cū quis. ſucceſſori aūt talis aſtrictus remāeoexͣ. de iuriur̄. veritatis. Secus eſt ſi iurē ſtaremādatis ep̄i vel iudicis n̄ vt ep̄i vel iudicis.ſꝫ vt ꝑſone. qꝛ tūc ꝑſonale intelligit̉ iuramētum. et ideo ꝑſonā eius cui factū eſt nō egredit̉ ar. ex de vſu pallij. ad hͦ et exͣ de iuriur.veniēs. ij. et. c. quinta vall̓.Equit̉ videre de ſcd̓o artiº .ſ. de ſatiſfactione vel emēda p̄ſtanda an abſolucōꝫCirca qd̓ ſciendū ꝙ aliqn̄ abſoluconeꝫ p̄cedēdꝫ ſatiſfactō ſiue emēda ſufficiēs. Diſtinguēdum eſt igỉ qꝛ aūt excōicauit qͥs ꝓ ꝯtumiaciāvel offēſa ſeu culpa dubia. et tūc ſufficit caucio iuratoria ſꝫm hoſt. ī ſū. Sꝫ ſꝫm eū ī glo. exde v. ſigͥ. ex ꝑte ꝓ cōtumaciā eſt caucio ſufficiēs iuratoria vbi nulle expeſe petuntur. prooffēſa vero dubiā requirit̉ ꝯpetēs ſatiſ factōſcꝫ pignora vel fideiuſſores. vt ſi veritas probet̉ ſatiſface̓ faciliꝰ coget̉. vt ex. e. ſacro. §.vnl̓. Scd̓m autē bnͥ. ī. c. ex ꝑte. caucio ſufficiens eſt ſi dēt̉ pignorā vl̓ fideiuſſores. Aut excōicat̉ pro offeſſa ſeu culpa notoria. et tuncnō eſt relaxāda ſnīa niſi pꝰ ſufficiēs p̄ſtetuiemēda ſi reus ſit ſoluendo. quia alias poteſtcorꝑaliter puniri ſꝫm qͣntitate exceſſus. Et d̓rilla offēſa notoria q̄ euides eſt et manifeſtaꝑ ꝯfeſſionē vel ꝓbacōeꝫ legitime factam. ſcꝫin iudicio et an lacōeꝫ ſnīe excōicacōis. nametſi mō poſſet ꝓbari cauſa vera. nō tn̄ ꝓpter hͦdicet̉ euides ſꝫ dubia niſi forte ꝓbari poſſitinfra octo dies. nā et notoria dicerẻ. vt probat̉ ex. e. ſolet a nōnullis. §. ī ꝑſona igitur.Sꝫ et maīfeſte euides reputat̉ illa q̄ nota eſteuidēcia facti que nulla pōt tergiuerſacionecelari. ꝓbant̉ hec oīa. ex de v̓. ſig. ex ꝑte etc. cū olim. breuiter tn̄ illā intelligas maīfeſtam ſiue notoriaꝫ q̄ notoria eſt viā iuris velfacti vel p̄ſūpcōis. h̓ hoſt. Nota tn̄ ꝙ aliquocies excōicat̉ qͥs ꝓ ꝯtumacia. et tn̄ n̄ ſufficitp̄ſtare iuratoria caucōeꝫ ad hoc vt abſoluat̉imo neceſſaria eſt emēda qͥdaꝫ ſiue ſatiſfactiovidelicꝫ qn̄ ꝯtumacia ꝑgnans eſt. puta qꝛ iniunctū eſt aliqd̓ ꝓ certa pena a iudice. ff. ſiquis ius dicē. nō obtemp. l. j. vl̓ in ꝯtemptūiudicis ē cōmiſſa. vn̄ et pena arbitraria lui det ſic pōt intelligi illud. exͣ. de penis dilectꝰNā et talis ꝯtumacia offenſa eſt notoria cōtra iudice ꝯmiſſa. Ide eſt qn̄ aliquis excōicatus fuit ꝓpter ꝯtumaciā et poſtea abſolutus.ſꝫ noluit expectare mandatū. vel expectauitet noluit obedire. īmo apparuit cōtuniax ſic̄pͥꝰ. et iō fuit ſcd̓o excōicatꝰ. h̓ em̄ n̄ abſoluequouſqꝫ mādatū ſuſceꝑit. et ꝓ poſſe adimpleuerit. vel ad implere incepit. et eſt rō qꝛ pͥmaꝯtumiacia iā eſt offenſa notoria. ſic intelligeillud exͣ de offi. or. ſigͥficauit. et ar. exͣ de procur̄. c. j. et exp̄ſſiꝰ. ex de appel qōni. Sꝫ et vbialiqͥs excōicat̉ ꝓ ꝯtumacia n̄ dꝫ abſolui. niſide expeſis pͥmitꝰ ſatiſfaciat vt pꝫ. Sed etſi offēſa notoria ſit et ꝯtra deū tm̄ ꝯmiſſa abſoluipōt et debꝫ an̄qͣ ſatiſfactio adimpleta fueritalioqͥn plerūqꝫ nimis diu ſtarꝫ excōicatus. ꝓquolibꝫ em̄ pctō mortali dat̉ pͥma ſeptē ānorum regulariter. et hec ſatiſfactio debꝫ fierid̓ pctō. Nūquid gͦ interim ſtabit