De vulga. ſubſti.¶ Liber L.
tiplicando. ⁊ nouiſſimo ſi habet hereditatēſuſpectā ſeruū ſuum pōt heredem de neceſſitate ſubſtituere. vt ſi forte oēs alij hereditatē repudiauerint ſaltē ſeruū in ſubſidiū heredē habet. ⁊ nō ſolū vnus in locuꝫ vniusſubſtitui pōt. ſꝫ etiā plures in locū vniꝰ pm̄iſubſtitui. ⁊ vnꝰ in locū pluriū ſubſtitui pōt.⁊ etiā ipſi heredes inſtituti inuicē ſubſtituipn̄t. veluti ſi teſtator ita dixerit. p. ⁊ m. heredes inſtituo ⁊ eos ſibijnuicē ſubſtituo. nāin hͦ caſu tacite vulgariter alter alteri intelligit̉ ſubſtitutꝰ ⁊ hec dicunt̉ vſꝫ ad illuꝫ. §. Etſi ex diſparibꝰ. Hic īcipit ponere caſus ſpeciales ad naturā vulgaris ſubſtitutōis declarandā. Pone igit̉ ſic caſū Quidā fecir teſtamentū ⁊ in teſtamēto ſuo īſtituit tres heredes ex diſparibꝰ partibꝰ puta. p. in ſex vncias. m: in. iiij. ⁊ ticiū in duas ⁊ poſtea adiecit vos inuicē ſubſtituo. ⁊ nll̓as ꝑtes in ſb̓ſtitutōne expreſſit. mortuo teſtatore petrusin ſex vncias inſtitutꝰ anteqͣꝫ adierit d̓ceſſitportionē ſuā repudiauit. modo q̄ro in quaſportōes ſubſtituri petro debeant ſuccedere.Ad hͦ rn̄. amice ſi ex diſparibꝰ ꝑtibus heredes inſtitutos teſtator inuicē ſubſtituerit ⁊nullā mentionē ꝑtiū in ſubſtitutōe fecit eaſdē ꝑtes videt̉ in ſubſtitutōe dediſſe qͣs ī inſtitutōe exp̄ſſit. ⁊ ita diuijs piꝰ reſcpͥſit. vn̄ dico tibi ꝙ in caſu ꝓpoſito. m. inſtitutꝰ in qͣtuor vncias qͣtuor vncias ex ſubſtitutōe habebit. ⁊ titiꝰ inſtitutꝰ in duabꝰ ex ſubſtitutionead duas ſil̓r vocabit̉. Eodē em̄ modo qͦ eoſteſtator dilexit in inſtitutōe videt̉ eos ī ſubſtitutōe dilexiſſe. ⁊ hec dicunt̉ vſqꝫ ad illū. §Sed ſi inſtituto. Adhuc ꝓſequit̉ iuſt. materiā ſuā exemplificando de vulgari ſubſtitutōne. Pone igit̉ ſic ca. Quidā fecit teſtm̄⁊ in teſtamēto ſuo ticiū ⁊ ſeyum heredes inſtituit ⁊ poſtea adiecit ſi ticius heres n̄ eritſeyū coheredē ſuū ſubſtituo ⁊ ſi eius heresnō erit meuiū ſubſtituo mortuo teſtatore ticius pͥmo repudiauit ſcyus ſcd̓o. mō meuius qͥ fuit ſubſtitutus ſeij vult admitti ex ſb̓ſtitutōe. modo vertit̉ in qōe vtꝝ debeat admitti meuiꝰ ad totā hereditatē vl̓ ad ꝑtē dimidiā. Et certe rn̄. ꝙ ad vtranqꝫ ꝑtē admittit̉. ⁊ ita diuus ſeuerus ⁊ antho. in hͦ caſu requiſiti ſine diſtinctōe reſcripſerūt. ⁊ hec dicunt̉ vſꝫ ad illū. §. Si ſeruū alienū. Adhuc
