reprimere et euitare. ⁊ hoc imputabitur adculpam moͣrlem in primo inſtāti nō eē gratie⁊ eſſe pcc̄i mortalis. ⁊ ante nunꝙͣ fuit verumdicere. Iſte moͣrliter omittit. Pcc̄m veīaleꝓhibitū ⁊ eēmagis poſſet dici cohibitum qͣcontra inſtitutionem ſeu monitionem quaſimedium inter p̄ceptum et ꝯſiliū. ꝙ abſolutecōtra preceptū. cōmuīꝰ tn̄ dicit̉ eſſe cītra autpreter preceptū ⁊ preter dilcōnem dei. ⁊ noncōtra. Omēs pͥmi motus qui aptī ſūt in ſe q̄racōem ⁊ per eam regulari. ſi eam p̄uenerintdici pn̄t pcca. etiam in ꝑuulis et fatuis qꝛ ſūtcontra ordinem nature primitus inſtitute tn̄rectius hoc dicit̉ de adultis racōe vigentibusin eis. inſuper certaqꝫ racō peruīgil eſſe debetOmnis infideliū vita pcc̄m eſt ⁊ hoc dū ex īfidelitate oꝑantur aliter non oportꝫ qm̄ pn̄tbene moa̓liter oꝑari. ſicut de fidelibus extragratiā ſententia doctoꝝ tenet Qui minimanegligit paulatīm decīdit. Nam veniale peccatum ⁊ ſi non perimit de per ſe vitam gracīeinfirmat tamen operationem eius que eſt vita ſecunda. et ad mortem ſi multīplicatur diſponit retardatqꝫ a profectu meriti ⁊ ab acceleratione viſionis dei. In viā enim deinon progredi regreci eſt. Fac interim ſcilicidum es in peccato moͣrli quidqͥd boni poteſt