moralibꝰ. Ille aūt motꝰ d̓r attritō. et ē diſpōſiue meritū de ꝯgruo ad delecionem peccatimortal̓. In illo em̄ inſtāti qd̓ p̄fixit deꝰ eē debere terminū illiꝰ motꝰ attritōis qꝫ vſqꝫ tūcvult ꝯtinuari ad h̓ vt ſit meritū de ꝯgruo adiuſtificatōꝫ. īfundit̉ gr̄a et ſic ſi manꝫ idē motus cͥca pctm̄ īeē nature et moris q̄ priꝰ. tūcidē motꝰ q̄ priꝰ fuit informis attrito fit formatꝰ ſcꝫ gr̄a et ſic fit ꝯtrito. et tcͣ ſimpl̓r pctm̄delet̉. Pōt eriā dici ꝙ ſi n̄ ꝯtinuaret̉ id̓ motꝰī gn̓e nature et moris qͥ priꝰ. adhuc ī illo inſtanti gr̄a īfūderet̉. qꝛ ſuffitiēs meritū de cōgruo īa p̄ceſſit ſcꝫ motꝰ attritōis ſufficienterccūſtantonatꝰ. Et ſꝫm h̓ diceret̉ ꝙ n̄ oportetad delecōeꝫ pcti cōtinuari aliqͣꝫ actum neqꝫformatū neqꝫ informe. ſꝫ tm̄ actu pnīe informe p̄cedere ī tꝑe vſqꝫ ad illꝰ inſtās. prima tn̄via rōnabilior videt̉. qꝛ veriſimile ē ꝙ n̄ ꝯtinuet ī illo inſtāti actū ſimile ī gn̓e moris. nōhabẻ iᵈ ad qd̓ diſponit h̓ ſcotꝰ. ¶ Vtrū pnīaꝯcipiat̉ timore. ℟º ꝙ ſic vt dicit mgr̄ ſnīaruꝫli. iiii. di. xiiii. Ad cuiꝰ euidentiā ſcienduꝫ ꝙorigo pnīe duplex ē .ſ. efficiēs ī deo et diſpones ī ſubiecto. qꝛ deꝰ non iuſtificat adultū ſine ſua p̄paratōe. qꝛ v̓o diſpoſitō ex ꝑte nr̄a volūtaria eſt id̓on̄ pōt accipi vnus modꝰ diſpōnendi determīatꝰ vt ſꝑ. ſꝫ vt ī pluribus. Namoēs ſermōēs morales ſꝫm ph̓m ii. eth̓. vt ī pliribus ſūt ītelligēdi n̄ ſꝑ. Om̄a v̓o eſt reuerſiohoīs exiſtētis ī pctō ad deū. id̓o oportet p̄cedere aliqͥd illūians ad cognitōeꝫ pctī et dei.et hͦ ē fides īformis. ꝑ quaꝫ pctōr cognoſcitſeip̄m peccatorē et deū vt iuſtū iudicem malaoīa punientē. et vt piū pr̄ēm ꝑatū ſuſciꝑe perp̄nīam reuertentē al̓r nunꝙͣ peniterꝫ. Aliqͥdv̓o ē retrahes ab amore pcti. et h̓ e tior pene.poſtꝙͣ em̄ hō ſe recognoſcit peccatorē et deūiudicē incipit timere dei iudiciū et refugerepctm̄. Aliqͥd v̓o eſt īclinās ī amorē dei. et h̓ ēſpes īformis. Nā exquo cognoſcit deū vt piūpr̄eꝫ īclinat̉ ad eū diligendum et de eius mīaſperandū al̓r deſꝑarꝫ nec pnīaꝫ ſumerꝫ. ſic gͦex cognitōe ꝓpͥe culpe et dine iuſtitie gn̓aturtior. ex cognitōe v̓o dine mīe ſpēs. et ex hisvolūtas r̄deūdi. et ei ꝑ gemitū et alias penasſatiſ faciēdi. Et ſi incipiat facere qd̓ ī ſe eſt diſponỉ ad iuſtificatōꝫ. Quia gͦ timor inchoatmotū recedēdi a pctō ad deū fides v̓o ſolumad h̓ diſpoīt. ſpes aūt ad h̓ ꝓmouet ſꝫ nō ꝯcipit. Id̓o origo pn̄ie magis aꝓp̓at̉ tīori ꝑ modū diſponētis qm̄ fidei vl̓ ſpei. Magis aūt dicit̉ pnīa ꝯcipi timore ꝙ gn̓ari. qꝛ gn̓ari ē pricipij effectiui. ſꝫ cōciꝑe receptiui. hec pe. ¶Quō timore pnīa ꝯcipit̉. ℟º timore ſꝫuili quireſpicit pena nec tn̄ oportꝫ ꝙ ſit ſiml̓ cū eo qꝛē cā eius ī fieri n̄ ī eſſe ſicut etiā ſūptō medicine eſt cā ſalutis n̄ tn̄ eſt ſiml̓ cū ea. ſicut ei cocipiēs ē ſiml̓ cū cōcepto n̄ ſꝫm eē cōpletū ſedinchoatū et materiale. ſic tior ſꝫuil̓ ē cū pnīaquo ad attritōeꝫ. h̓ pe. ¶ Vtꝝ pnīa ſit primav̓tutū. ℟ºº ꝙ ſic .