſitū nr̄m. jͣ. Legatū. ij. §. xi.¶ Utrū prohibiti donare donatiōe mera cō52ditionali. vel ſub modo: ꝓhibeant̉ donare ꝓpter bene merita que dicit̉ remuneratiua? ℟.ꝙ nō. qꝛ nō eſt ꝓprie donatio. vt colligitur exd. l. aquilius regulus. et qd̓ no. in. c. ſi quos.xij. q. ij. ⁊ in. c. ꝯſenſus. de rebꝰ eccle. nō alie. etBald. in. l. iubemꝰ. C. de ſacroſan. ec. niſi prohibeatur donare. qꝛ nō habent adminiſtrationē in rebꝰ libera quas volunt donare. ſic̄ ſuntprimi. ij. iij. iiij. v. vij. viij. ix. x. xi. xij. xiij. velprohibeant̉ donari ꝓpter legitima cauſam. ſicut ſunt. xiij. xx .xxij. vel qui nō poſſunt donare niſi in damnū aliorū. vt ſunt. xix. vide etiāꝙ dico infra Immunitas. §. liij. Aduerte h̓ꝙ iſta verba qn̄ quis dicit ſe donare ꝓpter bene merita. ſi ꝓferant̉ ab eo qui libere pōt donare: tunc inducūt ꝓbationē inter eaſdē ꝑſonaſ.ſed ſi de neceſſitate requirerent̉ bene merita vtvaleret donatio: tunc non ſufficiūt talia verba enunciatiua. qꝛ nō ꝓbant bene merita preceſſiſſe. l. ſi forte. ff. de caſtren̄. pecu. ⁊ ibi Bar.¶ Utrum talis donatio remuneratiua poſſit53
reuocari ꝓpter cauſas quibꝰ reuocat̉ alia mera. vel ꝯditionalis: vel modalis. de qͥbꝰ dictūeſt sͣ. ℟. ꝙ. non. vt in. l. ſi pater. ff. de dona. tenet Pa. in. d. c. fi. qꝛ ẜm eū iura ſcripta loquētia de donatiōe nō hn̄t locū de hac donatiōeremuneratiua.¶ Utrū donatū ꝯſanguineo in dubio p̄ſumatur donatū reſpectu ꝯſanguinitatis? ℟. ꝙ ſic.⁊ nō reſpectu remunerationis. tex. eſt in. l. tutor. §. qͥ a tutoribꝰ. ff. de excu. tu.cauſa morNallO. ll. tj eſt cuqsmagis vult habere ſe qͣꝫ eum cui donat. magiſqꝫ eū cui donat: qꝫ heredē ſuuꝫ dicit tex. in. l. i. ff. de dona. cā mor. et in.l. ſenatus. §. donatio. eo. ti.¶ Tres ſunt ſpecies donatiōis cauſa mortis. 1Quedā fit qn̄ imminēte ꝑiculo mortꝭ ita datvt ſtatim ſit accipiētis. Alia fit nullo metu p̄ſentis ꝑiculi: ſed ſola cogitatiōe mortalitatis:vt ab homīe ſano. Tercia ſpecies cū donaturcauſa mortis: nō vt ſtatim fiat accipientis: ſꝫtūc demū cū mortuus fuerit. l. ij. ff. eo. ti.¶ Conuenit donatio cauſa mortis cū donati 2one ſimplici: qꝛ vtraqꝫ donatio eſt. Iteꝫ quiavtraqꝫ inter viuos ꝯficit̉ ⁊ tradit̉. differt. quiaiſta ex penitētia reuocatur. illa nō: vt. l. qͥ mortis cauſa. ff. eodem. Item qꝛ in iſta. v. teſtes.in illa duo ſufficiūt: vt. l. fi. C. eo. tit. in dubiopreſumitur donatio inter viuos: niſi ꝓbeturꝯtrarium. vel ſit facta mentio de morte: vt no.glo. in. d. l. fi.¶ Quomō dignoſcit̉ a legato? ℟. ꝙ ſi v̓ba ſūtcōmunia vel equiuoca. tūc ꝑ traditionem reivel ꝑ obligationē qua ſe obligat legatario cognoſcitur. aut quādo nullū iſtorū interuenitdicit̉ legatū. vide qd̓ legitur ⁊ no. in. l. ij. et. l.marcellus. ff. eo. ti.¶ Conuenit in multis cū legato. qꝛ vtraqꝫ eſt 4vltima volūtas. Item qꝛ vtraqꝫ quinariū numerū teſtiū requirit. Item qꝛ in vtraqꝫ ſubſtitutio locū vendicat: vt in. l. i. C. eo. Iteꝫ quianec inſinuatione exigit. d. l. fi. Item quia noneſt ꝑfecta niſi morte ſecuta. vt. ff. eo. l. nō videtur. ⁊ multis alijs: de quibꝰ dic: vt no. in dictꝭl. marcellus. ⁊. l. fi.¶ Differta legato: qꝛ legatū fit nolenti. ſed nō 5donatio cauſa mortis. Iteꝫ ſepius donatumcauſa mortis tradit̉ a donante: ſed legatū noItem qꝛ donatio in ſingulos annos eſt vna.legatū vero plura. l. ſenatꝰ. eo. ti. Item filiuſfami. nō legat. ſed donat cā mortis de cōſenſu