pl̓a de vulga. ſubſti. Et ſciendū ē ꝙ in pn̄ti§. tria ꝯtinent̉ rub̓. in pͥmo errauit teſtatorin ſcd̓o ⁊ tercio nō errauit. ⁊ duo vlti. rubrica ponunt̉ ad ꝓbationē ⁊ ꝯfirmatiōem eqͥtatis in pͥmo rubrico ſtatute. vn̄ po. ſic ca.Quidā fecit teſtm̄ ⁊ in teſtō ſuo ſeruū. p. quēcredebat libeꝝ hoīem heredē inſtituit ⁊ pꝰea adiecit ⁊ ſi īſtitutus heres nō erit: meuiūei ſubſtituo. mortuo teſtatore apparuit ꝙ ille quē teſtator errore deceptus credebat ſuiſſe libeꝝ ⁊ tanqͣꝫ liberū heredē inſtituit ſeruus erat petri ⁊ ita iuſſu p. dn̄i adiuit hereditatē qͥ ea dicebat ſibi acqͥſitaꝫ. ex aduerſomeuiꝰ ſubſtitutꝰ viril̓r ſe petro opponebat ⁊allegabat in hūc modū. Ego dn̄e petre dico ꝙ ꝑ aditionē ſerui tui in caſu iſto nō pōttibi acq̄ri heriditas. qꝛ teſtator errore decepius credebat fuiſſe libeꝝ ſeruū tuū quē ſibi heredē inſtituit. vn̄ cū in rei veritate nontenuerit inſtitutio facta. ideo deficiēte inſtitutione dico me ex ſubſtitutōe ad totā hereditatē admittendū. ⁊ te oīno repellendū. ſedin ꝯtrariū. p. videbat̉ ſibi poſſe defēdere hereditatē in hūc modū allegādo ꝯtra dicēs.Dn̄e meuij ego dico ꝙ veritas p̄ferēda ē opinioni. vn̄ cū in veritate ſeruꝰ meꝰ ſit inſtitutus ⁊ ſi heres nō eēt tu ei futurus eras ſubſtitutus ⁊ ip̄e ſeruꝰ iuſſu meo ad hanc hereditatē mihi ꝑ aditionē totā hereditatē acqͥſiuit ⁊ vulgaris ſb̓ſtitutio expirauit. ⁊ ſic ex ꝟtute vulga. ſubſti. nihil iuris in hac hereditate poteris vēdicare cū ꝑ aditionē ſubſtitutio penitꝰ ſit extincta. ⁊ ita magna ꝯtentiointer. p. dn̄m ſerui inſtituti ⁊ meuiū ſubſtirutū. ⁊ ideo ſupplicaui imꝑatorē dicens. ꝓdeo dn̄e ſi placet ter minatis iſtā ꝯtentōem ⁊dicatis qͥd iuris ē in caſu iſto ꝓpoſito. Ad h̓ri. amice. Si qͥs alienū ſeruū patrēfa. arbitratus heredē inſtituerit. ⁊ ſi heres nō eſſetmeuiū ſubſtituerit. licet iſte ſeruus ꝑ errorēinſtitutꝰ iuſſu dn̄i adierit hereditateꝫ. nō tn̄ſubſtitutio vulga. penitus euanuit. īmo meuius vulgariter ſubſtitutꝰ in ꝑte hereditatꝭacqͥſite admittēdus ē. Sed dn̄e qͣl̓r rn̄debitis ad allegatōes hincinde ꝓpoſitas. Ad hͦrn̄. Amice. Allegatio dn̄i ꝓ ſeruo inſtitutolocū habet in eo ſeruo quē teſtator ſciēs eſſeſeruū heredē īſtituit. Illa em̄ ꝟba q̄ ponunt̉in vulgari ſꝫ ſi heres nō erit in eo quē teſtator in rei veritateſcit eē ſeruū ita intelligunt̉
Fꝫ