Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

ſcripta in ſcriptura ſacra. Dicūt tn̄ aliqui ſiſint alique eccleſie vtēteſ forma īdicatiua piecredēdū eſt modꝰ exprimēdi modū imꝑatiuū determīate vl̓ indicatm̄ ſit de neceſſitate huiꝰ ſacramēti. hec rich̓. Sꝫ qͣre formahuiꝰ ſacram̄ti exprimit̉ pociꝰ moduꝫ orōisꝙͣ forme alioꝝ ſacram̄toꝝ ℟º principalisiſtiꝰ eſt inſtitucō. Inſtitucōis v̓o p̄t dici fuiſſe ꝯgruitas ex ꝑte modi curādi qui eſt deuoconeꝫ et eleuacōꝫ aīe ad ſpiritualia ad quāp̄cipue per oraconem excitat̉.Equit̉ videre de qͣnto .ſ. efficatia et neIceſſitate huiꝰ ſacri. Et circa querunturplurā ſcꝫ ad qͥd ē hoc ſacr̄m prīcipal̓iter ordīatuꝫ ℟º eſt ordinatū principaliter ꝯtra mor pctī. et hoc patet ex eo qd̓ dicit̉ in inſtitucōne eiꝰ. jac. v. ſi in peccatis ſit dimittetur eiet hoc etiā tāgit̉ in glo. Et ſit cōtra oētginale nec mortale reſtat ſit ꝯtra pctm̄ veīale et tenet cōis opi. et ē opi. bon. et rich̓. Sꝫ nota de pctō veniali ꝯtigit loq̄ dupliciter. aūt ꝓut qs eſt in ſtatu vie. aūt ꝓut eſt īegreſſu. primo morbꝰ venialis eſt quaſi inſeꝑabilis et qͣdā neceſſitate iterabil̓. acquodāmō incurabilis. Et debuit contraipſum aliqͣ medicina ſpecialiter et principaliter ordinari. ȳmo quodāmō omīa ſacramta vatēt ad eiꝰ curacōeꝫ ſꝫm plꝰ et minꝰ. Scd̓op̄t curari ſme iteracōe. Et ſic aīe poſſint trāhere ſecū talia cremabilia retraherēt a gloria. jnſtituit diuīa miſericordia remediū quoaīa curari poſſꝫ qͣntū ad remiſſiōꝫ culpe et ecpartis pene et hoc eſt ſacram̄tū vnctōis extre. Aodꝰ aūt curādi veniale pctm̄ in ſacram̄to corrn̄det infirmitatis. veniale aūt peccatu gͣuat aīam deprimēdo deorlum vt tendat in deū deuocōꝫ et amore eo eſt ibicōuerſio mordinata ad bonū ꝯmūtabile eteo eſt minor amor dei ſicut dicit augꝰ. li.feſ. Et ideo curacō directe fiat cōtrariuꝫ eſt de na id curat̉ qd̓ aīam aggrauata ſurſuꝫ deuocōnē eleuat. Et qm̄ corpꝰ qd̓ corrupit̉ aggrauat aīam illud ſacram̄tū ſit ad eleuādāma deuocōnē in qua recipit vigorē quēdaꝫa quo ſꝑ eſt delecō venialiū ſi lit in aīa etꝯſequēs rep̄ſſio moleſtiaꝝ corꝑaliū ſi expedip̄i aīe hīc ē illd̓ ſacram̄tū principaliter eſtad curacone et alleuiacōꝫ infirmitatis ſpūal̓ſ. pctī venialis Et accidēs eſt ad curacōꝫ etalleuiacōꝫ infirmitatis corꝑalis qd̓ammo roborādo aīaꝫ que regit corpꝰ. hec bon̄ Hūc āteffectū ſecūdariū cauſat ſemꝑ et reſpectu cuiuſtibꝫ infirmitatis illd̓ ſacram̄tū ſi digne ſuſcipiat̉ qn̄ exped. effectui prīcipali ſꝫm rich̓. Sed obicit̉ qꝛ ad remiſſiōꝫ venialiū ſufficitſola pn̄ia interior quaꝫ habere pn̄t infirmi. gſuꝑfluit remediū huiꝰ ſacram̄ti ℟º ſicut ſacͣmentū pn̄ie ex vi ſacram̄ti format̉ attrico prius informis. ſic ex vi huiꝰ ſacram̄ti ꝯfortaturmens ad habēda pnīam ſufficientē delēdi vemialia que qͥn̄qꝫ an huiꝰ ſacram̄ti ſuſcepcōꝫ ēta debilis vt ſufficiat plene remittere ea. huiꝰ etiā ſacram̄ti ſuſcepcōꝫ ꝑs pene veīalibꝰ d̓bite remittiʳ ſi digne ſuſcipiả. rich̓. Der quā v̓tutem habet hoc ſacramētū ſanane corporalē infirmitatem ℟º vbi ſciend̓ ſecūdariꝰ effectꝰ huiꝰ ſac̓mēti eſt cuiuſlibꝫinfirmitatis corꝑal̓ amoco. eciā ſi hoc expediret effectui prīcipali. ſꝫ alleuiacō quā dupliciter cauſat. vno ſuꝑnaturabiter. aliomēdiate oꝑe nature inqͣntū .ſ. alacritas mētisinterior naturaliter quādā redūdāciā operatur ad corꝑis meliorem diſpoſicōnem vl̓ male diſpoſicōis eiꝰ mitigacōꝫ. rich̓. Sꝫ cumibi fiant plures vnctōnes in vnctōne ꝯſiſtiteffectꝰ eiꝰ ℟º qn̄ ſunt actos multe ad vnūeffectū ordinare vltima eſt formal̓ reſpectuomniū p̄cedēciū et agit in v̓tute eaꝝ. et ideoin vl̓tima vnctōne infūdit̉ gracia p̄bet effectū ſacram̄ti. tho. Vtꝝ hoc ſacramētū ſitneceſſariū ad ſalutē ℟º cum non det̉ vt dictūeſt contra defectꝰ qͥbus ſpūalis vitā tolliturſcꝫ cōtra originale et mortale. ſed cōtra defectus quibꝰ homo infirmatur. puta contra vemiale cōtra reliquias penitēcie. Sicut tn̄ dicit̉. iiij. ſen. di. xxiij. ſi ſacrin illd̓ ex cōteptūvel negligēcia omittat̉ ꝑiculoſum eſt. tn̄expone cōpulatiue diſiunctiue. quelibnegligenciā damnabilis eſt. ſed illa que cxtemptū ꝓced̉ vel cōtemptū inducit. vnde id̓eſt de hoc ſacram̄to et euchariſtia. bon̄.Equit̉ videre de ſexto .ſ. mīſtro huiusſacram̄ti. Circa qd̓ ſciend̓ ꝯferre ſacͣmētum. ꝯuenit ſolis p̄ſbiteris. vn̄ dicit̉ jac̄. rinducat p̄lbiteros et orent ſuꝑ eum. et di. xcvp̄ſbiteros illd̓. Racō huiꝰ eſt. qꝛ cum huiꝰ ſagram̄ti materia ſit oleū coſecratum. non debetadmīſtrari nec contingi niſi ab eo qui manusHabet ꝯſecratas et talis eſt p̄ſbiter. et ideoextendit ſe ad om̄s. nec etiā ad ſolos ep̄os. qꝛcum hoc ſit ſacramētum ꝑiclitāciū qui pn̄tadire prelatos ſed magis ecōuerſo oporteretmultos decēdere ſine hoc ſacamento ſi a ſoliſepiſcopis dari deberet. ideo. diſpoſuit. ſpūſſanctus daret̉ a p̄ſbiteris eciam inferioribuspoteſt etiam infirmus inungi a p̄ſbitero p̄ſenite vno clerico vel eciā a p̄ſbitero ſolo ex v.ſigͥ. queſiuit. qd̓ intelligᵗ bern. ibid̓ ī ncc̄itateEquit̉ videre de. vij .ſ. cui ꝯferri debꝫſacramentū et in qua parte ℟º effectꝰprincipalis huiꝰ ſacramēti eſt venialiū remiſfio non quēcūqꝫ ſed plena et ꝑfecta de proxi introducens ad incorruptibile ſanitatemvite eterne que remiſſio de lege cōi fanis nonpoteſt ꝯuenire. Et ideo hoc ſacramentum nulli dari debet ſano nec etiā infirmo niſi ſic grauato probabile ſit ſibi mortem imminere deproximo. quia tamen defectꝰ nature ex ſenioquaſi quedam infirmitas eſt. ideo eciam ſenibus ex ſolo defectū nature cōſtitutis in periculo mortis hoc ſacramentum conferri debethec rich̓. Vtrum hoc ſacramētum ꝯferri debeat furioſis et amentibus. ℟º ad effectū huius ſacramēti recipiēduꝫ plurimū valet deuocio ſuſcipientis et perſonale meritum cōferēcium et generale meritū tocius eccleſie quodpatet ex hoc forma huiꝰ ſacramenti habetper modum dep̄caconis. et ideo dari debꝫ