.l. vna. ¶ Nota tn̄ ꝙ in duobꝰ caībus nō datactio cōtra heredē niſi ꝙͣtum ad ip̄m ꝑuenit.vnus ē qn̄ aliqͥs agit ꝯtra menſorē male renū̓ciante. vt ſi aliqͥs fuit mihi ꝯdemnatus ad. x.iūgera ſoluēda. et ip̄e ſoluit minꝰ ꝙ. x. et id̓odepoſui querelā corā iudice et iō iudex miſitmenſorē q̄ renūciauit ſibi. ꝙ. x. iugerā traditaeſſent mihi et ꝓpter hͦ ille fuit abſolutꝰ. actiomihi dat̉ ꝯtra mēſorē ſꝫ nō ꝯtra eiꝰ heredē iiſi quātum ad eū ꝑuenit. ff. ſi men. fal. mo. di.ſi duobꝰ. §. vlt. Scd̓s ē cū qͥs agit ꝯtra aliquēactōne tributoria q̄ nō dat̉ ꝯtra herede n̄ quātum ad eū ꝑuenit. ff. d̓ tribu. ac illd̓. §. j. Scd̓ꝫaūt canones heres tenet̉ ex delicto defunctiex. de ſepul. c. vl. et de rap. in literis. ¶ Vndenota ꝙ quilibet heres ſiue filiꝰ ſiue extraneuſtenet̉ ſoluere oīa debita defūcti ſiue ex ꝯtractū vel qͣi. ſiue ex delicto vel qͣſi. h̓ rich̓. et bn̄ex. e. c. j. et d̓ ſepul. c. vl. Et ſiquidē tm̄ ſit vnheres ille tenet̉ inſolidū ſi vero ſint heredespl̓es q̄libet tenẻ ꝓ ea ꝑte ꝓ qua heres exiſtitNiſi forte in duobꝰ cāibꝰ Vnus eſt qn̄ res fuitiua tota ꝑuenit ad vnū ille tenet̉ reſtitueretotā. ff. ꝯmo. l. iij. §. heres. hec gof. Scd̓s eſtſi ante reſtitutōꝫ rei furtīe alter hered̓ fiat nōſoluēdo ar. ex. de vſur. cū tu. et. c. tua ī glo.Iteꝫ ſi filius ex ꝯtractu patris iuſſu eiꝰ mutuopecuīam accipit nō tenet̉ eam ſoluere creditori niſi ſit heres patris. C. qd̓ cū eo q̄ in aliena ptāte eſt. ex ꝯtractu. h̓ eſt veꝝ ſꝫm glo. ſiaccipit vt nunciꝰ et mīſter. Non ſolū aūt principalis debitor et eiꝰ heres ſoluere tenenturſꝫ ec in defectū hoꝝ fideiuſſor et eiꝰ heredesff. de fideiuſ. poteſt. §. j. Debet aūt p̄latꝰ ſoluere debita ſui p̄deceſſoris ꝓ eccleſie vtilitate ꝯtracta. ex. e. c. j. aliter ꝯtractus eſſꝫ inualidus.x. q. ij. hoc ius et refundi ꝑ in ītegrū reſtitutōem exͣ. de reſti. in inte. reqͥſiuit. p̄latꝰ em̄ qͣſiſui p̄deceſſoris heres eſſe videt̉. di. xl. c. j. ſꝫmem̄ inno. eccīa l̓ ciuitas nūꝙͣ obligaʳ n̄ ſit pſūin vtilitatē eiꝰ. ff. ſi ce. pe. ciuitas. Quid deillo qui ſoluere tenet̉ nō tamē p̄t qꝛ nō hꝫ vn̄ſoluat. ℟º ꝙ talis tenet̉ vel ꝯuenitur. aut exmaleficio. aūt ex ꝯtractu. ſi ex maleficio tūc ſinō eſt ſoluēdo punire p̄t et verberari. vt notatur. xiiij. q. vj. ſi res. Nec eius pena eſt p̄cio redimēda. j. q. ij. debemꝰ. Et exquo talis penamcorꝑalē ſuſtinuit ꝓ debito nō tenet̉ ſoluereimo liberat̉. qꝛ ꝓ eodē nō debet bis iudicarivt in. c. ſi res. Si aūt ꝯueniat̉ ex ꝯtractu n̄ eſtcorꝑaliter puniendꝰ. ſꝫ ſufficit ꝙ cedat boīsC. q̄ bo. ce. po. l. vlt. tn̄ ſi poſtea venerit ad pr̄guiorē fortuna. vt exͣ. e. odardꝰ. tenet̉ ſoluere ſꝫ nō totū. ſꝫ ꝙͣtum p̄t habita rōe ne egeat.inſti. de ac. §. j. Tamē in iudicō aīe totū reſtituet etiā ſi nihil r̄maneat ſibi qꝛ nō dimittỉ peccatū niſi ablatū reſtituat̉ vt in. c. ſi res. h̓ bn̄et hoſt. ex. de homī. ſic̄ dignū et jo. di. lxxxvj.nō ſatis. et. ix. q. vj. c. j. ¶ Ad hoc nota ꝙ qr̄iudex dubitat vtꝝ quis totū vel ꝑteꝫ ſoluerepoſſit ſi ferat ſentētiā excoīcatōis ꝯtra nō ſoluentē tenet. Sed ſi certꝰ eſſet ꝙ nihil ſoluerepoſſet. vel ſi bonis ceſſiſſet nō teneret vel ſi teneret qd̓ eſt tucius dicere iniuſta eſſꝫ. et iſte ſn̄difficultate abſolui deberet. et tenetur iudexad intereſſe. hec bn̄. ex. e. odardꝰ. Inanis ei eactio quā inopīa debitoris excludit. exͣ. de reſti. ſpō. olim. j. Nota etiā ꝙ ſoluēdo nemo ītelligit̉ eſſe. niſi q̄ p̄t inſolidū ſoluere. ff. de ver.ſig. ſoluēdo. ¶ Quid ſi mihi ꝓmittas pecuniāquam mutuaui tibi ſoluere certo loco et nonſoluas in iſto loco. ℟º teneris mihi quātū intererat mea fuiſſe ſolutū in illo loco. et id̓o ꝑofficiū iudicis ad intereſſe ꝯdemnaberis mihiqꝛ abſtuliſti mihi vtilitate loci. et ita ī hoc teneor tibi. hec em̄ actio vtilitatē ꝯtinet vtriuſqꝫ ſcꝫ actoris et rei. ff. de eo qd̓ cer. lo. l. ij. Edicit̉ h̓ actio certi ꝯditio. Qn em̄ petit̉ principale debitū principali actōne. puta ex teſtimomo vel certi ꝯditione tuc debet intereſſe petiofficio iudicis et h̓ in ꝯtractibꝰ ſtricti iuris ſꝫin ꝯtractibus bone fidei. vt in emptōibꝰ et locatōibus. et huiōī. ſi ꝓmiſiſti mihi ſoluere ceto loco venit intereſſe iure actōnis h̓ hn̄. ex. d̓offi. dele. p. et. g. Et idē videt̉ dicendū de eoq̄ nō ſoluit in termīo p̄fixo. ¶ Sed nunqͥd diesſol̓ oīs a debitorē poterit ꝑueniri. ℟º aūt dieſſol̓ oīs eſt adiectꝰ in fauorē debitoris. et tuncdebitor p̄t illū p̄uenire qꝛ plus ſoluit qͥ an̄ tēpus ſoluit. inſti. de ac. plus aūt. Aut in fauo.rem creditoris et tūc nō p̄t p̄uenire. ff. de au.et ar. le. eū qͥ. hec jo. de ꝯſe. di. j. ſolent. ſꝫ repetere nō p̄t quis an terminū pecuiaꝫ debitaex. de plꝰ pe. c. vno. Hoc tn̄ fallit. prīo ī marito ad inopīa vergente. de quo reqre circa fi.ti. de matrimoīo. Scd̓o in debitore fugiente.ff. q̄ in frau. cre. ait p̄tor. §. ſi debitorē. Tercōin debitorē ſuſpecto qꝛ p̄t cogi dare cautōemff. qͥ ſa. da. co. ſi fideiuſſor. §. fi. h̓ ho. exͣ. d̓ plꝰpe. c. vno. ¶ Quid ſi aliqͥ bonā ꝯūia habet etvnꝰ eoꝝ ꝯtrahit es alienū et poſtea diuidantnūquid ambo debita ſoluēt. Rn̄det guil̓. durꝙ aūt es alienū fuit ꝯtractū ab oībus et tuncomēs ſoluēt. aūt ab vno tm̄ et tūc aūt eſt ꝯtractum occaſionē oīm bonoꝝ et ī ꝯūem vtilitatem et ꝓfectū verſum. et ſic ſoluet̉ de oībusbonis ſi ꝯtrahes h̓ ꝓbauerit. ff. de ne. ge. poponius. j. Aut nō eſt in ꝯueni vtilitatē verſuvel nō ꝓbat ꝙ ſit et ſic tm̄ ꝯtrahēs ſoluēt̉. ff.de re. iu. nō debet alteri. ¶ Nota ꝙ ſi debituſit ſcriptū et debitor velit ꝓbare ꝑ teſtes ſineſcriptura ſol̓ em̄ oportꝫ ꝙ ip̄e ꝓbet ꝑ. v. teſtesrogatos. et iſti pn̄t teſtificari ꝓ ſol̓ oē quā debitor facere voluit. vel ꝓ ſol̓ one facta ip̄i creditori. vel ꝓ ꝯfeſſione creditoris. iij. q. ix. ſi n̄debitum. Et ſꝫm jo. om̄es illi teſtes rogati dicutur qui rogati ſunt a iudice licet ad aliudvenerit. ff. de teſtamē. heredes. Si vero debitum ſit cancellatū liberat̉ debitor niſi ꝯtrarium ꝓbet creditor. ff. de ꝓbatō. ſi cyrogphūEquit̉ videre de qͣrto ſcꝫ cui ſit ſoluendūcirca qd̓ ſciendū ꝙ ſoluendū eſt creditorivel eius ſucceſſori cui ꝯpetit actio obligatōitſi tamē ſit compos mentis et maior. xxv. anis.In mīoribus aūt ſic diſtingue. cū creditor tueſt pupillꝰ et ip̄i ſoli ſoluis ip̄o iure nō tenetſol̓ o nec es liberatꝰ. īmo ſi pupillꝰ pecuniaꝫnō habeat ſaluā poteſt iteꝝ petere qd̓ ſoluiſci