ſit ꝙ ep̄us ꝑ huiōi verba generalia intendatꝯmittere huiōi ſpēalia. Ea tn̄ que epūs cōſueuit ſibi in ſynodo reſeruare ſatis credo ꝙ perhuiōi verba generalia debent intelligi eē conmiſſa. hec rod. Abſolutōes tn̄ excōicationū q̄fiūt a p̄ſbiteris ꝓ furtis et damnis quoꝝ igo:rant̉ autores cū nō ꝑtineant tm̄ ad foꝝ p̄nīale ſed qūo ad aliqͥd etiā ad ꝯtentōſuꝫ. cuꝫ lataſit ſnīa ad inſtantiā paſſi damnū. nō ſunt intelligendi delegati ꝑ hūiōi verba generalia. Etmultofortiꝰ nec abſolutōes excōicatoꝝ ī foro iudicij pro ꝯtumacia aut ꝓ re iudicata autꝓ offenſa. hec rod̓. Quātumcūqꝫ etiā generaexp̄ſſe ꝯmittant ep̄i alicui vices ſuas nō tn̄ ille poteſt ſine eiꝰ ſpeciali mandato mutare vota. aut relaxare iuramēta de quibꝰ certū eſt ꝙpoſſint vel de quibꝰ dubiū eſt an poſſint liciteobſeruari. licet de tranſgreſſione voti iam facta et de ꝑiurio pn̄īam iniūgere poſſit. h̓ rod̓¶ Quid ſi ep̄ūs ſubdito conceſſit vt ꝯfeſſoremydoneū ſibi eligere poſſit. nūquid electꝰ ab illo in caſibꝰ ep̄o ſpēaliter reſeruatis ptāteꝫ habebit. ℟º ꝙ nō qꝛ illa nō veniūt in generaliꝯceſſionē que quis veriſil̓r nō ꝯcederet in ſpecie. exͣ. e. vj. et de pe. di. ij. c. j. ¶ Quid de officiali ep̄i. ℟℟º hoſt. nō credit ꝙ in his ſcꝫ in penitētijs iniūgendis habeat ptātem ſꝫ in cōtentioſis tm̄. in illis aūt vnū et idem ꝯſiſtoriū eſtip̄ius et ep̄i quare ab vno ad alteꝝ nō p̄t appellari li. vj. d̓ appella. romana Et hoc ē veꝝniſi appareat ꝙ ep̄us hoc voluerit ꝯmittere ſibi puta qꝛ hoc exp̄ſſit vel de licentia ſui ſuꝑioris reliquit aliū ep̄m vicariū ſuū generalē ad aliam remotā ſe tranſferēs regionē. tunc em̄ tālis vicariꝰ quecūqꝫ poſſet is qui eū ꝯſtituit ſip̄ſens eſſet poterit expedire. Si tn̄ nō eſt p̄ſbidebet hoc alij delegare. ar. exͣ de ꝯſe. ec. aquaet de offi. dele. excōicatis. ¶ Vtꝝ p̄ſbiter mulierē quā ꝯgnouit abſoluere poſſit. ℟º aūt mūlier ꝓbabiliter ꝯiecturat ꝙ ſi ad ſacerdotē illum accederet ip̄e iteꝝ eam ſolicitaret. Autſentit ſe ita fragilē ꝙ ꝓbabiliter timet ne loquendo illi ſacerdoti inſtigaret̉ ſtimulo ꝯcupīe. ꝓpter recordatōꝫ delectatōis nepharie q̄cū illo fuit delectata. Et in iſto cāu nō tenetiſti cōfiteri. nec pctm̄ illud nec aliud. qꝛ ſi p̄trecuſari ſacerdos ꝓpter ignorantiā multo fortius ꝓpter maliciā. ꝑiculoſius em̄ eſt mulieripenitenti ſi ſacerdos conat̉ eam ad peccandūtrahere ꝙ ſi neſciat ſibi ꝯſulere. debet tn̄ petere licētiaꝫ aut facere peti ab illo ſacertote l̓ſuꝑiori vt alteri poſſit ꝯfiteri. qui ſi malicioſelicentiā dare recuſaret hoc nō ꝓhiberet quinilla mulier poſſet alteri ꝯfiteri. Si aūt mulierꝓbabiliter credat ꝙ nec ex ꝑte ſui īmineat ꝑiculū ſi cōfitetur eidē tunc tenet̉ illi ꝯfiteri ec̄pctm̄ qd̓ cū eo ꝯmiſit. et ip̄e de illo p̄t eam abſoluere ſic̄ de alijs. hec rich̓. Alij tn̄ dicūt ꝙ ītali cāu nec p̄ſbīter debꝫ audire ꝯfeſſionē illius mulieris de illo pctō ſed debꝫ eam ad alterum mittere ſicut notauit hu. circa p̄ſbiteꝝ etvxorē ꝓpriā. aliter videt̉ in eo manifeſta p̄ſūptio. nec illa debet ei ꝯfiteri ſed debꝫ peterelicentiā eundi ad aliū vel ad ſuꝑiorem recur-rere ſi ille