Impedimentū perpetuū ī altro ꝯiugiū ꝑ qd̓neq̄unt ſe mutuo carnalit̓ cognoſce̓ impeditmatrimoniū iam ꝯtractū. Nulllus cōiugiūtenetur redde̓ debitū in det̓mentum notabile⁊ certum ſui corꝑis vel fetus naſcituri et ſcd̓mhoc cognoſcitur qn̄ leproſis vel pregnātibusaut menſtruatis aut furioſis aut ypidimiatis et ſimilibꝫ caſibꝰ r̓ddi l̓ nō debitū oporteatTempꝰ ⁊ locꝰ ſacerno vidētur excuſae̓ qnͥalt̓ ꝯiugiū teneat̉ alteri petēti reddere. Petēttn̄ qͣdā amicabili moīcōe de nō exigēdo exhortetur ſeu inducat̉. De extreā vnctōe. c. xijXtrema vnctio habet materiaꝫ et formam in libris ſuis exp̄ſſam et obligatnon cōtempne̓ dum finis vite ſecundūprobabiles ꝯiecturas ꝑ infirmitatē exſpectat̉que prete̓a reiterari poteſt ſimili cauſa rurſusveniente. Extrema vnctō rite ſuſcepta delvenialia ymmo videt̉ ꝙ abſoluit ab oī culpacōiuncta peticōe r̓cipiētis ꝙ ab oī peā libe̓turtū virtute ſacramēti tū qͣ petit pie ꝑſeue a̓nterꝓ ſe ⁊ iuſte. de ſacr̄mēto ordinis. c. xiij.Rd̓ inis ſacramentum plures formashabet plureſqꝫ matelas ȳmo et ſacerdotium duabꝰ formis cōplet̉ vna quadatur ſibi ptās ſuꝑ corpus xp̄i verum. Alteraqͣ datur ſuꝑ miſticū. qd̓ ſi fuit defectꝰ l̓ dubiū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten