ibidē. Si obiciatur ꝙ ſꝑ iudic̓are debꝫ ꝓ appellāte. ar. exͣ. de teſtibꝰ. cū tu. dicendū ꝙ nōeſt veꝝ qꝛ pōt eſſe ꝙ ep̄s meliꝰ ꝓbꝫ et ꝑ plūres et meliores teſtes qͥbus ſtabit̉. et p̄t diciꝙ illud. c. cū tu. loqͥt̉ qn̄ teſtes vtriuſqꝫ ꝑtisſūt eqͣles. vt ſic fiat interp̄tacio ꝓ vtriſqꝫ. neꝑiurij reatu notent̉ ex. e. cū ꝯtingat in glo.¶ Quid ſi excōicator errore ſuū cognoſcensvult ip̄m recognoſce. et ſic ſua ſnīam reuocare. is aūt ꝓ qͦ ē ſnīa lata ꝯtradic et appellane h̓ fiat. ℟º ſi certꝰ ſit ꝙ errauerit p̄t ſe corrige nō obſtāte appellacōe. et ide eſt vbicunqꝫ aliqͥſ offert ſe paratū ſtare iuri et petit abſolui ⁊cͣ. nec eſt offēſa notoria. exͣ. de appel.qua frōtē. §. j. et de offi. dele. cū ꝯtingat. Ffi. Sꝫ etſi iudex qui excōicauit dubitat vtruꝫerrauerit pōt eū abſolue recepta ab eo caucione ſufficiēti ꝙ appareat cora illo ad que appellat vl̓ delegato ſuo. etſi ſic ſuū errore correxerit omnē pena vitabit. Sꝫ caueat ne volūtate ꝑuerſa errorē in p̄iudiciū alteriꝰ mēciāſi canonica vult effuge vlcōꝫ. ex. e. ſacro. §.vlt. ¶ Sꝫ cui applicabit̉ ſatiſ factio pecuniaria q̄ dꝫ fieri ꝓpter violenta manuū iniectōeꝫ℟º dicit gof. et eciā bn̄. ꝙſi manꝰ iniecte fuerint monachū vel ꝯuerſū q̄ ꝓpriū n̄ hn̄t ſatiſ factio p̄ſtita moaſterio applicả ar. xiij. q.ij. n̄ dicatis. et meliꝰ ex. de ſta. mō. cū ad mōnaſteriū rn̄ſo. j. ad fi. ſicut et ſatiſfacto īiurieſerui applicat̉ dn̄o. inſti. de iniurijs. §. ſeruaūt. Sꝫ ꝯtrariū videt̉ ꝓpter h̓ qd̓ dr. ex. e. ꝑrochianos. ibi donec leſis ꝯgrue ſatiſfaciāt℟℟º ſi ſatiſdat̉ leſo ſatiſdat̉ moaſterio. qꝛ qͥcquid monacho dả monaſterio acquirỉ. vt pain. c. cum ad monaſteriū. h̓ ī. c. ꝑrochianosīglo. ¶ Nunqd̓ monachꝰ age poterit īiuriatꝰcōtra eū qui īiuriatꝰ eſt ſibi. ℟ºº ꝙ nō ſꝫ actōꝯpetit monaſterio et aget ſindicꝰ monaſterijſicut actio iniuriaꝝ cōpetit dn̄o ſi ſit iniuriafacta ſeruo et aget dn̄s et n̄ ſeruꝰ inſti. de iniurijs. §. ſeruꝰ aūt. h̓ ī p̄dicta glo. ¶ Quid ſimonachus iniuriā remittāt. Ꝙº nihil agit qn̄moaſteriū age poſſit. ſicut ſi filiꝰ remittat īūriā factā ſibi pr̄ nihilominꝰ age pōt ꝓ īiuriafacta filio. ff. d̓ pact. ī ꝑſona. īmo etſi īiuriafilio volēti fierꝫ pr̄ age̓ poſſꝫ. ff. d̓ iniurijs. l..i. §. vſqꝫ. monaſteriū vero pōt remitte̓ iniuriam moacho facta. Secꝰ eſt de eccīa ſeculariqͥ n̄ poſſet remitte iniuriā factam clerico. ar.xvij. q. iiij. quiſquis vincit. h̓ in p̄dicta glo.¶ Cui applicabit̉ ſatiſfactō pecuniaria q̄ dꝫfieri ꝓpter violētaꝫ manuū iniectōeꝫ in clericum ſeculare. ℟º ꝙ clerico ꝑcuſſo niſi ī ꝯtumeliā eccl̓ie ſit pulſatū Nā tūc pōt eccīa ageactōe iniuriaꝝ ar. inſti. de īiurijs. §. ꝙͣſi vſufructus. Nā et ei debẻ ſatiſ factō ī cuiꝰ cōtuneliā facta eſt iniuria. ex de ſymonia. d̓ hocaūt in. c. audiuimꝰ. pōt eciaꝫ dici. ꝙ ī clericoſeculari ſꝑ duplex iniuria intelligit̉ facta fuiſſe. vna eccl̓e et altera clerico. et quilibet p̄cſuā remitte̓ ſine alterius p̄iudicō. vt pꝫ ex. e.cū deſideres. §. vlt. et. c. ꝯtingit. j. Et ꝙ ecclecuiꝰ eſt clericꝰ dinoſcat̉ fieri iniuria exp̄ſſā ēexͣ de foro ꝯpe. c. ij. et ar. exͣ de iudeis poſtulaſtis. vn̄ et de ꝯpoſicōne p̄ſbiteri interfectiꝑtinet