excōicatusnō īmo recepto iuramēto ꝙ ſtabit mandatiseccl̓ie ſtatiꝫ abſol uẻ. vt pꝫ de adulterio eciānotorio ex qd̓ me. cā. c. j. §. vlt. et exͣ. de eoqui duxit ī mr̄imoniū quā polluit ꝑ adulterium. ſigficaſti in fi. Si v̓o eſt impenitēs et inpctō ꝑſeuerās nō abſoluit̉. et abſolutꝰ ī eandem ſnīam reducit̉ quouſqꝫ mandatū eccl̓iefacere incipiat et ꝓ poſſe fideliʳ exeqͣtur. eth̓ ē firmiter obſeruāduꝫ. exͣ de appel. qōni. etexͣ de offi. ordi. ſignificauit. Si vero contrahoīem p̄uatū vl̓ eccleſiā vel p̄latū tūc debetp̄cedere ſatiſfactō et ſꝫm h̓ intellige illd̓ exͣ.e. per tuas. §. pnl̓. et vlt. et exͣ. de appel. quafrōte. §. j. alioquin iudex qui h̓ omiſit de ſuotenet̉ ſatiſface̓ ar. C. de iudicijs. ſancimꝰ. papa tn̄ qͥ ſolutꝰ eſt legibꝰ n̄ ſꝫuat hͦ ſꝑ cū imectores manuū et incendiarios notorios totadie remittat ad ſubditos abſolutos nulla p̄miſſa ſatiſfacōe. Mādat tn̄ ꝙ niſi ſatiſfecerītin eandē ſnīam reducant̉. h̓ aūt ideo forte facit. qꝛ cū papa multū diſtet ꝑiculū eſt ī moraar. ex. e. ſacro. §. caueat. alias aūt reqͥritur ꝙſatiſfactio p̄cedat vt dictū eſt sͣ. Satiſfactumaūt ꝯpetēter intelligas qͣlitercūqꝫ ꝯtētus ſitis qui offēſus fuit. h̓ hoſt. ¶ Quid ſi excōicatus dicat cauſaꝫ dubiā īmo falſam et nullamexcōicator aūt aſſerat rā notoriā. ℟º ſi excōicatus abſoluit petat ad cautelā abſolue̓t̉ cūcaucōe iuratoria niſi excōicator vl̓ is ꝓ quoeſt excōicacio lata ꝓbet infra octo dieſ ꝙ caſit maīfeſta qd̓ ſi fecerit abſolui n̄ dꝫ niſi pͥusſufficientē emendā p̄ſtet. ex. e. ſolet a nōnullin pri. et. §. ī pͥma. et eſt jnnoc̄. qͣrti. Scd̓m tn̄bn̄. ibidē ſi māiorē dilacōꝫ ex cā iuſta peterꝫexaudiri deberꝫ. ¶ Quid ſi dicat ip̄am ſnīanullā ſꝫm aliquē modoꝝ poſitoꝝ s. ti. viij.articl̓o. i. vbi nihil agit̉ qn̄ ſnīa nulla eſt. ℟ºtūc anteꝙͣ abſoluat̉ ſemꝑ vtriuſqꝫ ꝑtis ꝓbacōes admittet̉. ꝑ qͣs apparebit vtꝝ ꝯqueresabſolucōe indigeat. vel denūcianduſ ſit pocius n̄ ligatꝰ. ex de offi. dele. cū ꝯtingat. §.et. ij. ¶ Sꝫ nūquid pēdente ꝓbacionuꝫ illaꝝarbitrio vitandus eſt talis tanꝙͣ excōicatus℟ºº ꝙ ſic .ſ. in his q̄ ꝑtinet ad iudiciū p̄ter articulū de quo agit̉ ī quo admittỉ. exͣ v̓o iudiciū .ſ. in diuinis officijs. poſtulacōe. electōeet quolibet alio actu legitimo. eſt admittēdꝰvt pꝫ in dicto. c. ſolꝫ. rn̄ſo. j. et. §. in. ij. q. qd̓eſt veꝝ ī ſentencijs p̄latoꝝ inferioꝝ ep̄is etiudicū delegatoꝝ. ex. e. qꝛ ꝑiculoſuꝫ in gloin ſentēcijs em̄ ep̄oꝝ et ſuꝑioꝝ vitari dꝫ ī iudicō. et ex iudiciū. vt in. c. qꝛ ꝑiculoſum .ſ. heciā ſꝫm dictā diſtinctōeꝫ intellige exͣ. e. pertuas. et ſimilia. ſꝫm hō. ſꝫ h̓ diſtinctio nō hꝫhodie locū qꝛ ſublatꝰ eſt ille. §. huic ꝑ papbonifaciū. ¶ Quid ſi teſteſ ep̄i dicūt excōicacōeꝫ p̄ceſſiſſe appellacōeꝫ. et teſtes ꝑtis alterius ꝯtrariū. ℟º ꝓbacōēs ep̄i debent audiriſi ꝓbare velit. vl̓ ꝙ appellacio ſit iniuſta. qꝛilla excōicacōeꝫ ſequente n̄ impediret. vel ꝙpͥus eum excōicauit qͣm appellacōis vocememitterꝫ. exͣ. d̓ appel. vt debitꝰ. Et ſi īiuſta ꝓbata fuerit appellacio ad ep̄m remittẻ. vt d̓-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten