Druckschrift 
Summa angelica de casibus conscientiae : Mit Beigabe von Hieronymus Tornieli
Einzelbild herunterladen
 

Accidia

acceptio ꝑſonaꝝ? ℟. Ale. vbi sͣ. ꝙ aliud ē maiori dignitate. aliud ē ī mīoribꝰ bn̄ficijs. Aliud cū eligit̉d̓ gremio illiꝰ eccl̓e. aliud cū poſtulat̉ d̓ alteriꝰ gremio. Cū gͦ electio ē faciēda admaiores dignitates reqͥrit̉ ẜm ꝯſcīaꝫ vt eligatur vtilior regimi dūmo ſit bonꝰ. qꝛ ẜm Alb̓.magnū peccat mortal̓r qͥ ꝓmouet malū qͣꝫuiſſit multū ꝓfuturꝰ. qꝛ qͥ ſibi nequā ē alt̓i nō poterit eē bonꝰ. ⁊ qͥ ſibi n̄ꝑcit multominꝰ alijs īcet. ff. d̓ his qͥ an̄ ſē. l. fi. nec excuſat ẜm eū paucitas miſtroꝝ eccl̓ie. In mīori ꝟo bn̄fico ſufficit ꝙ bonꝰ ſit. Si ꝟo fiat poſtulatō. reqͥrit̉ vtẜm ꝯſcīam ſua eligat vtiliore ⁊ meliorē. Utꝝ pauꝑ poſſit p̄poni diuiti ī iudicio? ℟.Ale. vbi .sͣ. ꝙ n. lꝫ eqͣtas dꝫ ẜuari. et illd̓ Ecciiiij. c. In iudicādo eſto miẜicors pupillis. etIſa. i. Sb̓uenite opp̄ſſo: iudicate pupillo. ⁊ſil̓es. ītelligūt̉ vt iudex tueat̉ miſerabiles ꝑſonas ab oppſſiōe potētū. Et ſi tiore vel amoredefecerit ꝑſone ncc̄arie ad īſtructōꝫ ſuaꝝ caꝝiudex dꝫ ei ſb̓uenire. In ꝟitate at ſnīe nulliꝑ Utꝝ exhibitō honorꝭ q̄ fit p̄lato Iti ꝑcere70Qmalo īducat acceptōꝫ ꝑſonaꝝ. x. q. s. ibidē.ꝙ p̄latꝰ ſpūal̓ ſiue tꝑal̓ dꝫ honorari rōe ptātꝭ adeo accepte. Cū qͥs aut honorat pctōre amore indebito a quo deberet corrigi tūc pctm̄ eſt Utꝝ exhibitō honorꝭ ꝓpt̓ diuitias ſit accepto ꝑſonaꝝ? ℟. Ale. vbi .s. ꝙſi tm̄ hr̄ reſpectꝰad diuitias. vt tāto melior qͣꝫto ditior videat̉pct̄m̄ ē. Sil̓r ſi d̓ exhibitōe honoris eccl̓iaſtici hoc intelligit̉. Si vero hoc fiat ꝓ vitatōneſcādali: ita tn̄ ꝙ pauꝑ nō ꝯtēnat̉. vl̓ diues inpctō non foueatur: non erit pctm̄. Utꝝ accepto ꝑſonaꝝ ſit pctm̄ mortale? ℟.aug. d̓ anco. li. d̓ ptāte pape. ꝙ pctm̄ mortaletollit nob̓ xp̄ꝫ qͥ ē vita nr̄a. ad col̓. iij. c. Xp̄s āttribꝰ modis ī nob̓ ē .ſ. ꝑ iuſticie eqͥtatē. ꝑ doct̉ne ꝟitatē. ꝑ vite ſcītate. Io. xiij. Ego ſū via .ſ.iuſticie. ꝟitas .ſ. doctrine. ⁊ vita .ſ. exēpli. Qn̄āt acceptō ꝑſonaꝝ repugͣt iuſticie putan̄ reddēs iuſticiā cui dēmꝰ. vl̓ faciēs ꝯͣ amore amicicie pecūie ⁊ hmōi. ſic ē mortale. Qn̄ vero repugͣt doctrīe. puta det̓minādo vel declarādoex ꝯplacētia ꝯͣ ſcāꝫ doctrinā: ſic ē mortale. qn̄ꝟo repugͣt vite. puta cū p̄fert̉ malꝰ bono. indignꝰ digno ꝓpt̓ ꝯſāguītatē ⁊ hmōi. nō ꝯgruētia ad ipſā re q̄ dat̉: ſic ē mortale. Adde ec̄ ꝙ ēmortale qn̄ melior ad dignitatē eccl̓iaſtica n̄p̄fert̉ ſaltē in maioribꝰ dignitatibꝰ. vtꝫ ꝑ ea q̄no. jͣ. electio. §. xxi. iūcto qd̓ dixi. sͣ. h̓. §. vi.ẜm Ri. de. s. vic.CI Aetorpor mētꝭ boua inchoare negligētꝭ. vl̓ ẜm da-

ma. ē triſticia aggrauās mētē vt nihil boni eiagere libeat. Et hec ē diffinitō eēntial̓ ẜm ale.ij. ij. tractatu de accidia. alie ſunt ꝑ effectus. ⁊differt ab inuidia ẜm ale. ibidē. qꝛ inuidia ēde bono alieno. Accidia vero de ꝓprio. Utꝝ accidia ſit ꝯͣ aliqd̓ p̄ceptuꝫ decalogi?℟. Alex. vbi .s. ꝙ ē ſpāliter ⁊ explicite ꝯͣ illudEcci. xxxviij. Ne dederꝭ ī triſticiā cor tuū. ſꝫrepelle ea a te. Et. xx. Triſticiā longe expelle ate. multos enī occidit: et nō eſt vtilitas ī illa.Implicite ꝟo ē ꝯͣ illud. Memēto vt diē ſabbati ſanctifices Exo. xx. In accidia eſt triſticia de ſpūali bono ⁊ laborioſo cū amore qͥetiscarnalis. In illo vero p̄cepto ē amor ſancte q̄etis q̄ cū gaudio ē ī bono ſpūali lꝫ ſit laborioſum. Un̄ licet p̄cipiat̉ ibi abſtinere ab oꝑe ſeruili ī quo ē labor. nō tn̄ ꝓhibet̉ bonū ſpūale.vt orare. p̄dicare ⁊ hm̄oi. q̄ ſunt bona ſpūalialꝫ laborioſa. Et ex iſtis pꝫ ꝙ de ſua rōne accidia ē mortale pctm̄. vn̄. ij. ad Cor. vij. Triſticia huiꝰ ſcl̓i morte oꝑat̉. Et vt adu̓tere poſſisqn̄ accidia hꝫ ꝓpria rōem ⁊ ē mortale pctm̄:attēde ꝙ aūt tal̓ triſticia boni ꝯſiſtit ī omiſſione ncc̄arioꝝ ad ſalutē. et ſic ē mortalis. aut inomiſſione eoꝝ q̄ nō ſunt neceſſaria. et ſic ē veniale pctm̄. Aut deducit ad aliqd̓ mortale vtputa deſꝑationē. ⁊ ſic eſt mortale pctm̄. Et exhͦ patet quid dicēdū de eo qͥ attediatꝰ abomīatur diuīa ⁊ ſpūalia. qꝛ niſi ſint nccaria ad ſalutē ⁊ ea dimittat: vel deliberate diſponat dimittere nō peccat mortal̓r. Sil̓r de eo qui ꝓpter alicuiꝰ mortē diſponit nō bn̄ facere et denccarijs ꝙ peccat mortal̓r. Idē de eo qui ꝓpt̓hͦ nollet eē creatꝰ a deo. vel vellet eē irratōnaleaīal. qꝛ ē mortale ſi deliberate. Itē ſil̓r de illo qͥꝓpter triſticiā incurrit graue infirmitatē autnotabile corꝑis nocumentū. qꝛ mortale ē: ſipōt ſe iuuare. ⁊ hmoi. Et ẜm p̄dicta intelligeTho. ij. ij. q. xxxv. Utꝝ accidia ſit gͣuiſſimū pctōꝝ? ℟. ẜm ale.vbi .s. ꝙ ē loqui d̓ accidia ml̓tipl̓r. vno mō ẜꝫꝙ terminat̉ ⁊ ꝯſūmat̉ ī deſꝑatōꝫ. Et ſic ē gͣuiſſimū pctōꝝ rōne deſꝑatōis adiuncte in qͣ terminat̉. Aut loquimur d̓ accidia rōne ocioſitatis ſibi adiūcte. Et hec ocioſitas ē occaſiomultoꝝ maloꝝ. qꝛ aīa niſi ī bonis occupet̉: inmal̓ defluit. ⁊ ſic e magnū malū. verūtn̄ rōnegenerꝭ pctī n̄ ē maximū pctōꝝ. qꝛ maiꝰ ē īfide Que ſint filie acciꝰ Ilitas. ſuꝑbia ⁊ hmōi.die? ℟. ẜm Greg. xxxi. mor. ꝙ ſūt. vi. pͥma deſꝑatio. ſcd̓a puſillanimitas reſpectu ꝯſiliorū.tercia ocioſitas. quarta torpor ſeu pigricia circap̄cepta. quinta ē vagatio mētꝭ illicita. ſexta