Abſolutio. iii.
¶ Utꝝ abſens ꝑ lr̄as poſſit abſolui? ℟. Ri. īiiij. di. xviij. ar. x. q. ij. ꝙ ſic. tex. ē. ī. c. qͣꝫto. ij. q.v. ⁊ ibi glo. ⁊ ī. c. d̓ maīfeſta. ij. q. i. Sꝫ qn̄ eritabſolutꝰ; qn̄ receꝑit lr̄as niſi alid̓ ꝯſtet d̓ mē¶ Utꝝ abn̄s poſſit abſolui ꝑ ꝓcuratorē? Ite.℟. Io. an. in. c. qui ad agendū. de ꝓcu. li. vi. ⁊Archi. in. c. eos qui. de ſen. ex. li. vi. ⁊ Spe. ti.d̓ ꝓcu. tenēt ꝙ ſic. Sed ego credo veꝝ ẜm Inno. ī. d. c. cū deſideres. qn̄ ſb̓eſt iuſta ca. al̓s n.vt ſatis pꝫ in. d. c. cū deſideres. de ſen. ex.¶ Utꝝ inuitꝰ poſſit abſolui ab excōicatione?℟. ꝙ fuerūt multe opi. tā theologoꝝ ī iiij. di.xviij. ⁊ cano iſtaꝝ ī. c. ab excōicato. d̓ reſcpͥ. etc. ſignificaſti. de eo qͥ dux. ī vx. qua pol. ꝑ adul. ⁊ ī. c. i. d̓ ſen. ex. li. vi. Sꝫ placet mihi opi.q̄ dic̄ ꝙ p̄t ex cā rōnabili. qͥ ē qn̄ videt ꝙ excōicatio n̄ ꝓdeſt excōicato ⁊ nocet coītati ꝓpt̓ ꝑticipatōem. Et hͦ no. Pa. ī. c. apl̓ice. d̓ excep.qͥ dicit ꝙ vbi īminet vtilitas eccl̓iaſtica ex abſolutōe. ſeu īpedit̉ ordinatō eccl̓ie ſi n̄ abſoluitur. tūc ē abſoluēdꝰ etiā inuitꝰ. facit. c. veniesel. ij. d̓ teſti. Si tn̄ abſoluit ſine ca: etiā tenetabſoluto. qꝛ ſic̄ ī ptāte p̄lati fuit excōicare: ec̄inuitū ſic ⁊ reuocare. par eī ius ē ligādi ⁊ ſol¶ Utꝝ excōicatꝰ poſſit Iuēdi. d̓ pe. di. i. v̓bū.aliū abſoluere. vide Excōicatio vl. §. xix.¶ Utꝝ excōicatꝰ qͥ offert ſe ad iuſticiā debeatabſolui? ℟. ꝙ ſic ſi ꝯpetēs cautio d̓ parēdo iuri ꝑſtet̉. nō obſtāte ꝯdictōe vl̓ appellatiōe adu̓ſarij. d̓ ap. c. q̄ frōte. Fallit hͦ ī caſu qn̄ excōicatꝰ dicit excōicatōis ſnīam eē nullā. tn̄ petitabſolui ad cautelā. qꝛ tūc ſi adu̓ſariꝰ dicat eūexcōicatū ꝓ manifeſta offēſa. ⁊ ꝓbet īfra t̓minū. viij. dieꝝ: tūc nō p̄t abſolui niſi pͥus ſufficiētē p̄ſtet emēdā. vt ī. c. ſolet. d̓ ſen. ex. li. vi. facit. c. odo ardꝰ. de ſolu. ⁊ qd̓ ibi notat̉.¶ Utꝝ ligatꝰ pl̓ibꝰ excōicatōibꝰ teneat̉ om̄scas expͥmere? ℟. Pa. ī. c. cū ꝓ cā. d̓ ſen. ex. autq̄libet cā d̓ ꝑ ſe ſufficiebat ad excōicatōꝫ. Exemplū de eo qͥ facit rapinā cū effractōe eccl̓iequi ē excōicatꝰ ſtatuto ep̄i ⁊ canōis. Statuto ꝓpt̓ rapinā. a canōe ꝓpt̓ effractōꝫ. ⁊ ſic q̄libet videt̉ pͥncipal̓r ꝯſiderata. ⁊ ſic n̄ tenet abſolutio oībꝰ nō exp̄ſſis. qꝛ ſuꝑior nō intendebat abſoluere niſi ꝓ cā exp̄ſſa. ar. optimū ī. c.officij. eo. ti. ⁊ ī. c. ex ꝑte. de off. or. Aut vna cāde ꝑ ſe ſufficit. ⁊ tūc ſi exp̄ſſit cām ſufficiētē tenet abſolutio. ar. c. ſuꝑ his. de reſcpͥ. Aut oēsde ꝑ ſe nō ſufficiūt. ſed ſil̓ iuncte. ſic ⁊ tūc nontenet abſolutio. niſi om̄ibꝰ exp̄ſſis.¶ Utꝝ ligatꝰ a pl̓ibꝰ iudicibꝰ debeat ab om̄ibus abſolui? ℟. ꝙ ſic. ⁊ ſꝑ debet vitari donecab oībꝰ ſit abſolutꝰ. Aut vni oēs ꝯmittāt ab
