pp

eſtnu-

¶ Poſtqͣꝫ Seneca in p̄cedētibꝰ on̄debat doct̓nā quō ſapiēs nō debeat eē facilis ad credēdū Sed dꝫ certitudinalit̓ indagare veritatē Iu-xta illd̓ ꝓſperi. Nō pateāt faciles rumoribꝰ aures Qd̓ neſcire iuuatcredere minꝰ liceat Hic ꝯn̄r cōtinuādo dicit ꝙ prudes dꝫ ꝑſpicere eaq̄ futura ſt̓ et iuxta hͦ ordinare negociū ſuū Hoc idē vult Bāfredꝰ inpoetria noua cū dicit Precurrāt oculi greſſꝰ p̄cōſule mētē Et vires metire tuas ſi fortis es aude Grādia. ſi fragilis humerꝭ impone minoraQue ꝟba nihil aliud p̄tēdūt qͣꝫ ꝙ ſapīēs dꝫ p̄cōſiderare ocul̓ ⁊ mētegreſſꝰ .i. illd̓ qd̓ aggrediat̉ Et iuxta vires et ꝟtutes ordinare dꝫ Tulliꝰ autor ē in officijs li. pͥmo Magni ingenij eſt cogitatione p̄ cōſtitue-re et ordīare q̄ euenire pn̄t Quia vltīa raro correſpōdent pͥmis vt aitBocciꝰ d̓ diſci. ſchola. in fine Prīa licet qn̄qꝫ ſalua fiāt iudicia Ultīatn alteriꝰ ſaporis coinqͥnamēta manebūt Infert ſeneca ī textu ꝙ prudēti nihil ſubitū dꝫ eſſe Quia ml̓ta mala cōtingūt ex cōſilio veloci. vtdicit Agellꝰ in ſpeculo ſtultoꝝ Rebꝰ in ābiguis qͦtiens fortuna labo-rat Conſiliū preceps non dꝫ eſſe nimis Impetꝰ vt memini grauis eſtmale cuncta miniſrat Si male cūcta gͦ nec vlla bene Ideo prudēs hōſingula debet ſemꝑ ꝓſpicere ne in malū finē termīauerit Ne dicat egonō putaui ꝙ hͦ ꝯtīgere debuit Qui n̄ ꝑtinet ad prudētiā ſeu ad prudētē qꝛ prudēs n̄ dubitat ſed expectat bonū. n̄ opīat̉ ſꝫ cauet .i. caute agit¶ Cuiuſcūqꝫ cauſā facti inqͥre. et cū initia reꝝ inuenenꝭexitꝰ cogitabis Scito te in qͥbuſdaꝫ debē ꝑſeuerareq̄ īcepiſti Quedā ꝟo nec īciꝑe debes ī qͥbꝰ ꝑſeuerarenoxiū ē Prudēs fallē n̄ vult. nec falli p̄t Roni ē virietiā ī mortē nemīeꝫ fallē Opīones tue ſint iudicia Cogitatiōes īutiles ⁊ vanas velut ſōnio ſil̓es n̄ ī mētēr̄cipias Quibꝰ ſi aīmꝰ tuos oblectauēit cū oīa bn̄ diſpoſuerꝭ. triſtꝭ. r̄maneb̓ Sꝫ cogitatio tua ſtabil̓ ⁊ firma ſitſiue delibēt. ſiue q̄rat ſiue ꝯtēplet̉ ⁊ nūqͣꝫ r̄cedat a ꝟo¶ In iſta ꝑte autor ponit aliud officium prudētie qd̓ reſpicit originēin actu Un inueſtigare cauſas rerum eſt propriū prudentis Teſtꝭ eſtautor quinqꝫ clauiū En̄ dicit prudētꝭ mos eſt varias inqͥrere cauſasEt Uirgiliꝰ ſcd̓o georgicoꝝ Fęlix qui potuit rerꝝ cognoſcere cauſas.a iiij

c3