14la
Hic Seneca tangit vnā ſpēm fortitudinis ſeu magnanimitatꝭ qͣ patiētia dr̄ Et pͥmo poīt doctrinā. ſcd̓o ſubiūgit cauſaꝫ illiꝰ Scito eī ⁊cꝭUult ergo ꝙ homo vere fortis nō debet reputare cōtumeliā ab inimico ſibi illatā nec vindictā ſtatim appetere Sꝫ ſufficit alicui potuiſſe nocere Quia ſcd̓m boeciū inimico ꝑcere ē opꝰ pietatis. qͥ āt ꝑcit clemētiāfacit Quia ſcd̓m Tulliū pͥmo rhetorices Patientia eſt honeſtatꝭ ac vtilitatis cauſa reꝝ arduaꝝ et terribiliū volūtaria ac diuturna ꝑpeſſio.¶ Neminē ſuſurro appetas. neminē ſuffodias. palamaggredere palmā Nec geras afflictū niſi priꝰ indixe-eris Nā fraudes et dolos imbecillē decet habereIn iſta ꝑte Seneca ponit vnā aliā ſpēm magnanimitatꝭ q̄ dr̄ fiduciaſeu magnificentia Et ponit tria documēta. duo negatīa ⁊ vnū affirmatiuū Et poſtremo ſubiūgit rationē p̄dictoꝝ Primū documētū ꝙ ma-gnanimꝰ neminē debꝫ deciꝑe ſeu circūuenire Suſurrator āt eſt detra-ctor qͥ in occulto eſt inimicꝰ et manifeſte amicꝰ Scd̓m documētū ē ꝙmagnanimꝰ in ſuo ſermone nō dꝫ rimari ſecreta alteriꝰ Iuxta illd̓ Catonis. Alteriꝰ dictū vel factū ne carpſeris vnqͣꝫ Exemplo ſil̓i ne te deri-deat alt̓ Teſtis eſt ſalutarꝭ poeta cū inqͥt Nulliꝰ arcanū nec amici cri-mina ꝓdes Nec ea ſcruteris q̄ latuiſſe decet Tertiū documētū eſt ꝙmagnanimꝰ in ſua victoria manifeſte debet apparere. nō in occulto in-imicū aggredi. nec debet gerere bella niſi manifeſte indixerit pͥus īimi-co vt ſe p̄parare poſſit ad opponendū Et rationē illiꝰ adiūgit naͣm illenon magnanimꝰ eſt q̄ q̄rit dolos ⁊ fraudes cū illa faciūt aliquē imbe-cilleꝫ q̄ vicia oppoſita ſunt magnanimitati et fortitudini.¶ Eris magnanimus ſi pericula nō appetas vt temerarius. nec formides vt timidus Nam timidū nil facitanimū. niſi reprehenſibilis vite conſcientia.Hic Seneca ſubiūgit aliā ſpēm magnanimitatis in fine huiꝰ capituli q̄ dr̄ p̨̄ſeuerātia dicēs vt in textu Un̄ bn̄ agere paꝝ ꝓdeſt ſi mēs la-bilis extat. iō Tulliꝰ ī pͥmo rhetori. deſcribens ꝑſeuerātiā ſic ait Perſeuerātia ē ī ratione bn̄ cōſiderata ſtabilis ꝑpetuaqꝫ ꝑmāſio. ꝓpterea dicit h̓ Seneca ꝙ ille vere magnanimꝰ ē qͥ nō appetit ꝑicula ſicut temerariꝰ Sꝫ aggrediat̉ ea q̄ aggrediendaſt̓ qꝛ vt ait Tullius libro .i. intuſculanis q̄ſtionibꝰ Nemo ſe ſine magna ſpe in mortē offert Et nonformidet ea q̄ timenda ſt̓ Rationē ſubiūgit Nā nihil aliud facit mentētimidā niſi ꝑſeuerantia vituꝑabilis vite ⁊cꝭ. Itē nota ꝙ ille qͥ vult dicimagnanimꝰ nō debꝫ eſſe nimiū audax Nec nimiū timidꝰ ſed debꝫ ſer-uare modū Quia ꝟtꝰ moralis illa cōſiſtit in mediate vt dicit phūs. ij.