vt̓ deus illuſtret cor tuum. nam bonum opusde genere ⁊ morale. etiam factū extra caritatēvtilitatem affert multā. ſicut nocet venialequoniā per tale opus diſpoītur homo ad oꝑavirtutum. ⁊ ad faciliꝰ reſurgēdū trahitur ſeuꝑ aduerſa ſeu ꝑ ꝓſpera. iuxta qd̓ expedie̓ noſct deus. Nullus actus degenere moris inhn̄te vſum rōnis eſt ſimplicit̓ indifferēs neqꝫquo ad bonitatem moꝝ neqꝫ quō ad meritūvel demeritum ſaltē boni tꝑalis. Quantumobligamur ⁊ quotiens ex diuina auctoritatequere̓ ſalutē nrām eternam. tantū ⁊ tociensobligamur bene oꝑari ex gratīa. Et quia nōꝓ quolibet momento tenemur actualiter tendere ad beatitudinē eternā. cū hoc ſit preceptūaffirmatiuum. idcirco non ſemꝑ culpabiliteromittimus dum extra gratiā aliqͥd oꝑamurSolus deus et nullus aliꝰ abſqꝫ eius cōmiſſione poteſt directe ⁊ per ſe obligae̓ quēcūchomiēꝫ etiā ſibi ſubditū abſqꝫ eiꝰ ꝯſenſu liberoad actus inteiores ⁊ latentes habēdos. ſolusquippe deus pōt de talibus iudicare. alij auteꝫnon niſi de eius mandato ⁊ reuelacōe. ſed tm̄de exterioribus. Notanter vero dicit̉ dixecteet ꝑ ſe. et abſqꝫ conſenſu libero. qꝛ indircē ⁊ deꝑ acēns vel ex conſenſu ſubditi hoc poteſt fieldum vni iubetur actus exterior. qui nō pōt fiei