Ethi In medio cōſiſtit ꝟtꝰ qͣre ec̄ dic̄ Horaciꝰ. Eſt modꝰ ī rebꝰ ſt̓ exAru deniqꝫ fines Un̄ etiā metriſta Omnibꝰ adde modū modꝰ eſt ⁊cꝰ.¶ De continentiaOntinētiā ꝟo ſi diligis: ſuꝑflua circūcide. ⁊deſideria tua in aīmū ꝯſtringe. Conſidera te-cū qͣntū natura poſcat et nō qͣntū cupiditas expetatIſtud eſt capitulū tertiū et prīcipale hꝰ tractatꝰ in qͦ Seneca poſt-qͣꝫ peterminauit de duabus ꝟtutibꝰ cardinalibꝰ ſcꝫ prudētia et ma-gnanimitate. h̓ ꝯn̄r det̓minat de tēperātia pͥus qͣꝫ de iuſticia Quia iuſticia eſt v̓tꝰ ſcd̓m quā qͥs bn̄ ſe hꝫ ad alios ſcꝫ ad iuſtas cōuerlatiōescū eis habēdo Tꝑantia āt eſt ꝟtꝰ ſcd̓m quā qͥs ſe hꝫ ad ſeip̄m. qͣ etiaꝫcōtinētia dr̄ Intꝑantia vt Tullio in tuſculanis q̄ſtionibꝰ lib. i. placuiteſt oīm ꝑturbationū fons q̄ ē a recta ratiōe defectio Ipſa nāqꝫ corpexterminat. vicia cōgregat. hoīꝫ intellectꝰ dep̄uat. ſeſū hebetat. ⁊ igno-minia ſtultite deturpat hoēꝫ Sed tꝑantia vt Tull̓ i. rheto. refert Eſtratiōis in libidine ⁊ in alios nō rectos impetꝰ arme moderata ⁊ firmadn̄atio Ideo deſiderare debemꝰ tꝑantiā et amare. eo ꝙ ſine ea recteviuere nō poſſumꝰ ꝓpterea dic̄ Seneca in lr̄a Tu debes amare cōtinētiā Nota duplec ē deſideriū qd̓da eſt qd̓ ab appetitu intellectiuoorit̉ qͦtiens ꝟtutes et eternā beatitudinē deſideramꝰ Et illd̓ nō ē frenoconſtringendum Aliud eſt quod ab appetitu ſenſitiuo ortum habetquo videlicꝫ mūdanas volūptates et venercas delectationes deſide-ramꝰ. At ī lud eſt conſtringendū freno tꝑantie.Si cōtinēs fueris eo vſqꝫ ꝑuenias vt te ip̄o cōtentꝰſis. Nā qͥ ſibi ipſi ſatis ē. cū diuitijs natꝰ ē. Imponecōcupiſcentie tue frenū Omnia blādimēta q̄ occultavoluptate animū trahunt reijce Ede citra ſaturita-tem. cum ſobrietate bibe. vita ebrietatem.Hic Seneca ponit qͣttuor officia ad hoīeꝫ tēꝑatū ſpectātia Quoꝝpͥmū eſt ꝙ homo cōtinēs nō debet multū deſiderare. ſed cōtentari inpis q̄ natura ſibi tribuit ⁊ q̄ a natura inſunt. qꝛ natura modico cōtētaeſt. Un̄ cato Cōmoda nature tibi nullo tꝑe deſunt Si fueris cōtēteo qd̓ tꝑa p̄bent Qd̓ etiā intelligit̉ h̓ cū dicit̉ Si continens fueris Nāille qui ſibi ip̄i contentus ⁊ ſatis eſt. cū diuitijs natꝰ eſt. Ex illo elicib 1
a