licentiā denegaret. tam ꝓpter ꝑicilum. tum qꝛ ē mīor verecūdia q̄ eſt pnīe ꝑs maxima alias videt̉ in ea eſſe minꝰ vera ꝯtritioexquo nō vult illud detegere niſi cognoſcēti ītegre. Et idem eſt credend de om̄i pctō ī quop̄ſbiter ꝯſenſit et cooꝑatꝰ fuit ſi tn̄ adſoluerꝫabſol̓o valeret dūmō vera ꝯtritio adeſſꝫ et hſnīe ſunt tho. et bon̄. Nec ē ꝯtra p̄dicta ꝙ ep̄onō p̄t diſpēſare in ſymonia ꝯmiſſa cū ip̄o. qꝛ diſpenſatō eſt dignitatis. abſol̓o nccītatis. et iōnō tam facile ꝑdit qͥs ptātem abſoluēdi ſicutdiſpenſandi. hec rod. ¶ Quid de muliere queꝯcepit filiū de adultētio vel ꝑtum alienū ſuꝑponit. nūquid tali mulieri denegāda ē pnīa ſiue abſol̓o licet hoc reuelare non audeat viro ſuo. ℟℟º ꝙͣ nō. exͣ de pe. et re. officij. Non eidebent tales mulieres viris ſuis vel filijs legitimis tale crimē indicare. ſꝫm bn̄. ibidē duplici rōe. primo qꝛ hoc eſſet infructuoſū. nō eicredet̉ ſibi ꝓpter p̄ſumptōꝫ ꝯtraria q̄ habeturex mr̄imoº ꝓpter qd̓ p̄ſumit̉ ꝙ filiꝰ ſit exēptusnatus. ff. de his q̄ ſui vel alieni iur ſūt. filiuꝫſcd̓o qꝛ hoc eſſet ꝑiculoſū. poſſent em̄ inde homicidiā et pl̓a alia mala ꝯſequi. h̓ bn̄. et ꝯuenit cū eo hoſt. et ray. hoſt. tn̄ dicit ꝙ ſi mulierdn̄etur viro et intm̄ ꝯfidat d̓ eo ꝙ ei ſecure dicere poſſit. et ꝙ inde faciat quidqͥd volueritītali cāu. p̄ſbr̄m em̄ ꝯſulere p̄t ꝙ h̓ viro r̄ueletet exqͦ ꝯſentiet quo ad reſtōꝫ e mulier abſoluta. qꝛ ꝯcedit̉ viro de ſuio diſponere ſic̄ placet.C. de iudeis. nemo exter̄. ꝓli aūt nate vel ſuꝑpoſite mr̄ dꝫ indicare ꝑ ſe l̓ ꝑ diſcretū ꝯfeſſorevl̓ ip̄a ſil̓ cū eo. recepto priꝰ ꝑ ꝯfeſſorē ſi videbit̉ ab ea iuramēto qd̓ nō calūnioſe ꝓcedat.et a puero ꝙ factū ſecretū teneat ſi ꝓbabiliter p̄ſumat inde nō ſequi ꝑiculū ſꝫ potius fructum vt ſi p̄ſumat ꝙ ſi ſibi indicauerit ab hereditate abſtinebit. qꝛ forte videt ip̄m deū timere et cōſciēcōſū eē q̄ aliena poſſiderꝫ īuite tūcindicet et ꝯſulat ꝙ int̓ret religionē vl̓ ſe trāſferat ad aliā longinquā regionē. Si autē p̄ſumat inde ꝑiculū ſequi poſſe qꝛ forte filiꝰ ē malus vl̓ ſtultꝰ nec ſibi vellet credere nec illudſciret tacere tūc nō indicet ſibi Si p̄ſumat ꝙ ſiſibi indicauerit nō acquieſceret tūc etiā nō indicet. Sed ꝙͣtum p̄t ſatiſfaciat heredibꝰ d̓ ſuadote vel alijs bonis ſuis ꝑ ſe vl̓ ꝑ aliū ſcꝫ diſcretū et cautū. ita ꝙ caute fiat ne aliqd̓ malūvel ſuſpitō mali inde ꝓueniat. Et idē faciat ſifilio indicauerit et ip̄e credere vl̓ acquieſcerenoluerit. hec bn̄. hoſt. et ray. Non tn̄ filius tenẻ credere mr̄i niſi poſſꝫ ſibi facere certā fideꝙ eū de viro ſuo nō ꝯcepit. Scd̓m ſco. aut mulier illa crime ſuū dicere nō dꝫ filio ſpurio qꝛnō dꝫ exponere ſe ſue diffamatōi apud filiumꝓpter incertā correctōꝫ filij qꝛ ſi nō credideritmala ſequent̉ ſcꝫ qꝛ ip̄a erit diffamata et illehereditate vt priꝰ tenebit. Nō debet etiā dicere viro qꝛ nō debet exponere ſe ſue certe diffamacōi. et apud virū morti l̓ ſaltem odio vldiſcordie. Et etiā viro ꝑiculo vxoricidij ꝓpterincertum bonū hereditatis reſtituedē. debetaūt mulier filiū ſuū ſpuriū diligēter inducereex alijs honeſtis. cauſis vt hereditatem vero