Druckschrift 
Speculum animae peccatricis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſo caduca et momentanea vt habere valeas ꝑpetua et eter-na. Sed quid eis qui nec timore nec dei amore nec mortisnec tormentoꝝ ſubſequentiū timore a peccatis ceſſant. ſeddolent. ſcꝫ vt optant prauaꝫ non poſſunt ducere vitam. Ueve miſeri qui hic ridetis. quia plangetis. ve qui iſta optatistemporalia gaudia. qꝛ vobis inuitis ſuſtinebitis tormentainfernalia. Acce vobis reſtat modicuꝫ tēporis implete mē-ſuram veſtrarum miſeriaꝝ ſeu maliciaꝝ. vt veniat ſuꝑ vosom̄is indignatio diuina. fruamini hoc in paruo tempore iocis et ebrietatibus prelijs cōtentionibꝰ choreis et ꝓuocationibus. nec vacuum p̄terite tp̄s ꝑmittatis. quid moriaminidum viuitis congregate filijs veſtris honores diuitias etpotentias. veſtram augmētate nobilitatem et famā. vt et fi-lij veſtri poſſint (que feciſtis) explete. quanto illis in infer ampliora patiamini tormenta. Sꝫ forte qͥs diceret benignus eſt deus et miſericors omnē peccatorē ad ſe redeuntem recipit et ei iudulget Uerum hoc qͥdem eſſe fateor benignior eſt dn̄s qͣꝫ creditur et vnicuiqꝫ parcit ad ſe cum de-cet redeunti. nonne benigniſſimus eſt dn̄s. qui tantas iniurias tollerat a peccatoribꝰ dans eis tꝑis ſpaciū vt emendentur. ſed hoc noueris. qꝛ ſicut benignus eſt tolerāda: ita iuſtꝰeſt puniēdo. Sed qͥs iteꝝ dicet licet vir toto tꝑe vixeritminime bn̄ fecit: in mortis tn̄ articulo accepta pm̄a a deo veniā obtinebit. Heu qͣꝫ vana ſuſpiratō. et falſa meditatō. vixde centū milibꝰ hoīm (quoꝝ mala fuerit vita) merebit̉ indulgentiā habere vnus vir totus in peccato genitus enutri-tus non ẜm deum vixit. nec cognouit nec de eo audire voluit nec ſe peccare agnouit nec qͥd pm̄a ſit niſi forte dormiēdo nouit. totus adhuc ſecularibꝰ innodatus negocijs queꝫanguſtia p̄mit filioꝝ quos deſerit quē infirmitas ꝯterit. quēdolor diuitiaꝝ bonoꝝ tꝑaliū cōcutit. eis poſſe āpliusfrui ſe cernit aliquā a d̓o accipiet pm̄aꝫ. quā acciꝑet ſi adhūc ſanari ſe crederet. certe ꝯcludā ſanus ē deū offēdere formidat. in morte merebit̉ diuinā obtīere indulgētiā. nāqꝫ eſt pm̄a quā ſolam qͥs accipit ſe viuere ampliusnon poſſe cernit: qui ſi ex infirmitate conualeſceret peior qͣꝫc iiij.