caxata poſt ꝯtricōꝫ remanēs dicit̉ ꝯdigna. etde hac remittit̉ aliqͥd v̓tute clauiū. Scd̓o mōpn̄ia remanens poſt remiſſiōꝫ v̓tute clauiū factā eſt ꝯdignā et hāc oportet ſoluere. Determinatū eſt autem apud deū qͣntum remitttiuivirtute clauiū. bonitas autem vl̓ malicia mīſtri nichil diuerſificat in efficacia ſacrorum.vnde p̄ſbiter ſiue diſcrete ſe habeat ī iniūctione pn̄ie ſiue nō nichil diuerſificat̉ qͣntuꝫ adefficaciā abſolucōis ꝯfeſſionis et cōtriconisſed ſꝑ remanꝫ reatꝰ ad qͣntitatis eiuſdē penaꝫet ideo ſi nō explet eā h̓. exiget̉ ab eo in purgatorio. ¶ Sed ꝯtra de pe. di. i. §. quicūqꝫ. dicit̉ ꝙ penitēs poſt ꝑactam penitenciā a pctōplene mūdat̉. ℟º hoc intelligit̉ qn̄ confeſſorimponit penitenciā ſufficientē. tūc em̄ expleta pn̄ia ſtatiꝫ euolat cū decedit. h̓ tho. et pe¶ Vtꝝ p̄ſbiter iniūgens penitenciā minoreꝫꝯdigna ſꝑ peccet ℟º ꝙͣ nō. Tum qꝛ nō poteſtdetermīatē quātitatē pene debite ꝯgnoſcerelicet aliqͥd ꝓpe cōſideratis regulis patrū determīare poſſit. tū etiā qꝛ qn̄qꝫ ex īduſtria minore penam imponens magis ꝓdeſt penitenti ꝙ noceat. quia forte magnitudine pene poſſet impediri a penitēcia ꝑagenda ꝓpter debilitatem v̓tutis adhuc in eo denouo recuꝑateet ideo negligit damnū minus vt vitet maiuset ideo diuinus amor paulatim cōfortatus ineo incitabit ip̄m ad plura opera miſericordieſpōte ꝑagenda ꝙ p̄ſbiter ſibi ſꝫm quātitatempeccatoꝝ iniungere potuiſſet. h̓ tho. ¶ Quidſi preſbiter alicui iniungat ꝙ miſſas celebrarifaciat nūquid pecuniam ꝓ his miſſis oblataꝫpoteſt reciꝑe et miſſas legere º ꝙ nō. qꝛ hoceſſet ſpeciēs mali exͣ de vi. et ho. cleri. cuꝫ abomī. ſed hm̄ōi penitenciam vl̓ nō īniūgat. vl̓ſi iniungat ei dicat ꝙ per aliū ip̄as celebrarifaciat et ꝑ talem qui ſibi viceꝫ nō reddat. Nōergo ꝑ ꝑrochialem p̄ſbiteꝝ ꝯuicinum qui ſimili morbo auaricie laborare poſſꝫ. vnde tucius eſt ſaluti aīe ſue ꝙ tales penitencias nonimponat quia ſemꝑ ē timendū ne pociꝰ auaricia ꝙͣ caritas ſit in cā ar. exͣ de cenſi. ea queSi dicat ergo p̄ſbiter ꝙ caritas mouet ip̄ꝫ qꝛforte penitens non poteſt ꝑegrinari nec ieiunare nec orare nec aliud facere. hoc oſtendatꝑ oꝑa et credā ei vt .ſ. per alium n̄ ſupectū ipſas dici faciat vel eas gratis dicat vel aliqd̓non retineat. ſed totū quicqͥd ꝓ ip̄is offerturpauꝑibꝰ erogare ſtudeat. h̓ hoſt. ¶ Sꝫ nunqͣdtenet̉ ꝯfitens aliquid offerre p̄ſbitero qn̄ ſibi confitet̉. ºº ꝙ non de rigore iuris ꝯgruūeſt tam̄ ꝙ det aliquid in ſignū deuocōnis cordis. exemplo ſanctoꝝ qui nec ad ꝓph̓as necad ſacerdotes ſme munere accedebat ſicut legit̉ d̓ ſaul et vxore jeroboā. i. q. i. iudiceſ. Adidem eſt ꝙ debꝫ offerre ſacerdotibꝰ munus amoyſe p̄ceptū. de pe. di. i. quē penitet. niſi tn̄alicubi racōne ꝯſuetudinis .ſ. vbi eſt talis cōſuetudo quā eciā ſubditi precipue diuites ſeruare cogent̉ ſi expedierit ab ep̄o. exͣ. d̓ ſymo.ad publicā. Tenentur etiā qn̄qꝫ rōne pauꝑtatis .ſ. ip̄iꝰ p̄ſbiteri vt dixit jo. de deo. et ſic intellexit illd̓. xxvj. q. i. apoſtolicis. hec hoſt.Vtꝝ penitens teneat̉ de neceſſitate reciꝑe etexplere penitenciā ſibi a ſacerdote iniunctam3℟ºº ꝙ non .