Liber Il
IIDe fideicon. here.
in primis. idcirco qd̓ ꝓmiſit hic ſoluere intendit. ſꝫ qꝛ fideicōmiſſoꝝ quedā generaliaquedā ſpecialia. id̓o h̓ de generalibꝰ tanqͣꝫ d̓dignioribꝰ pͥmo tracta. intēdit. vn̄ de his dicturꝰ annectit rub̓. de fideicō. hereditatibꝰdicēs. Nūc trāſeamꝰ ⁊c̄. ¶ Qm̄ titulus iſtealiqͣꝫtulū ꝓlixus ē. Ad vberiorē iuuenū doctrinā diuidas ti. in qͥnqꝫ ꝑtes pͥnc. In qͦrūpͥma ꝑte poīt iuſti ꝯtinuationē ꝓceſſus ſuiIn ſcd̓a ꝑte tractat de fideicō. in teſta. relictis ẜm iura antiqͣ. In tercia det. de fideic.relictꝭ in teſtō ẜm iura noua. In quarta deter. qͣl̓r fideicō. relinquit̉ ab īteſtato. In qͥnta ⁊ vlti. ꝑte poīt quoddā ſpeciale bn̄ficiuꝫqd̓ ip̄e iuſti. in fauorē vltimarū volūtatum⁊ ad pleniorē ꝓuiſionē fideicō. introduxit.pͥma ꝑs durat vſqꝫ ad illū. §. Sciendū. ibiincipit ſcd̓a ⁊ durat vſqꝫ ad illū. §. Sed qͥaſtipulatōes. ibi tercia ⁊ durat vſꝫ ad illū. §.Preterea inteſtatꝰ. ibi quarta ⁊ durat vſqꝫad illū. §. Et qꝛ. ibi qͥnta ⁊ vlt. ⁊ durat vſꝫ infi. ti. Po igit̉ ſic ca. in pͥma ꝑte. Dn̄e multaiā dixiſtis nob̓ circa materiā legatoꝝ. ꝓ deodicatis mihi qͥd ꝓponitꝭ in hac materia facere. Ad hͦ rn̄. amice. Certe ex qͦ expedita eſtmateria legatoꝝ. nūc ad fideicō. ti. tranſeūdū eſt. ⁊ pͥmo de fideicō. hereditatibꝰ breuiter videamꝰ. ⁊ hec dicunt̉ in pͥma ꝑte vſꝫ adillū. §. Sciendū eſt. ¶ In hac ſcd̓a ꝑte ſicꝓcedit. pͥmo deter. quo olim relinquebant̉fideic. in teſtō ⁊ qͣre appellata ſūt fideicom.⁊ ꝑ quē ⁊ qͣ rōne ad iuris nc̄tatē pͥmo fuerūtītroducta. ⁊ lꝫ ſe ꝓmiẜit dictuꝝ tm̄ d̓ fideic.hereditatibꝰ. tn̄ quedā ponit cōia tā in generalibꝰ qͣꝫ ſpecialibꝰ fideicō. ſcd̓o deter. qͥd exigat̉ ad hͦ ꝙ aliqͥs poſſit fideicō. generale ī teſta. relinquere. tercio det. qͥd iuris erat olimqn̄ reſtituebat̉ fideicō. hereditas ex ſenatꝰ ⁊cōſul. tre. qd̓ pͥmo eratꝭ introductū circa fideicō. qͣrto deter. qͥd iuris erat qn̄ reſtituebat̉ fid eicō. hered. ſenatu ſcōſul. pegaſiano⁊ rōnē p̄mittit qͣre pega. ſenatuſc. fuit introductū. Et ad declaratōeꝫ nature ſenatuſcō.caſus ſubijcit ſpeciales deter. in qͥbꝰ caſibuſvēdicabat ſibi locū tre. ſenatuſcō. ⁊ in qͥbuſpega ſia. ⁊ in qͦ illa duo ſenatuſcōſul. differerebant ⁊ ꝯueniebāt. ⁊ ẜm hͦ ſubdiuidas ſecūdā ꝑtē pͥnci. in qͣtuor ꝑtes. qͣꝝ pͥma durvſꝫ ad illū. §. In primis igit̉. ſcd̓a ibi incipit⁊ durat vſqꝫ ad illū. §. Sed qꝛ heres ſcrip.
ibi tercia ⁊ durat vſqꝫ ad illū. §. Reſtiſtuta.ibi qͣrta ⁊ durat vſqꝫ ad terciā ꝑtē prin. iſtiꝰti. vicꝫ vſꝫ ad illū. §. Sꝫ qꝛ ſtipulatōes. Hisigit̉ ad maiorem euidētiam materie ſub cōpendio p̄notatis ita po. ca. Dn̄e iā video ꝙvultis tractare de fideicō. hered. dicatꝭ mihi mō ſi placet qͣl̓r erāt introducta fideicō.⁊ quare ſic appellabant̉. Ad hͦ rn̄. amice ſciredebes ꝙ oſim oīa fideic. tā generalia qͣꝫ ſpecialia pͥmitiuis tꝑibus infirma erāt. qꝛ nemo inuitus hmoi fideic. de qͥbus erat a teſtatore rogatus ſoluere cogebat̉. ⁊ pro filijsſpurijs ⁊ ceteris nō capacibꝰ qͥbꝰ teſtatoresnō poterāt hereditates ⁊ legata in teſtō ſuorelinquere fuerūt fideic. introducta. vn̄ ſubhac cautela relinq̄bant. nā fideicō. q̄ capere poterāt ex teſtō cōmittebant. ⁊ ideo fideicō. appellata ſūt qꝛ nll̓o vinculo iuris īnodata erant. ſꝫ tm̄ pudori eoꝝ cōmittebāt teſtatores hmōi fideicō. ſoluere ſꝫ nō cogebant̉⁊ ita hec vſqꝫ ad tp̄s diui auguſti obtinebātpoſtea ꝟo piꝰ diuꝰ auguſtꝰ gr̄a ꝑſonaꝝ capaciū qꝛ fideicō. defraudabant̉ motꝰ fideicō.hmōi iuris ad ncc̄itatē induxit. vn̄ qꝛ aliqn̄ꝑ fidē ſuā vl̓ ꝑ ip̄iꝰ pͥncipis ſalutē aliqͥs rogatus nō ſoluebat fideic. ideo ꝓpter magnāqͦrundā ꝑfidiā qͥ fidē implere recuſabant p̄cepit ꝯſulibꝰ. vt ip̄i auto. ſuā imponerēt. vtilli qͥ rogati eēt fideic. ſoluere ad eoꝝ p̄ſtatiōꝫ cogerent̉. ⁊ qꝛ hͦ iuſtū videbat̉ ⁊ pplo lexpediebat paulatim ꝯuerſū ē in aſſiduā iuriſditionē. ⁊ ꝑ ꝓceſſum tꝑis fauor fideicō. intantū augebat̉ vt etiā ꝓpriꝰ p̄tor circa hmōifideic. crearet̉. quē fideicōmiſſariū p̄torē appell ahāt. ⁊ hec dicunt̉ in pͥma ꝑticula ſcd̓e ꝑtis pͥn. vſqꝫ ad illū. §. In pͥmis. ¶ Hic incipit ſcd̓a ꝑticula ſcd̓e ꝑtis pͥn. in qͣ ſic po. caſum. Dn̄e iam video qͣl̓r fideicom. que oliꝫerāt infirma. poſtea ꝑ diuū auguſtū ad ueceſſitatē iuris ſūt ītroducta. ꝓ deo di. mihimodo qual̓r teſtator in teſtō ſuo rogat aliquē ſoluere hmōi fideicō. Sꝫ anteqͣꝫ iuſti.ſoluat hāc qōem p̄mittit quoddā aliud ⁊ dicit. amice. In pͥmis ſcienduꝫ eſt ꝙ ncc̄e ē ꝙaliqͥs heres inſtituat̉ in teſtō. ⁊ poſtea fideiheredis inſtituti cōmittat̉ vt illā hereditatēalicui alij reſtituat. Si eī ſecus fieret teſtiinutile eſſet in qͦ nullus heres eſſet inſtitutus. ⁊ ꝑ ꝯſequens ea q̄ in illo teſtō relinquerent̉ nulliꝰ eſſentimomēti. Cū igit̉ aliqͥs in
G 3