Druckschrift 
Summa angelica de casibus conscientiae : Mit Beigabe von Hieronymus Tornieli
Einzelbild herunterladen
 

Aduocatus

excuſat error etiā iurꝭ vt. d. l. ij. ar. ī aūt. īceſtaſnuptias. C. de inceſ. ⁊ īnuti. nup. Et licꝫ Io.an. ⁊ cōiter doc. ī. d. c. ⁊ ſi neceſſe. teneāt ꝯͣriuꝫſcꝫ ꝙ error iuris nō excuſat a pena. tn̄ Bart. īl. qui ꝯͣ. C. de inceſtis ē cū Pa. qꝛ nō ē in doloqui errat. vide. jͣ. dolus. §. i. ⁊. ij. Aut loqͥmurde pena ꝑditōis lucri. ⁊ ſic error nō excuſat niſi ſit iuſtus. vt in. l. ne paſſim. C. d̓ iu. ⁊ fac. igͦ.Similiter excuſat a dolo metus etiā ꝯditionalis. vt in. d. c. ꝓpoſito.8 Quō dr̄ notoriū adulteriū? ℟. Pa. ī. c. ītelleximꝰ. de adul. publice dicit̉ adulterata qn̄ſtat ī domo cū publico ꝯcubinario: ⁊ cōuīcit̉notorie d̓ adulterio qn̄ hꝫ eā ī mēſa. ī domo ⁊ī lecto. vt ī. c. fi. ⁊ ī. c. tua. de co. cle. ⁊ mu. vn̄ ī. l.fure. ff. d̓ fur. ⁊ ī. l. capite qͥnto. ff. de adult. nota ꝙ adulteriū dicit̉ notoriū qn̄ vir et mulierdephēdunt̉ ī latebris ſe oſculātes ⁊ hmo i actibus ꝓpinquiſ adulterio. facit. l. ſi qͥs nō dicāraꝑe. C. d̓ ep̄i. ⁊ cle. Itē qn̄ paſſim admittit viros ca adulterij. vt ī. l. pala. ī pͥn. ff. de ri. nup.⁊ qd̓ no. in. c. cū in dioceſi. de vſuris. Utꝝ ſpurij poſſint inſtitui heredes. ⁊ quōſuccedunt? vide. jͣ. filius. §. i. iij. ⁊. iiij.dr̄ illeUuocatut q iiijdicio apud eū qͥ iuriſditiōi peſtd̓ſideriū ſuū vl̓ amici exponit vl̓alteriꝰ deſiderio ꝯdicit. l. ſciēdū. §. i. ⁊ ibi ꝑ docto. ⁊. l. paulus. la pͥma. ⁊ ibi Bart. ff. de legatio. Et iō ꝯſulēs ī camera nō ꝓpͥe dr̄ aduocatus. Ita ꝙ ꝓhibitꝰ aduocare nō cēſet̉ ꝓhibitꝰī camera ꝯſulere vel alienatōes ī ſcpͥtis facereẜm Pa. ī rub̓ca de poſtu. Et tenet Bar. ī. l. i.ff. de va. ⁊ extraor. cog. Et debet eſſe iuriſꝑitꝰ⁊ ſtuduiſſe ꝑ quinquenniū ſaltē et iuramētodoctoꝝ ꝓbatus. l. nemini. C. de ad. di. iudiciorū. ⁊ no. Bar. in. d. l. i. Sed qͥ ſunt qͥ repellūt̉ ab aduocādo? ℟. ꝙmulti. de quibꝰ. iij. q. vij. infames. ⁊ eſt ꝟſus.Nō cuiqꝫ dat̉ qd̓ poſtulet: īmo negat̉. Addictus pene ſeruꝰ: puer: actor arene. Lumībꝰ carēs: mulier: muliebria paſſus. Et ml̓ti alij repelli pn̄t qͦs omitto. ſolūmo dica de his q̄ ſine pctō aduocare n̄ p̄n̄t. qui ſūt ī triplici dr̄aſcꝫ heretici ⁊ ceteri excōicati. Scd̓i cl̓ici. Tercij religioſi. de quibꝰ latius ꝓſequemur. Heretici ⁊ infideles ⁊ excōicati ꝓpt̓ ſuſpitionē hereſis nullo mō p̄n̄t aduocare. l. nemo.C. de poſtu. ⁊. l. nemo. la. ij. C. de ep̄i. au. d̓ pe.di. .i. nemo vel ī fo. de here. excōicamꝰ. el. i. Excōicati etiā repellūt̉. xj. q. iij. excōicatos.

