Liber. I.De iuſpe. tuto. ac cura

iꝰ. ⁊ iā pubertate adueniēte finitatutela. modo idē adultus qͦndam pupilluſmeꝰ me petit in curatorem ſibi dari ⁊ iudexme inuitū cogere vult ſuſciꝑe onus admīſtratōis. ego q̄ro a vobis qͥd iuris ē in hoccaſu. Rn̄det impe. Amice iudex te ad hͦ cogere nō pōt Qui eī tutelā alicuiꝰ geſſit inuitus curator eiuſdē fieri nō cōpellit̉. ⁊ hoc intantū ē veꝝ vt licet teſtator qui in teſtamētoſuo tutorē dederit illū eūdē curatorē ſe dareadiecerit. tn̄ in hoc caſu diuus ſeuerꝰ ⁊ Anthoninꝰ. reſcripſerūt illū īuitū nullo modocōgendū eſſe adminiſtratōeꝫ cure ſuſcipeItē ſi maritus fuerit datꝰ curator vxori ſueijdē pͥncipes reſcripſerūt eū poſſe ab onerecure ſe excuſare. licet admīſtratōni rerū vxoris ſui ſe īmiſcuerit. ⁊ hec in qͥnta parte vſꝫad illū. §. Si quis aūt. Hic incipit ſexta etvltima ꝑs in qͣ ſic pone caſū. Dn̄e quidamdatus fuit mihi tutor. iſte tutor ad excuſationē ſuā dicebat ſe hr̄e tres liberos in vrbe cū nō haberet niſi vnū vel duos forte. etiudex admiſit eiꝰ excuſationē ⁊ ita falſis allegatōibꝰ ſe excuſauit. dicatis mihi qͥd iurꝭeſt in caſu iſto. Rn̄det im. Amice. qui falſisallegatōibus ab onere tutele ſe excuſat noneſt liberatus ab onere admīſtratōis. īmo extꝑe dationis tenet̉. ⁊ ideo dico tibi ꝙ tutortuus nō obſtāte excuſatōne ſua quā ꝑ falfas allegatōes obtinuit de ꝑiculo adminiſtratōis tibi tenet̉. ⁊ hec in ſexta ꝑte.¶ De ſuſpectis tutoribꝰ ac curatoribꝰ.Ontinuatio iſtiꝰ rub̓. ptꝫ ī hūc modum. Supra determinauit iuſti.qͣl̓r tutores vel curatores ab onereadminiſtratōis excuſant̉. ⁊ qꝛ quidā ſūt tutores vl̓ curatores qui ſi vellēt ab admīſtratione remouent̉. Idcirco de hmōi tutoribꝰvl̓ curatoribꝰ hic intēdit tractare. Un̄ d̓hisdicturus ſubijcit rub̓. de ſuſpectis tutoribꝰvel curatoribꝰ dicens. ¶ Sciendū eſt ⁊c̄.Ad euidentiā iſtiꝰti diuidas ti. in ſex ꝑtespͥncipales ⁊ planꝰ erit. in quaꝝ pͥma ꝑte determinat iuſti. vnde deſcendit crimē ſuſpitionis. In ſcd̓a ꝑte determinat qͥs pōt cogͦſcere de crimine ſuſpitōis. In tercia ꝑte ded̓ter: qͥ pn̄t accuſare d̓ eo crimine. In qͣrtaterminat qui pn̄t ſuſpectos tutores accuſare. In quinta ꝑte determinat quis eſt ſuſpectus. In ſexta ⁊ vltima determinat quis ſit

effectus criminis ſuſpitionis. Prima parsprotendit̉ vſqꝫ ad. §. illū. Datuꝫ eſt aūt iusIbi incipit ſecunda ⁊ durat vſqꝫ ad illū. §.Oſtendimus. Ibi incipit tercia ⁊ durat vſqꝫ ad illū. §. Cōſequēs eſt. Ibi incipit qͣrta⁊ durat vſqꝫ ad illū. §. Suſpectus. Ibi incipit qͥnta ⁊ durat vſqꝫ ad illū. §. Suſpeciꝰaūt. Ibi ſexta ⁊ vlti. incipit ⁊ durat vſqꝫ ī fi.ti. Pone igit̉ ſic caſū in pͥma ꝑte. Dn̄e iā video ꝙ vultis tractare de ſuſpectis tutoribꝰdicatis mihi ſi ſedeat aīo vnde deſcēdit crimen ſuſpitionis. Rn̄. imp. ꝙ ex lege. xij. ta.deſcendit. Et hęc in prima ꝑte vſqꝫ ad illuꝫ§. Datum eſt aūt. Sed pone in ſecunda ꝑte. Dn̄e iam viedeo vnde deſcendit crimenſuſpitionis. dicatis modo mihi qui poſſūtde hoc crimine cognoſcere ⁊ ſuſpectos tutores ab adminiſtratōne remouere. Reſpōdet iuſti remouendi ſuſpectos tutores abadmīſtratiōe datꝰ ē ius rome pretori. In ꝓuincijs aūt p̄ſidibꝰ ꝓuinciaꝝ ⁊ etiā delegato a ꝓ ꝯſule. At hec in ſcd̓a ꝑte vſqꝫ ad illuꝫ§. On̄dimꝰ qͥ pn̄t Hic incipit tercia ꝑs in qͣſic po. ca. Dn̄e iā video vn̄ deſeēdit crimē ſuſpitōis. ⁊ qui pn̄t d̓ illo crimine cognoſceredicatꝭ modo mihi. qui pn̄t accuſari de ſuſpitione. Et rn̄det imꝑa: de ſuſpecto pn̄t accuſari ſiue ſint teſtamentarij ſiue alteriꝰ generis cutores. vn̄ ⁊ ſi legittimꝰ ſit adhuc idē dicendū erit vicꝫ vt accuſari poſſit. Sed pone ꝙ ſit legitimꝰ cutor vt patronꝰ liberti ſuinunqͥd poterit de ſuſpecto accuſari. Rn̄detcerte ſic Uerūtn̄ fame patroni parcet̉ vt nhilominꝰ integra maneat. qͣꝫuis vt ſuſpectꝰremotus fuerit. Et hec in tercia ꝑte vſꝫ adillū §. Cōſequens ē. Hic incipit qͣrta ꝑs inqͣ ſic pone ca. Dicit iuſti. ꝯtinuando materiā ſuā ex quo vidimꝰ qui pn̄t accuſari ſuꝑcrimine ſuſpitōis ꝯſequēs eſt vt videamusqui poſſunt accuſare ſuſpectos. Et ſciendūeſt hanc accuſatōem de ſuſpecto quaſi publicā eſſe hoc eſt omībus patere. Nō em̄ ſolū maſculi ad hāc accuſatīonē ꝓcedere poſſunt. ſed etiam mulieres ex reſcripto diui ſeueri ⁊ Anthoni. admittūtur. ſꝫ licet mulieres admittantur. non tamē omēs. ſꝫ ille ſole que pietatis neceſſitudine ducte ad hocꝓcedunt. vtputa mater ip̄ius pupilli vl̓ nutrix vel etiam auia vel ſoror. ⁊ nō ſolūmodoiſte mulieres admittunt̉. ſꝫ etiā ſiqua alia