mediētas ad dyoceſanum et medietasdꝫ pauꝑibꝰ elargiri. ex. de pe. c. ij. ſic et al̓sin ꝑſona vniꝰ multiplex iniuria tollit̉. ff. deiniurijs. l. ij. §. vſqꝫ. licꝫ aūt ita ſit de rigoreiuris ꝙ tn̄ hodie ex tali īiuria agat ep̄s vl̓ eocleſia vix videmꝰ. Sꝫ et eccīe gn̓ali ſꝑ intelligỉ fieri īiuria cui eciā ſatiſfaciendū ē ꝑ recōciliacōeꝫ ſolēneꝫ. et de illa viʳ loqͥ. ex. e. cumdeſideres ī fi. Et hac necnō et pnīe īiūctōeꝫnō p̄t aliqͥs face. niſi ſacerdos ſit adminꝰ. vtdictū eſt s. h̓ hoſt. et gof. ¶ Sꝫ nunqͥd ep̄s ſolus ſine capitulo pōt remitte iniuria eccleſiefactā. viʳ ꝙ ſic. qꝛ ep̄s eſt pr. di. xcv. eſto ſubiectꝰ. et pr̄ pōt remitte̓ iniuriā filio facta. ff̄.de iniurijs. ſꝫ ſi vnus. §. filio factā ergo ⁊cͣ.Sꝫ ꝯtrariū videt̉. qꝛ ep̄s ꝓcurator ē et n̄ dn̄sex de donac̉. frnitate. qꝛ ꝯdicōeꝫ nō pōt facedeteriorē vt ibidē d̓r. h̓ exͣ. e. ꝯtingit. j. ī glo.viij. ¶ Quid ſiqͥs ſit canonicꝰ diuerſaꝝ excīarū vel diuerſas eccīas ſeu ꝑſonatꝰ hēat q̄ eccleſia aget ꝓ īiuria corꝑali eide facta. ℟º dici pōt ꝙ diuidet̉ actio nter ecclas. ar. ex. deteſtamētis. relatū. §. vt. vel diſtīgue ī cau iſtoaūt certū eſt ꝙ ī ꝯtumeliā vniu̓ſ ſibi ſit factainiuria vt qꝛ ꝓ admiſtracōe negocioꝝ ip̄iusaccidit vel al̓s certū ē et tūc illa tm̄ aget. vl̓dubitat̉ vt qꝛ ꝓ admīſtracōe vtriuſqꝫ eccl̓ieaccidit nec alias p̄t certificari. et tūc vtraqꝫaget. vel ep̄s infra cuiꝰ dyoceſiꝫ forſitan ſūtoīa bn̄ficia ſua. vl̓ archiep̄s īfra cuiꝰ ꝓuīciāſi in diuerſis epatibꝰ ſita ſūt. vl̓ al̓s recurrēdierit ad pmate vel papa. ar. ff. de iniurijsItē apd̓ labione. §. vſufructū. et vlt. et ex. deforo ꝯpe. ſane. h̓ hō. ¶ Sꝫ corā qͦ iudice eſtimabit̉ iniuria. Rn̄dent q̄dā ꝙ corā iudice ꝑcuſſoris. inſtit. de īiurijs. §. ſꝫ pena. et ſic qn̄ꝫin foro ſeculari. In noc. aūt dicit ꝙ rōe acceſſionis eſtimabit̉ corā iudice̓ eccīaſtico ſic̄ d̓rde dote. ex. de ꝯiug̓. ſer. ꝓpoſuit ī fi. Sꝫ h̓ ītelligas cū. excōicacōis q̄rela defert̉ ad ip̄m. tcem̄ īiuria corā eo eſtimabit̉. qꝛ aliʳ̓ n̄ abſolueSi v̓o clericꝰ velit ꝯqueri ſimpliʳ de īiuria illata ſibi ſatis videt̉ ꝙ dēat ſeq̄ foꝝ rei. papatn̄ quotidie dat lr̄as clericiſ ꝯtra laycos. eciam noīe ſuo. h̓ ī. c. ꝑrochianos ī glo. e. Scd̓ꝫvero hoſt. ſi clericꝰ trahat lapcū cora iudiceſeculari ad eiꝰ arbitriū recurrẻ. vt pꝫ ī dicto§. ſꝫ pena. ex de foro ꝯpe. cū ſit gn̓ale. et. c.ſi clericꝰ. tūc eſtimabit̉ cora eo. ff. de iudi. d̓q̄ re. ar. exͣ. de diugi. ſer. ꝓpoſuit vix tn̄ hodierecurrit̉ ad iudice ſecularē. ¶ Sꝫ qd̓ ſi laycoabſoluto. clerico h̓ vidente et ſciēte nec ꝯtradicēte. nec aliqͥd petēte. clericꝰ pꝰ ea depoatq̄relā corā iudice ſeculari vel eccl̓iaſtico. ℟ºnō vỉ ꝙ ſic face̓ poſſit. qꝛ ſi ꝯtradixiſſet nō abſoluerẻ ſine ſatiſfacōe. et eoip̄o ꝙ tacuit viiniuriā remiſiſſe ar. ex. de ſen. et re iu. qͣmuīsregulariʳ. h̓ hoſt. ¶ Ex ſupͣdictis pꝫ ꝙ h̓ ſꝫmſ. ſatiſ factō ſiue emēda p̄ſtāda an abſolucōeꝫn ē d̓ ſubſtātīa abſolucōis qꝛ eciā abſolucioaliter facta tenꝫ q̄ tn̄ fieri n̄ deberꝫ. ex de iuriur. queadmodū. h̓ hoſt. ¶ Quid ſi is q̄ eſt excōicatus ꝓ offēſa notoria bn̄ ea recognoſcit
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten