Liber IIDe legatis
ſed nō ſolūmodo oīa ſupradicta ab eo. §.In certis. ſꝫ etiā ſpeciē circa poſtumū alienū correximꝰ. Nā in ca. nr̄o q̄daꝫ ꝯſtitutiopoſ ta ē ꝑ quā qͥdē ꝯſtitutōꝫ etiā huic ꝑti remediū adhibuimꝰ. nō ſolū in hereditatibꝰ.vt alicuiꝰ poſtumꝰ heres īſtitui poſſit. ſꝫ etiaꝫ in legatis ⁊ fidec. ⁊ hͦ euidēter ex ip̄iꝰ ꝯſtitutōis lectōe careſcit. Sed qͣꝫqͣꝫ dixerim tibi incertꝭ ꝑſonis auc̄te nr̄e ꝯſtitutōnis hodie legari poſſe. Tutor em̄ incertꝰ nō ſoluꝫẜm antiqͣ iura. ſꝫ etiā ꝑ noſtrā ꝯſtitutōꝫ dari nōͣ debet ⁊ hoc ideo qꝛ certo iudicio debꝫqͥſqꝫ ꝓ tutela ſue poſteritati ꝓſpicere. ⁊ licetsͣ. dixerim alieno poſtumo ẜm iura antiqͣ legari nō poſſe. Alienꝰ tn̄ poſtumꝰ ⁊ olim deiure p̄to. ⁊ hodie pōt heres īſtitui de iure ciui. ⁊ hͦ ē verū niſi ſit in vtero illiꝰ ml̓ierꝭ q̄ deiure nr̄a vxor eē nō pōt. ⁊ hec dicunt̉ vſꝫ adillū. §. Si qͥs in noīe. Po. igit̉ ſic ca. in illo§. Quidam fecit teſtm̄. ⁊ in teſtō legauit cuidā. c. ſed tn̄ errauit in noīe legatarij. nā cuꝫdeberet dicere. Dn̄e lego ticio dicebat legoſempronio. vn̄ cōſtabat de ꝑſona legatarij.mō quero vtꝝ hmōi error viciet legatū. Etrn̄. ꝙ nō. Si qͥs em̄ in noīe cognoīe vl̓ agͦmine vel p̄noīe legatarij errauerit ſi tn̄ de ꝑſona ꝯſtat nihilominꝰ valet legatū. ⁊ idemſeruat̉ in heredibꝰ inſtituēdis. vt ſi qͥs errauit in noīe cognoīe p̄noīe ip̄iꝰ heredis inſtituti. nihilominꝰ valet inſtitutio ſi de ꝑſonaheredis ꝯſtat. ⁊ certe in vtroqꝫ caſu hͦ optīarōne ſtatutū fuit. Noīa em̄ ſignificandoruꝫhoīm gr̄a inuēta ſūt. Igit̉ ſi ꝑ qd̓cunqꝫ aliud iudiciū intelligāt̉ nihil refert. vn̄ argumento huiꝰ regule cauet̉ falſa noīatōe legatū nō ꝑimi Eſt em̄ q̄dā alia iurꝭ regl̓a qͣ cautū ē falſa d̓mōſtratōe legatū nō viciari. veluti ſi qͥs ita legauerit ſtichū ſeruū vnaꝫ ticiodo lego. Licet em̄ ſtichꝰ nō verna ſꝫ emptꝰſit ſi tn̄ de ꝑſona ꝯſtat. nō obſtāte hmōi falſa demōſtratōe valet legatū. ⁊ ſil̓r ſi ita d̓mōſtrauerit teſtator. ſtichū ſeruū meuꝫ quē a ſeyo emi ticio do lego. Licꝫ em̄ ab alio emptꝰſit nihilominꝰ valet legatū ſi de ꝑſona ſeruiꝯſtat. ⁊ ſic̄ dixi tibi ſcire debes ꝙ lōge magꝭadiecta cauſa legato legatū nō viciat. velutiſi qͥs ita dixerit. ticio qͥ abſente me megotiamea viriliter curauit vl̓ geſſit ſtichū do lego. vl̓ ſi ita dixerit ticio. qꝛ procinio eiꝰ a capitali crimīe liberatꝰ ſuꝫ ſtichū do lego naꝫ
ſi ita dixerit valet legatū. Licet em̄ ticiꝰ legatariꝰ negocia teſtatoris nunqͣꝫ geſſerit. neqꝫteſtator prōcinio ticij legatarij a capitali crimine liberatꝰ ſit. In vtroqꝫ tn̄ caſu legatuꝫvalet. ſꝫ aliud ius ſtatutū ē ſi hmōi cā conditionaliter enunciata ſit. Ueluti ſi quisdixerit hoc modoſi negotia mea curaueritfundū do lego. nā in hͦ caſu ita demū valethͦ legatū ſi ꝯditio extiterit. ⁊ hec dicunt̉ vſꝫad illū. §. In ſeruo heredis. Adhuc ꝓſeqͥt̉iuſti. materiā ſuā deter. qͥbꝰ legari pōt. vndepo. ſic ca. in hͦ. §. Dn̄e qͥdā fec̄ teſtm̄ ⁊ in teſt.ſuo ticiū inſtituit heredē ⁊ ſticho ſeruo ip̄iꝰheredis inſtituti legauit fundū. mō querovtꝝ hmōi legatū valeat. Ad hͦ rn̄. iuſt. diſtīguēdo vtꝝ ſeruo heredis inſtituti pure velſub ꝯditōe leget̉. nā ſi pure leget̉ inutile ēlegatū nec qͥcqͣꝫ ꝓficit etiā ſi viuente teſtatoreſeruꝰ legatariꝰ d̓ ptāte heredis extiterit. illd̓em̄ qd̓ inutile foret ſi ſtatim pꝰ teſt. factū teſtator d̓ceſſiſſꝫ nō debet iō valere. qꝛ teſtatordiutiꝰ vixit. ſub ꝯditōe tn̄ ſeruo heredis recte legari pōt. nā in hͦ caſu ſi tꝑe exn̄tis ꝯditiōis in ptāte hͦedis nō ſit legatū valet. ſꝫ qͣꝫqͣꝫ dixerim tibi ſeruo hediſ inſtituto dn̄o ip̄ius ſine ꝯditōe legari poſſe nō dubitat̉. Ueluti ſi qͥs ita dixerit ſtichū ſeruū ſempronijh̓edē inſtituo. ⁊ poſtea adiecerit ſemproniodn̄o ſtichi hedis inſtituti fundū do lego. nāin hͦ caſu qͣꝫuis ſtatim pꝰ factū teſtm̄ teſtatordeceſſerit. nō tn̄ apud eū qͥ heres ſit dies legati cedere intelligit̉. Per ẜuū em̄ inſtitutū ſi anteqͣꝫ iuſſu dn̄i adierit heditatē in alteriꝰ ptāte trāſlatus fuerit alij heditas acquiri poterit. vel ſi forte ip̄e ſeruꝰ an̄ aditionē adn̄o ſuo fuerit manumiſſus. Tunc em̄ ip̄eheres efficit̉ ⁊ placet legatū vtile eē. ſꝫ ſi illeſeruꝰ in eadē cā ꝑmāſerit ⁊ viuēte dn̄o eodēqꝫ legatario heditatē adierit euaneſcit legatū. ⁊ hec dicunt̉ vſqꝫ ad illū. §. An̄ h̓edis inſtitutōeꝫ Expedita ſexta ꝑte iſtiꝰ ti. h̓ acceditiuſt. ad ſep. ⁊ vlt. ꝑtē in qͣ corrigit antiqͣ iuracirca legata in tribꝰ vl̓ qͣtuor caſibꝰ. ⁊ caſꝰ planiſſimi ſūt ⁊ lr̄a leuiſſima vſꝫ in fi. ti. ¶ Nota regl̓aꝫ canonicā. ſcꝫ qꝛ inutil̓r ⁊c̄. Notaqꝫidē nō pōt eſſe heres ⁊ legatariꝰ. No. militūvolūtates fauorabiles. Nota oīa legata valere niſi ſint impoſſibilia vl̓ legibꝰ interdctāvel aliter improboſa. ¶ Sequit̉ alia rub̓.¶ De ademptōe ⁊ trāſlatōe legatoꝝ.