AduocatusIX.

mō etiā corā eccl̓iaſtico iudice eē aduocatusvl̓ ꝓcurator pōt. Si ꝟo p̄dicta duo ꝯcurrātpōt etiā cora iudice ſcl̓ari. ar. in. c. i. ⁊. c. fi. eo.ti. Intellige in cā ciuili tm̄.¶ Utꝝ ꝓpter lucrū applicādū mō aſterio abbate imꝑante poſſit monachꝰ eē aduocatꝰ velꝓcurator? ℟. Inno. in. c. cū. I. et. A. de ſen. etre iudi. ꝙ etiā ꝓ laico pōt eſſe aduocatus ⁊ ꝓcurator monachus ꝓpter vtilitatē monaſterij. Et ita d̓r ꝙ. d. Lapus ſeruauit. Sed contrariū ꝙ nō poſſit tenet Io. an. Ego aūt dicocū Pa. in. d. c. ex ꝑte. fore magis honeſtum ⁊equū vt abſtineat. ar. c. nō magno. ne cle. velmo. ⁊. xvi. q. i. alia eſt cā. Aduerte tn̄ ꝙ clerici⁊ mōachi ſolū ꝓhibētur vt dixi poſtulare qn̄indifferēter exercere volūt talia officia ẜm Inno. in. c. vnico. de ob. ad rō. Secus ſi voluntſolū aſſumere in vna cā. Et hoc ſequit̉ Arch̓.in. c. ꝑuenit. lxxxvi. di. Et pluriū. ⁊ vr̄ equū.licet Colle. in. c. dilecti. d̓ arbi. teneat ꝙ nec etiam in vna cā: ⁊ forte verius.¶ Utrū aduocatꝰ teneat̉ gratis ꝓ impotenteaduocare? ℟. Pa. in. c. i. de of. iudi. Hoſti. diſtinguit ſic: aut eſt potēs ad ſoluendū. Et ſicvera ē opi. Gof. qui dicit ꝙ non tenet̉: ſed iudex dꝫ ſibi ꝯſtituere ſalariū ẜm facundiā ⁊ ꝓmō litis ⁊ ꝯſuetudinis patrie: vt in. l. i. §. ī honorarijs. ff. d̓ va. ⁊ extraor. co. Aut ē impotēs⁊ tunc tenet̉ gratis aduocare lege diuina hͦ p̄cipiente Matth̓. xxij. Diliges ꝓximū tuū ſicut teip̄m. Et credo ꝙ peccat mortalit̓ qn̄ ſcittalē impotentē incurrere notabile damnū exdefectu aduocati ſi requiſitus eū nō adiuuatgratis. Secus ſi leue damnū. qꝛ tunc eēt veniale. Et ſil̓r iudex peccat mortaliter vel venialiter ſicut aduocatus: ſi ſciēs talē impotentē nō ꝓuidet ſibi de aduocato. p̄cipiendo alicui ipſoꝝ ꝙ gratis aduocet ꝓ tali impotente.Et ſi nolūt ei obedire pōt ⁊ debet eis interdicere officiū aduocatōis. l. ꝓuidendū. C. de poſtu. ar. l. moris eſt. ff. de penis. ⁊. in. l. i. ff. d̓ off.p. vr. ⁊ in. d. c. i. Et etiā cauere ne potētior offendat aliā partē: vt no. Bar. in. l. illicitas. §.ne potentiores. ff. de offi. preſi.¶ Utruꝫ aduocare poſſit quis contra eum aquo recepit bn̄ficia ſine vicio ingratitudinis℟. ꝙ no. vt patet in. c. fi. de poſtu. immo poſſet donatio reuocari. arg. d. c. fi. iūcto. c. fi. dedona. Sed aduerte ꝙ bn̄ficiū datū ꝓ mercede laboꝝ ⁊ ſeruitioꝝ nō eſt gratuitū bn̄ficiū.faciunt. l. aquiliꝰ regulus. ff. de dona. vbi donatio facta magiſtro rōne diſcipline nō ē mera donatio. ⁊ ideo reuocari nō poſſet rōne in

gratitudīs. ſed ſolūmodo qn̄ donatio ſeu bn̄ficiū eſt gratuitū. Fallit hoc qn̄ ꝓ ſe vel ꝓ patre vel matre impotente aūt ꝓ alia miſerabiliꝑſona aduocat. vt colligit̉ ex Spe. in ti. d̓ aduo. qꝛ tunc pōt ſine vicio ingratitudinis.¶ Utꝝ aduocatus teneat̉ ad reſtitutionē ſi ꝑimprudentiā aut negligentiā ſuā amiſit cāmclientuli? ℟. Hoſt. vt recitat Spe. in ti. d̓ aduo. ꝙ tenet̉. ar. l. idē iurꝭ. ff. ad. l. aqui. Et breuiter tenet̉ ẜm eundē Hoſti. qualicunqꝫ eiusvicio ꝑdat̉. ar. l. ſi ꝟo. ideo ꝯtra emptorē. ff. d̓euic. Secꝰ ſi ex qualitate cauſe vel defectu ꝓbationū. qꝛ tunc viciū eſt materie nō artificꝭff. ad. l. aquil̓. l. ſi ſeruus ſeruū. §. ſi calicē. Dequanta autē vel quali negligētia vel imꝑitiateneat̉. vide. jͣ. culpa. §. v. et. vi. Multo magis tenetur ſi dolo ſuo cliētulus amiſit. cām.ff. de iudi. l. ſi filiuſfami. l. di. ſepe.¶ Utrum aduocatus ſcienter defendēs cāminiuſtā teneatur ad reſtitutioneꝫ? ℟. ꝙ vltramortale pctm̄ quod ꝯmiſit tenetur ẜm Monal. ti. reſtitutio. ad omne quod amiſit ille cōtra quē patrociniū p̄ſtabat: ſiue ꝑ maliciā. ſiue ꝑ ꝑtinaciam vel falſitatē. ⁊ etiā clientulo:ſi eū decepit dans ei intelligere eū habere cauſam iuſtā: qui aliter nō litigaſſet. ar. C. de admi. tu. l. nō eſt ignotū.¶ Quid ſi igͦrabat iuſtā cām? ℟. ꝙ ſi hec ig14norātia ꝓuenit ex culpa ſua: vtputa. qꝛ nō ēꝑitus in iure. aut qꝛ nō inquiſiuit a clientulo vt debuit debita merita cauſe. credo ꝙ ſil̓rteneat̉ ad reſtitutionē: nō ſolū illi ꝯtra quemaduocauit. verūetiā clientulo ſuo ſi aliter nōlitigaſſet ẜm modū culpe ⁊ regulas. de quibꝰjͣ. culpa. §. v. Si ꝟo p̄fata ignorātia ꝓuenitex qualitate negocij vel falſa informatōe: velmala clientuli excuſat̉. Tenet̉ tn̄ eā dimittere poſtqͣꝫ cognoſcit iuſticiā cāe. l. rē nō nouā.§. patroni. C. de iudi. Et ſalariū receptū reſtituere tenet̉ ẜm Mōal. ti. de aduo. Qd̓ credoneceſſariū qn̄ ex culpa ſua ꝓueuit tal̓ ignorātia. al̓s non credo niſi de conſilio. Et ſic tenetHoſti. his ꝯcor. Tho. ij: ij. q. lxxi.¶ Utꝝ aduocatus poſſit petere ſalariū? ℟. ꝙca nondū incepta pōt petere ꝓut vult niſi incaſu vbi alius bonus nō inueniret̉. ar. eoꝝ q̄no. in. l. i. C. de ep̄i. au. Cauſa ꝟo incepta velfinita. vel qn̄ alius bonus nō inueniret̉: nonpōt petere niſi moderatū attēta qualitate cauſe laboris ⁊ conſuetudine regionis. ⁊ idoneitate aduocati. vt colligit̉. iij. q. vij. §. arcent̉. ītex. ⁊ in glo. Aduerte hic ꝙ aduocato et ꝓcuratori n̄ licet facere pactū de qͦta litꝭ. neqꝫ etiā