¶ Tūc ibi Cū initia reꝝ inueneris ⁊cꝰ. Ponit notabile ꝓ qͦ facit ph̓sſcd̓o de aīma Iuſtū eſt onia a fine denoīare. ⁊ Rāfrēdꝰ Si bene ſuc-cedūt nō pͥma ſed vltīa ſpectas A caſu deſcribe die non ſolis ab ortu.Et alibi Qd̓ cōplere nequis principiare caue. Metriſta Quicqͥd agꝭprudent̓ agas et reſpice finē Quia finis ē optima cauſa Et cuiꝰ finisbonꝰ ip̄m quoqꝫ bonū eſt Sed ibi Scito ꝙ in qͥbuſdā ⁊cꝭ. Autor ponit alia officia prudētie qͣntū ad ẜmonē ibi Sermo quoqꝫ Sciendumꝙ int̓ oīa oꝑa agēda ī oībꝰ rebꝰ q̄dā ſt̓ vtilia ⁊ bona q̄ īcipiēda ſt̓ etad finē deducēda Sed alia ſt̓ oꝑa vicioſa in qͥbꝰ nō eſt ꝑſeuerāduꝫ.Sermo qͦꝫ tuꝰ nō ſit īanis: ſꝫ aut ſuadeat aut mone-at aut ꝯſolet̉. a̓ p̄cipiat Lauda parce. vituꝑa ꝑciꝰ Nāſil̓r rep̄hēſibilis ē nimia laudatio et īmoderata vitu-ꝑatio Illa ſiqͥdē adulatiōe Iſta ꝟo malignitate ſuſpecta ē Teſtimoniū veritati nō amicicie reddas Cū cōſideratiōe ꝓmittas Sed pleniꝰ qͣꝫ ꝓmiſeris preſta.Hic Seneca poīt aliud officiū prudētie qd̓ reſpicit ẜmone prudētisDicēs qͣlit̓ prudēs dꝫ regere ſuū ſermonē. d. ẜmo prudētꝭ nō debet eēīanis Un̄ nota ꝙ ẜmo vanꝰ ⁊ īanis dr̄ qͥ ꝓfert̉ ſine vtilitate ꝓferētꝭ ⁊audiēt De qͦ hō tenet̉ teddere rōnē ī die nouiſſimo Un̄ ꝓuer. x. Quimoderat labia ſua h̓ prudētiſſimꝰ ē Cui ec̄ ꝯcordat Lato d. Uirtute pͥ-mā puto cōpeſcere līguā Sꝫ ibi Lauda ꝑce ⁊cꝭ. Hic poīt tria officiaprudentie per ordinem Et vult ꝙ prudens homo laudet aliquē parceet moderate. vt patet in textu.Si prudēs es animꝰ tuꝰ t̓bꝰ diſpēſet̉ tꝑibꝰ Preſētiaordina. futura ꝓuide. p̄terita recordare Naꝫ qͥ nihilde p̄teritꝭ. cogitat vitā ꝑdit. qͥ de futuro nō meditat̉.fatuꝰ obliuioſꝰ appellat̉. Et in oīa incautꝰ īcidit Preponas igit̉ in animo tuo futura bona et mala. vt il-la ſuſtinere poſſis et iſta moderare.Hic poīt aliud officiū prudētie reſpiciēs quēlibet hoīem volētē eſſetutū ⁊ ſecuꝝ Et fac̄ duo. pͥº poīt modū in qͦ docet hoīeꝫ eē circūſpectū⁊ ꝓuidū Scd̓o eiuſd̓ modi caꝫ ſubiūgit ibi Nā qͥ ni. ⁊cꝭ Tātū ad pͥmūvult autor ꝙ qͥ vult eē prudēs ille dꝫ aīm ſuū limitare t̓bꝰ drn̄tijs tꝑm