Druckschrift 
De quattuor virtutibus cardinalibus
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Epilogādo dicit ſic his inſtitutiōibꝰ ⁊cꝭ. qͣi diceret ille qͣttuor ꝟtutes cardinales officijs earūdē faciūt te viꝝ felicē et ꝑfectū ē verūſi viues ſcd̓m menſuram rectitudinis. vn̄ Seneca in epl̓a lxxx. viij. adLucillū hec inqͥt Hoc optimū hꝫ ī ſe generoſꝰ animꝰ excitat̉ ad ho-neſta magnaꝝ reꝝ ſpem ad ſe vocat et attollit Dociles qͣꝫ natura nosedidit ſed ratione īꝑfectā dedit ꝟtutibꝰ et ſcientijs ꝑfici p̄t A ꝟtutibꝰ mores fiūt A moribꝰ ꝟtꝰ ꝑficit̉. vt dicit Polycrates li. v. Augꝰ. deciuitate dei li. ij. cap. xxi. Narrat iſtuꝫ ꝟſū Moribꝰ ātiqͥs res ſtat rho-mana viriſqꝫ Qui ꝟſꝰ nihil aliud p̄tēdit niſi ille modū ẜuat ī Ytute ꝑſeuerat ille oīa bn̄ r̄git. qͥs āt amator cupit ꝟtutꝭ ſpeculator ne minos excedat Quia excedit mīos prudētie ille erit callidꝰ ec̄ pauidꝰ vt ptꝫ ī lr̄a Et poſtremo ab oībꝰ hoībꝰ vno noīe ꝑuerſꝰ dicat̉. In has ergo maculas prudentia īmoderata ꝓducitQuicūqꝫ in ea mediocriter laute perſiſtit nec obtuſūhabet in ſe aliquid nec verſutum. Hic ꝯn̄r Ieneca ꝯcluſiue on̄dit ſi qͥs īmoderatā prudentiā ſeqͥ-tur ille ſciat Y in has maculas .i. ī hec vicia iam dicta labit̉ Qui āt mediocriter in ea cōſiſtit ē modū ẜuauerit ille nihil ꝟſutū nec obtuſū hꝫ ip̄a (vt dic̄ Platinꝰ ph̓s in li. quē ſcripſit de moribꝰ) eſt ad rōnenorma cogitat̉ et agit ſingula ꝑſeuerare. ac nihil p̄ter rectū facere. vl̓le hūanis actibꝰ qͣꝫ diuinis arbitrijs ꝓuidere. De moderāda fortitudineAgnanimitas āt ſi exͣ modū ſuū ſe extollat faci viꝝ minacē īflatū turbidū inqͥetū Et ī qͣſcūqꝫextollētias dictoꝝ factoꝝ neglecta honeſtate feſti- Qui momētꝭ. oībꝰ ſuꝑcilia erigēs vt beſtiariꝰ etiāderidēdꝰ qͥeta excitat. aliū ferit. alium fugat.OHHic Seneca poīt recapitulationē magnanimitatis Uolēs ſi quisat extra modū ſe extollat tūc ip̄a facit viꝝ ſuꝑbū Suꝑbꝰ at ē ille vi-deri cupit Etiā viꝝ minacē et iratū Irato āt ſꝑ ineſt anguſtia furor vtinqͥt Uirgiliꝰ li. ij. Totā mētem p̄cipitat. ira animū ꝑturbat. ſenſūfacit diſcernere viꝝ. vt dr̄ in ph̓ia poetaꝝ li. iiij. capit. vi. et etiā viꝝ inetum Facit qͣꝫ hoīem repentinū vel velocē in quaſcūqꝫ extollentias di-ctorum vel factoꝝ. poſtpoſita tn̄ honeſtate Qui āt modū ſeruat illeſemꝑ deridet et ſubſamnat alios mouēdo oculos ſuos ꝓpt̓ curioſitatē deridēdꝰ et ſubſamnandꝰ eſt. tanqͣꝫ crudelis homo. Sed qͣꝫuis audax impugnator ſit tn̄ ml̓tas extra ſe