ſolutionē. Ita notāt doc. in. d. c. cū ꝓ cā. niſiſit ſuꝑior iudicū ẜm Ri. in. iiij. di. xviij.¶ Utꝝ abſolutio obtēta ex falſa cā valeat? ℟.ẜm Inno. ī. c. ex ꝑte. de of. or. ꝙ no. xi. q. iij. c.ij. Ro. qꝛ talis n̄ intēdit abſoluere. facit glo.in. c. qd̓ ſuꝑ his. d̓ fi. inſtru. ⁊. d. c. cū ꝓ ca.¶ Utꝝ dubitas de excōicatōe debeat petereabſolutionē? ℟. ſi hꝫ ꝯmoditatē abſoluētꝭ. etnullū ſibi imminet piudiciū: debet. qꝛ ī dubijs tutior pars ē eligēda. c. iuuenis. de ſpō.Si ꝟo nō hꝫ ꝯmoditatē talē. tūc aūt hec dubtatio ꝓuenit ex ꝓbabili ca. ⁊ ſic petere tenetur. Aut ꝓuenit ex leui. et ſic debet deponeredubiū. nec tenet̉ petere. ar. in. c. inqͥſitioni. deſen. ex. ꝙ ſi nō pōt deponere dubiū. tunc debet petere abſolutionē ratione iā dicta.14¶ Utꝝ mortuꝰ qui ſigna ꝯtritionis on̄dit ſitabſoluēdꝰ? ℟. ꝙ ſic. c. a nob̓. el. ij. d̓ ſen. ex. et n̄niſi ab eo qͥ de iure poterat. vl̓ de eiꝰ mādato.vt in. d. c. Sed nūquid exhumabit̉ corpus?℟. ꝙ nō ſi eſt ſepultū ī eccl̓ia. al̓s ſic. ⁊ ſepelietur in eccl̓ia. Et de iſta materia vide in. d. c. anobis. el. ij. ꝑ doc.¶ Qn teneant̉ heredes. vide. jͣ. heres. §. v.¶ Quō abſoluet̉ ille qͥ legitimo tenet̉ impedimēto ne poſſit adire eū qͥ d̓ iure poterat eū abſoluere. vt papā. ep̄m. ⁊ hmoi? ℟. ꝙ dꝫ ei iniūgi ꝙ ceſſante tali impedimēto qͣꝫ pͥmū ꝯmode poterit adibit eū qui illū poterat abſoluere offerēdo ſe eiꝰ parere mādatꝭ. Intellige niſiimpedimētū ſit ꝑpetuū ẜm Inno. i. c. qͣꝫuis.d̓ ſen. ex. ꝙ ſi nō fecerit iteꝝ in eandē reincidetexcōicationē. Sil̓r ⁊ illi qͥ abſoluti fuerūt a ſede apl̓ica vel legatꝭ qn̄ mādat̉ eis vt aliqͥbꝰ ſepn̄tent. ⁊ paſſis iniuriā ſatiſfaciāt. c. eos qͥ. deſen. ex. li. vi. Et io. an. ibidē. ⁊ recitat Pa. ī. c.porro. d̓ ſen. ex. extēdit hͦ ad quēcūqꝫ q̄ abſoluit̉ cū onere pn̄tādi ſe. vl̓ ſatiſfaciēdi alicui ꝙreincidit ſi non facit qͣꝫ pͥmū ꝯmode poterit.Sꝫ nō credo veꝝ ẜm Io. mo. Un̄ dn̄i d̓ rotaꝓpt̓ dictū io. mo. dicūt ꝙ abſolutꝰ ab auditore ſi ſen̄ repn̄tat n̄ ē excōicatꝰ: ſed excōicandꝰ¶ Sed ex hͦ dubitat̉ qͥs pōt abſoluere excōicatū detentū tali impedimēto? ℟. ꝙ ſi ē in ꝑiculo mortꝭ qͥlibet facerdos pōt ẜm Inno. ī. c.a nob̓. el. ij. ⁊. c. ſacrꝭ. de ſen. ex. Et Pa. ī. d. c. anobis. tenet ꝙ etiā laicꝰ pōt abſoluere talē abexcōicatōe. ⁊ ē glo. ibidē. ⁊ in. c. paſtoral̓. ī. §.pterea. de of. or. Et iura q̄ vident̉ ꝯͣria dic̄ intelligēda de pctīs nō de excōicatōe. Et hͦ verū ſi ep̄i vel ꝓprij ſacerdotis. aut alteriꝰ pn̄tiahr̄i non poſſit. Si ꝟo detineat̉ aliqͦ legittimoimpedimēto aliā a ꝑicl̓o mortꝭ. ep̄s ē reqͥrēdꝰ