de excep. c. exceptiōꝫ. ⁊ oēs ſupͣdictos ⁊ quēlibet ipſoꝝ admittes iudex grauiter peccat. vtpatet ī. d. c. nēo vel ī fo. ⁊ ī. d. c. excōicamꝰ. el. i. Utꝝ ep̄i ⁊ alij ſuꝑiores poſſint aduocare ꝓalijs? ℟. ꝙ nō cora eccl̓iaſtico vl̓ ciuili iudicevt. ij. q. i. te quidē. lxxxviij. di. ꝑlatū. ⁊. c. ep̄s.xiiij. q. v. deniqꝫ. xxi. q. iij. ꝑ totum. Utꝝ ſacerdotes poſſint aduocare? ℟. ꝙ nōpn̄t neqꝫ corā eccl̓iaſtico vl̓ ciuili iudice niſi īqͣttuor caſibꝰ. vt ī. c. fi. d̓ poſtu. extra ne cle. vl̓mo. ſacerdotibꝰ. xv. q. ij. c. vnico. xiiij. q. v. deniqꝫ. Primꝰ caſus ē ꝓ ſe. Scd̓s ꝓ eccl̓ia ſuaTerciꝰ ꝓ ꝑſonis ſibi ꝯiūctꝭ. Et hͦ intellige qn̄nō pn̄t hr̄e aliū. vel nō ita bonū. Perſone autē ꝯiūcte ſūt ī iſto caſu vſqꝫ ad quartū gradūC. de ep̄i. ⁊ cle. autē. licētia. ⁊. C. de aduo. di.iu. l. petitōeꝫ. Quartꝰ caſus ē ꝓ miſerabilibꝰꝑſonis. Intellige miſerabiles ꝑſonas oēs illas q̄ ꝑ ſe ꝓprias cās nō pn̄t mīſtrare. vel eccl̓aſtico auxilio indigētes. lxxxvi. di. c. fi. ī fi.⁊. lxxxvij. di. defenſionis. C. qn̄ imꝑa. inter.pu. ⁊ vidu. ꝑ totū. In crimīali ꝟo corā ſcl̓ari iudice nullo mō pn̄t. vt. jͣ. dicā. §. vij. Utꝝ diaconi vel ſb̓diaconi bn̄ficiati vl̓ nōbn̄ficiati poſſint aduocare? Rn̄. ꝙ corā ſcl̓ariiudice nō pn̄t. c. i. de poſtu. niſi ꝓ cā ſua veleccl̓ie ſue vl̓ miſerabiliū ꝑſonaꝝ. ẜm Spe. ti.de aduoc. allegat. d. c. i. ī qͦ glo. dicit etiā ꝙ ꝓmiſerabilibꝰ ꝑſonis licꝫ allegat. d. c. fi. Et ſicpꝫ ꝙ ī oī caſu pn̄t in qͦ ⁊ ſacerdotes ī foro ſcl̓ari. Corā aūt eccl̓iaſtico pn̄t ẜm Inno. ī. d. c.i. bn̄ficiati tn̄ nihil querēt ꝓ ſalario. ſed oblata ſponte reciꝑe pn̄t. xv. q. ij. c. vnico. Utꝝ ī minoribꝰ ordībꝰ ꝯſtituti poſſint aduocare? ℟. ꝙ ſi ſunt bn̄ficiati: nō pn̄t. niſi corā eccl̓iaſtico iudice. c. i. de poſtu. Limita hͦẜm Pa. ⁊ Hō. qn̄ hn̄t ſufficiēs bn̄ficium adeoꝝ ſuſtētatōem. qꝛ ſi nō hn̄t pn̄t ꝑ aduocatōem acquirere ſibi. etiā ſi ſunt diaconi vl̓ ſb̓diaconi. Si aūt nō ſunt bn̄ficiati pn̄t tā coram eccl̓iaſtico qͣꝫ etiā ſecl̓ari in ca ciuili. Incā aūt criminali nullo mō p̄n̄t corā ſcl̓ari iudice. ne cle. vel mo. c. ſnīam. xxiij. q. viij. hisa quibꝰ. li. di. aliquātos. Quidaꝫ tn̄ dicunteos poſſe ꝓ reis poſtulare ⁊ appellare. et appellatōem ꝓſequi. arg. xxiij. q. v. c. i. ⁊. c. eos.Sed tutius eſt in totū abſtinere. d. c. ſnīamno. glo. in dicto. c. aliquātos. Utꝝ religioſus poſſit poſtulare? ℟. ꝙ nonniſi cū vtilitas monaſterij expoſceret abbateimꝑante. c. ex ꝑte. de poſtu. Et extēdit̉ etiaꝫad canonicos regulares ibidē ptꝫ. Et ibi dic̄Pa. ꝙ oꝑtet p̄dicta duo ſil̓ ꝯcurrāt. al̓s nll̓o