ſ. i p̄ſbiter iniugit penitenciā irrōnabilem et indiſcreta quia tunc p̄ſbiter abutitur claue ſciencie et potencie. Si vero iniūgatpn̄iam racōnabilem et diſcretam. ſic penitenſtenet̉ neceſſario recipere eā et ꝓ viribꝰ explere. quia tunc p̄ſbiter vtỉ clauibꝰ eccleſie. quilibet autem tenet̉ ſui iudicis iuſtā ſentenciaobſeruare. Vnde ſi penitens tale penitentiamſcienter ex deliberacōe et abſqꝫ legitima cauſa omiſerit explere mortaliter peccat. Si tam̄penitens ſenciat penitenciam ſibi nimis gͣueꝫet ad ſeruādum ꝑiculoſam ſua infirmitate pēſata. dꝫ ad illū eūdē ꝯfeſſorem vl̓ ad aliū ſi illum nō poteſt habere humiliter recurrere etalleuiacōꝫ et mutacōꝫ petere. et ꝯfeſſor dꝫ eiconcedere etiā ſi videat ꝙ penitencia alleuiata non ſufficiat ꝓ emenda pctī plenarie. tucius em̄ eſt reſeruare penitenteꝫ purgatorio puniendum ꝙ ip̄m exponere ꝑiculo cadendi inpeccatū mortale ꝓpter penitencie trāſgreſſiōꝫEt expedit ꝙ ꝯfeſſor hoc totū penitenti exponat niſi in ip̄o viderit ꝯdiconem ꝓpter quā iudicet omībus penſatis magis eſſe tacenduꝫ ꝙͣexponendū. hec rich̓. Notat aūt ſco. circa hꝙ penitens tenet̉ adimplere pn̄iam impoſitāſibi claue nō errante. tenet̉ inꝙͣ ſi velit ſe ſubmittere ſacerdoti qͣntū ad abſolucōꝫ culpe etqͣntuꝫ ad ſuccepcōꝫ pene tꝑalis totalis correſpondētis. qꝛ tūc obligat̉ p̄cepto eccleſie cuiſe voluntarie ſubmiſit. ſi aūt velit ſe ſubmittere ſolum quantū ad ꝯmutaconem pene eterneet non quātum ad taxaconem pene tꝑalis. ſedqͣntū ad illā vult ſe ſubdere manui dei vel h̓vl̓ in purgatorio nō expediret talē dimittereſme abſolucone. tūc em̄ recederet deſperatusNec videt̉ ꝓpter voluntatē iſtam eſſe in pctōmortali cū cōterat̉ de peccato et puniri pelitpena cōdigna ꝓ eo et ab eo cuius eſt iuſte infligere eam. licet nolit eaꝫ ſibi infligi ab iſtoſacerdote nec ipemet velit reciꝑe vt ſit miſterpene infligende. ¶ Sed eſto ꝙ clauis ſciēcieerret non tn̄ poteſtas clauis. nūquid arbitriūratificả in celo ℟º clauis ſciencie errat qn̄ n̄bn̄ exquirūt̉ et examināt̉ illa que ꝑtinent adiudiciū. puta qn̄ inquirūt̉ circūſtancie nec gͦuantes nec alleuiātes ſed ſolū placētes auribus cōfeſſoris pruriētibꝰ. Si nō inquirat d̓ attricōne ꝯfitentis ſed ſolū audiat euꝫ acſi narraret vnā hiſtoriam. Et in primo quidā licꝫ fiat aliqͥd nō faciēdum ſi tamē nichil omittatquod eſt faciendum vt ſi cū circūſtancijs noninquirendis inquirant̉ inquirende poteſt ſeqrectū iudiciū. Sed in ſcd̓o omīſſa inquiſicōnediſplicencie ꝯfitentis nō p̄t ſeqͥ rectū iudiciūniſi caſualiter. Si aūt penitens oſtendat ſe dolentem et nō eſt. fictꝰ eſt et tunc recedit a vera penitēcia et cū nouo pctō mortali. Nec clauis ſciencie errat ſed ip̄e penites in ꝑiculū ſuierrat. et tūc ratificat̉ iudiciū ſacerdotis in celo. hoc eſt quia fecit qd̓ ſuum erat quia vt homo non potuit videre cor niſi perſigna exteriora ſed non ratificatur quantum ad ipſum
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten