¶ Sicut eī vicioꝝ vane gl̓ie cōtēptor et hoꝝ qͥbꝰ p̄di-tus es nō acerbꝰ exactor eſto Nulliꝰ īprudentiā de-ſpicias Rari ſermonis eſto. loquētiū patiēs auditorSeuerꝰ nō ſeuꝰ. hilares nō ſpernas Sapiētie cupi-dꝰ ⁊ docil̓ Que noſti ſine arrogātia poſtulāti imꝑtireq̄ neſcis ſine occultatiōe ignorātie tibi poſtula īꝑtiriHec ē vltīa ꝑs hꝰ capituli d̓ tꝑantia In qͣ ſeneca pl̓ima officia tꝑantie ſuꝑaddit cū r̄petitiōe qͦrūdā p̄habitoꝝ Et vult pͥmo ꝙ tu ꝯtinēs firmꝰ eē debes ī diffortunijs vl̓ aduerſitatibꝰ ⁊ circūſpectꝰ. vn̄ Cato Cūfuerꝭ felix q̄ ſt̓ aduerſa caueto Nā vltīa raro corrꝭ Iō ec̄ ſen li. viij. denaturalibꝰ ſic dic̄ Reſcis fortuna qͥeſcere nūc leta nūc triſtꝭ Dꝫ igit̉ ne-mo ī ꝓſperitatibꝰ gaudere neqꝫ ī aduerſitatibꝰ deficiat Et ſubdit ꝙ cōtinēs dꝫ eē hūilis occultator ſuaꝝ ꝟtutū. hͦ ē nō dꝫ q̄rere gl̓iaꝫ vana deſuis v̓tutibꝰ Nā gl̓ia labil̓ ē vt dic̄ mgr̄ Seneca ī epl̓a ꝗdā ad Lucil.Quid de vanis gl̓iarꝭ hoībꝰ Quia mīme ꝓdeſtiō cōtēnere debes vanaͣ gͦl̓iaꝫ. qꝛ facilit̓ decidit ſicut flos Tull̓. ij. offi. Et ſubdit ꝙ cōtinensetiā nō dꝫ eē crudel̓ exactor vl̓ corrector illoꝝ hoīꝫ qͥbꝰ an̄poſitꝰ ⁊ p̄po-ſitꝰ ē ī dignitate ſꝫ hūil̓ vt pͥꝰ patuit Neqꝫ etiā cōtinēs alicꝰ īfipiētiāſꝑnere dꝫ Nā magna mīa ē miſerere īſipiētꝭ. vt dicit Platinꝰ ph̓s Etcōtinēs pauca loqͥ dꝫ. ⁊ illa q̄ loqͥtur dn̄t eē ꝟa Iuxta illd̓ moral̓ Ser-mo breuis tuo p̄cedat ab ore. Sil̓r Cato Nō ſis vētoſꝰ ⁊cꝭ. Et dꝫ eēcupidꝰ ſapiētie Nā nihil vtiliꝰ hoībꝰ ī hac vita ē qͣꝫ ip̄a Quia diſpoītoīa. vt dr̄ Sapiētie viij. Et vitā qͥetā efficit. vt dic̄ Seneca ad Lucill̓.Et cōtinēs ec̄ dꝫ eē docil̓. hͦ ē diligent̓ inſiſtere dꝫ ſtudio Quare dicitSen̄ ī lxxviij. ad Lucil. qͣꝫdiu viuas tā diu diſcas. vn̄ Cato Inſtruep̄ceptꝭ aīmū ne diſcere ceſſes Nā ſine doct̉na vita ē ⁊cꝭ. Etia ꝯtinensImꝑtiri debet illud qd̓ p̄t poſtulanti. cuiꝰ ratio an̄ habita ē Et ea q̄ tuignoras ſine verecūdia inqͥre ab alijs Nam ꝑ hec aīmꝰ tuꝰ eleuat̉. vn̄Sepe rogare rogata tenere nūc retenta docere Hec tria diſcipulū faci-unt ſuperare mgr̄m. Ideo nō debes vereri d̓ inqͥſitiōe nec occultare tuam ignorātiā Nō enī viciū ēripil ſare ſꝫ ypſ dncere velle ¶ De iuſticia.Uſticia pꝰ hec ꝟtus eſt Quid āt eſt iuſticia.niſi tacita nature cōnexio in adiutoriū mul-toꝝ adinuēta. Eſt qͥd eſt iuſticia niſi nr̄a ꝯſtitutio ſeudiuina lex ⁊ vīculū hūane ſocietatꝭ. In hac āt nō exi-ſtimamꝰ qͥd expediat Expedit illa quicqͥd dictauerit.