prius fieret. ſcio em̄ modicos pecunioſoꝝ in mortis articl̓oaccepta pͥm̄a cōualuiſſe corꝑe et peioraſſe vita hoc teneo. hͦiterū puto. hoc multiplici experiētia didici ꝙ eius nō eſt bonus finis cuius ſemꝑ mala fuit vita. qͥ pctā nō timuit. ſꝫ mūdi vanitatibꝰ ſꝑ vixit. hec oīa Hiero. Pro his oībus dilectiſſime mi ſi recte ſapis ſi tecū lumen oculoꝝ eſt. ꝯtenne ⁊ relinque hec oīa. ſcꝫ caducas mundi diuitias: falſaꝫ eius gloriā ꝓpter eum qͥ eſt ſuꝑ oīa. et qͥd prodeſt homini. ſi lucreturvniuerſum mundū. aīe vero ſue detrimentū patiat̉. Scitoomnē honorē huius ſeculi eſſe impedimentū gr̄e. et qd̓ deterius eſt peremtoriū ſalutis eterne. quem em̄ legimus a ſecularibꝰ delicijs ad eternas delicias demigraſſe. O qͣꝫ fallaxet vana eſt gl̓ia quā homines ab inuicem petunt et accipiūtet gl̓iam (que a ſolo deo eſt) nō querunt. homo ſi alijs preferri ſe petit. nōne collega eſt eius qͥ dixit Ponā ſedā meā in aqͥlone et ſimilis ero altiſſimo. ſꝫ quiuis aſcēdit cathedrā eiuſdem timeat precipiciū et ruinā. Et inquit Aguſtinus. O qͣꝫfelix qͣꝫ beatus qui ſolo deſiderio eternitatis inardeſcit. quinec ꝓſperitate attollitur. nec aduerſitate quaſſat̉. et dū nihilhabet in hoc mūdo qn̄ diligat. nil eſt in mūdo quod ꝑtimeſcat. ⁊ gl̓ia huius md̓i nihil aliud eſt qͣꝫ quedā vana auriū inflatio. O ergo qͣntum excecatus es ſi huius ſeculi gloriā q̄-ris. Nam vt ait Anſelmus. Non p̄t hō eſſe in honore ſinelabore. in prelatione ſine turbatione. in ſublimitate ſine vanitate. Unde kariſſime ſi prudēter periculuꝫ tuuꝫ (quod detꝑali mundi honore incurris) aduerteres proculdubio a ſeculi vanitatibus te cohiberes¶ De morte ſemper timenda et vbiqꝫ expectanda¶ Capitulum. vi.Emor eſto quoniam mors non tardet. Scribit̉ em̄ꝙ multa bona conferat homini meditatio et memoria mortis quod in multis ſacre ſcripture locis de-claratur. Unde Eccleſiaſtici primo dicitur. Memorare nouiſſima et in eternū non peccabis. ibi Bernar. ita ait. Sū-ma felicitas eſt meditatio mortis aſſiduā: hanc homo ſecūvbiqꝫ portet et in eternuꝫ non peccabit: Et ait Auguſtinus