ſ. ī via reformatōis. Sciendūem̄ ꝙ v̓tutes om̄s formate ſiml̓ infūdunt̉. vn̄ī eis nō ē prioritas ſꝫm tꝑs tn̄ ſꝫm ordinē nature ī ꝯꝑatōe ad actū e ī eis pͥoritas. pn̄ia v̓oē reu̓ſio ad deū. In motu aūt reiiſiōis p̄ceditcognitō. ſequit̉ ſpes de poſſibilitatē ꝑueniēdi ſequit̉ motus ī receſſu a termīo a quo cōſequit̉ appropinqͣtio ad terminū ad quē. hinc ēꝙ ī iuſtificatione prīor eſt motus fidei. deīdemotus ſpēi. deinde motus timoris. et deindemotꝰ pnīe ad deū reducētis. et v̓tutes aliasqͣſi introducētis. Sꝫ qꝛ fides et ſpēs n̄ habetrōeꝫ ꝑfectā v̓tutis n̄ ſcd̓m ꝙ ſūt informate caritate. ideo pnīa natural̓r p̄cedit oēs v̓tutesſꝫm eſſe v̓tutis cōpletū. qd̓ eſt intelligendū ꝑviā reformatōis imagīs qꝛ ꝑ pnīaꝫ fit amotioꝓhibētis. hinc ē ꝙ ſuꝑ illud Maʳ. iii. pnīamagite. dicit glo. prima v̓tus eſt ꝑ pnīam interi mere vetere hoīem. In via v̓o prime formationis fidēs eſt prior. hec pe.¶ De ſacramēto pnīe. ti. ſcd̓us.Oſtea ꝯſiderandū eſt de ſac̓mēto pnīeOEt primo vtrū pnīa ſit ſacͣmentuꝫ et ſecūda tabula poſt naufragiū. Scd̓o d̓materia et forma. Tertio de neceſſitate. Quaito de inſtitutōe. Circa primū q̄runt̉ plura ſcꝫvtrū pnīa ſit ſacramentū. ℟º ſicut pꝫ ex predictis ſacramentū d̓r eē illd̓ qd̓ ex inſtitutōe diuina ſub aliqͣ re viſibili ſāctificat. Eſt aūt duplex pnīa vt dicit mgr̄ ſen. li. iiii. di. xiiii. q̄dāinterior tm̄ q̄ eſt d̓ iure naturali qͥdā exteriorq̄ fit ad arbitriū hoīs. prima n̄ eſt ꝓpͥe ſacram̄tum ſꝫ ſcd̓a. Eſt aūt ī hoc ſacramento res pctiremiſſio. ſignū exterior pnīa ī qͣ eſt humiliatōcōfitentis tanqꝫ materiale. et abſoluto ꝯfeſſoris tanq̄m formale. Res v̓o et ſignuꝫ interior penitudo. ſꝫm bon̄. et cōueniūt cū eo tho.et pe. ¶ Notandū v̓o ꝙ interior pnīa pō dicidupl̓r. vel ꝓut eſt quidaꝫ actus ꝑ ſe et ſic eſtactus v̓tutis et ē ca pnīe exterioris. ſicut alijactus v̓tutū interiores ſūt cā exterioꝝ. vl̓ ꝓut cōiungit̉ pnīe exteriori ī ꝓpoſito et ſic eſtpars ſacramēti pnīe valēs ad remiſſione peccatoꝝ et eſt res pnīe exterioris et ſignum remiſſionis pctoꝝ. ¶ Intelligendū etiaꝫ ꝙ resſacͣmēti pōt dici quā efficit ſacͣmentū et hocvel actū diſpēſatum. vel ī ꝓpoſito ſuſceptum.qꝛ ergo remiſſio pctōꝝ actualiū p̄ſuponit ſpvt cām ſui ſacramentū pnīe vel ī actū vel ī ꝓpoſito. ideo dicit̉ recte res huius ſac̓mentihec pe. ¶ Vtrū ſacr̄m pnīe ſit vnum. ℟º ꝙ ſicſcꝫ vnitate ordīs vl̓ finis qꝛ totū qd̓ ibi geriordinat̉ ad vnū ſignificandū et efficiendumita ꝙ nihil eoꝝ ꝑfecte illud ſignat et cauſatſꝫ omīa ſimul. Si obiciả ꝙ n̄ ſunt ſimul. dd̓ ꝙīmo ꝙͣtum ad ꝓpoſitū. Nā qͥ v̓e ꝯterit̉ ꝓponitꝯfiteri et ſatiſfacere. h̓ hon̄. Vn̄ ſacr̄m pͥme n̄req̄rit tantā cōtinuatōem dicendoꝝ et agedoꝝ qͣntā exigunt alia ſacra. Vn̄ pnīarij qͥnqꝫaudiūt aliqͣꝫ ꝓ ꝑte vna die et ꝓ ꝑte alia dieqn̄qꝫ vna die audiūt cōfeſſionē et in alia dieabſoluūt et pn̄īam iniugunt. Qn̄qꝫ etiā d̓ quibuſdā pctīs abſoluūt et eos ab alijs abſoluedos mittūt ad alios. h̓ rod̓. ¶ Vtrū pnīa congrue dicat̉ a hieroīo ſcd̓a tabula poſt naufragiū. ℟ºº ꝙ ſic. ꝓat ē ſacͣmētū et h̓ mēthaphorice et ſil̓r baptiſmus d̓r pͥma tabula. qꝛ ſicutnauta naue fracta adherendo alicui tabule
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten