Acceptio perſonarūIIII.

vt no. Inno. ⁊ ſequit̉ Pa. in. c. cetero. de ſen.ex. Et ſi ad eū mittere nō p̄t ẜm Inno. c. i. deſen. ex. ſacerdos ꝓpriꝰ abſoluet. Et hec locuꝫhn̄t tā excōicatione iuris qͣꝫ hoīs. d. c. eos.¶ Quid aūt ſit impedimentū legitimū. videjͣ. excōicatio. v. caſu pͥmo. §. l. Et quis ſit ī ꝑiculo mortis. vide. jͣ. mors. §. vi.¶ Utꝝ abſolutio ꝑ vim vel mētū extorta valeat? ℟. ꝙ nō. vide. jͣ. excōicatō. vij. caſu. xviijDe abſolutōe a pctīs vide. jͣ. ꝯfeſſio. v. in pͥn.⁊. jͣ. interrogationes. in fi.¶ Sed nūquid excōicatuſ ꝓpter damnū dꝫpͥus fatiſfacere an̄qͣꝫ abſoluat̉? ℟. ꝙ ſic ſi pōt.Si ꝟo nō pōt dꝫ p̄ſtare idoneā cautionē ꝙſatiſfaciet cū ad pinguiore veniet fortunam.vt in. c. ex ꝑte. el. i. de ver. ſig. ⁊. d. c. odo ardꝰ.aliter peccat qui abſoluit. Sūt etiā caſus inquibꝰ nō valet abſolutio an̄ ſatiſfactionē dequibꝰ .jͣ. excōicatio. vij. caſu. vl. §. ij.¶ Utꝝ talis qui non poteſt ſatiſfacere teneat̉cedere bonis an̄qͣꝫ abſoluat̉? ℟. ꝙ d̓ rigore iuris ſic. ſi aduerſariꝰ exigit. vt no. ī. d. c. odo ardus. In ꝯſcīa dico ꝙ no. ſed ſufficit reſtituatẜm ꝙ tenet̉. Dic vt. jͣ. reſtitutio. iij. ꝑ totum.¶ Cui applicabit̉ ſatiſfactio pecuniaria ꝓ in22iectōe ī eccl̓iaſticū? ℟. ꝙ ſi fuit in religioſumapplicabit̉ monaſterio. ar. xij. q. i. nō dicatis⁊ de ſta. mo. cū ad monaſteriū .i. rn̄ſo. Si ꝟofuit in clericū. ipſi clerico applicabit̉. niſi fuiſſet in iniuriā eccl̓ie ꝓpulſatus. qꝛ tunc etiā eccl̓ia agere poterit ꝓ iniuria. inſti. de iniur. §.ſi cōi ſeruo. ⁊ ſic etiā eccl̓ie ſatiſfiet.ꝑſonaruꝫ ẜmCEPIOAIex. ij. ij. tractatu d̓ acceptōe ꝑſonaꝝ ē īiuſticia q̄ ꝑſona ꝑſone p̄fert̉ ī ꝯferendo ei aliquid qd̓ ex debito iuſticie alteri ē ꝯferendū. rōne alicuiꝰ ꝯditōis trāſitorie non cōgruētis ad ipſā rē exn̄tis circa ꝑſonā puta diuitiaꝝ. ptātis terrene vel cognatōis carnalis⁊ nō ob meritū eius ad ipſam rē. Et ſic patꝫ.vt ſit acceptio ꝑſone. ꝙ oportet pͥmo illud qd̓ꝯfertur ſit ex debito ꝯferendū. qꝛ ſi nō eſſet exdebito: nō poſſet eſſe acceptio ꝑſonaꝝ. qꝛ talidicit̉. an nō licet mihi facere quod volo .ſ. demeo qd̓ nō teneor dare alicui. Scd̓o oportꝫꝙ nō attēdat ad meritū ⁊ ꝯuenientiā illiꝰ cuidat ꝯuenientē rei que dat̉: ſed ſolū ad alia nōꝯgruentia ad ipſam rē: puta parentelā. potētia. diuitias ⁊ hmoi.¶ Utruꝫ ſit apud deū? ℟. ꝙ nō. ar. xxij. q. iii.ſicut ſanctius. de ꝯſe. di. iiij. nec queqͣꝫ. de iu-

di. nouit. de p̄bē. venerabilis. vbi dicit̉. nō generis nobilitas: ſed virtutuꝫ viteqꝫ honeſtasgratum deo faciunt.¶ Utꝝ debeat eē apud hoīes? ℟. ꝙ nō. xlix.di. c. vl. lxiij. di. ſacroꝝ. ij. q. v. ſi qͥs p̄ſbyter. xiq. iij. ſummoꝑe. ⁊. d. c. venerabilis.¶ In qͥbꝰ ꝓhibet̉ acceptō ꝑſonaꝝ? ℟. ꝙ ī. viijPrīo ī pn̄īe impoſitōe. xxvi. q. vij. ſacerdos.Scd̓o ī ſnīe diffinitōe. iij. q. ix. neceſſe. Tercio ī his q̄ ſūt fidei. xxix. q. ij. §. i. Quarto ī hoſpitū receptōe. xlij. di. quieſcamꝰ. Quinto inel̓ynaꝝ largitōe. xvi. q. i. ſi cupis. Sexto ī iudicijs. de re. iu. ī iudicijs. li. vi. Septimo ī ꝓmotōe dignitatū. d. c. venerabili. ⁊. xl. di. nōloca. ⁊. c. multi. Octauo ī exhibitōe honoris¶ Utꝝ ꝓmouere aliquē ad dignitatē ꝓpt̓ cōſanguītatē ſit acceptio ꝑſonaꝝ? ℟. ẜm Alex.vbi .sͣ. ꝙ ſunt bn̄ficia tꝑalia ⁊ ſpūalia. In collatōe bn̄ficij tꝑalis cui nō ē annexū ſpūale licet illud ꝯferre intuitu ꝯſanguinitatꝭ ſi bonꝰē: qꝛ ꝯſanguinitatio ē bn̄ ꝯditio faciēs ad negociū circa diſpēſatōes pr̄imonioꝝ. Si ꝟo ēannexū ſpūali: puta qꝛ ſunt res eccl̓ie. vl̓ quepauꝑibꝰ ſunt diſpēſanda. ſil̓r lꝫ ei ꝯferre nōex rōe ꝯſanguītatis pͥncipali ſed ſcd̓aria vt n̄egeat: ſed nō ita vt luxuriet̉. Si ꝟo ē ſpūalebn̄ficiū. nō ē attēdēda rō ꝯſāguītatis vel carnis. qꝛ ſpūalia nō dant̉ iure ſanguīs ſed diuino munere. ſed attēdi debet rō ſpūalis q̄ .ſ. eſtvt detur iuſtiori ⁊ meliori nō ſimpl̓r. ſed adillud regimē. vt ī. c. licet. viij. q. i. Ꝙ ſi ꝯditiones ſint pares pōt ex illis ꝯditōibꝰ moueriad dandū ꝯſanguineo. dūmō nō ſit ſcādalūex reſpectu ꝯſanguītatis. qꝛ ꝓpter ſcandaluꝫmulta dimittēda ſūt. Ergo ē acceptio ꝑſonarū ī ꝓmotōibꝰ ad dignitates ⁊ officia qn̄ bn̄ficiū ſpūale dat̉ ꝓpter ꝯſanguītatē pͥncipal̓rfacit. c. moyſes. viij. q. i. vel qn̄ nō dat̉ meliori ad illud regimen. vt in dicto. c. licet. qꝛ tal̓infideliter agit negociū dn̄i nō meliorans cūpōt. vel qn̄ qd̓cūqꝫ officiū dat̉ indigno. ꝯcor.Tho. in quolibet. ⁊. ij. ij. q. lxiij.¶ Utꝝ cū ꝯditōes ſunt ineqͥles excedentes ⁊exceſſe. puta lr̄atus ſed ignobilis. alter nobil̓ſed illr̄atus ſit acceptio ꝑſonaꝝ ſi p̄ponat̉ nobilis? ℟. Alexā. vbi. sͣ. ꝙ licet lr̄atura ſimpl̓rſit p̄ferēda nobilitati. vt in. c. venerabilis. d̓ p̄bē. qꝛ ē neceſſaria ī regimīe eccl̓ie. tn̄ ī caſu poteſt p̄ferri nobilitas vt arceant̉ lupi ꝑ potētiam. ⁊ in caſu vt ſint diuerſa mēbra ī corꝑe eccleſie quibꝰ pax eiꝰ cōſeruet̉. ⁊ ſic nobiles pn̄tꝓmoueri dumō moꝝ honeſtas eis ſuffraget̉.¶ Utꝝ ſi p̄ferat̉ minꝰ bonꝰ vir maiori bono ſit4 4