niſi ab interiori procedat. Nemo abſqꝫ cuipa ſua aut conſenſu ſuo libero pōt de ꝑ ſe obligari ad ea que ſibi alias eēnt licita vel cōſiliaPoteſt aūt hoc fieri de ꝑ accn̄s ꝓ manifeſtavtilitate rei publice. cuius eſt pars vel ex eiusculpa ſaltem quō ad forū exteriꝰ. Quoniārationabile eſt ut nullus homo aliquid precipiat niſi illud de quo poteſt cognoſcere iudicīaliter ſcd̓m modū ſuum in foro ſuo. Idcircofinis et intentio legiſlatoris non cadunt ſubobligacōne ſubditorum. ſꝫ tātūmō oꝑacōesexteriores p̄ceptorū. Et ita dicens horas autieiunans in pccō mōrli aūc intencōne ſiniſtravel abſqꝫ intencōne abſoluit ſe a precepto eccleſie ſed non apud deum de negligentia autPreceperuerſa intencione excuſatur.pta dei affirmatiua. quia obligant ad ſemperſed non ꝓ ſemꝑ eorū obligacō eſt ſub qͣdā diſiūctione ad hoc tꝑus vel ad aliud. Et ad hācſpeciem oꝑacōis vel ad illā. Sicut colere deūlat̉a exteriori nō plus de ſe obligat ad hancſpeciem cultus exterioris. ⁊ ad hanc diem qͣad illam. Ad erudicōem atꝫ certificacōeꝫ fideliū ⁊ ut conformis ſit in ecc̄iaſtica policiacultꝰ diuinꝰ prelati ecc̄iaſtici tanꝙͣ ſapiētesſtatuti ſūt ꝑ quod expedit illud quod eſt ſb̓diſiunctioē ad aliquod vnū certū et cōmune