Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

ꝯtrahi n̄ p̄t ꝓpter ipſaꝝ ꝯditioneꝫ De primisprimo videndū ē circa qd̓ nota ꝙ ius ꝓhibetalieari p̄diā et h̓ ſiue ſint vrbana ſiue ruſtica.omēſqꝫ res alias minoris et īpuberis q̄ ſeruado ſeruari p̄nt vt auꝝ argentū et veſtes p̄cioſas et huiōi. Et h̓ niſi ī tali alienatōe interueniāt hec tria ſcꝫ autoritas tutoris. decretū iudicis. et debitū immines. qd̓ ſibi creditor ſolui vrget. vel qd̓ ipſum minorē vſura grauat.Contingit tn̄ ꝙ p̄dium minoris aliqn̄ ſine decreto p̄t alienari .ſ. qn̄ defunctꝰ ex cuiꝰ boniſp̄diū illud ad minore deuenit hoc in vltimavolūtate iuſſit vl̓ etiā ſi minor h̓ a prīcipe impetrauit. Res v̓o alie minoris q̄ ſeruādo nonpn̄t ſeruari p̄n̄t a tutoribꝰ ſine decreto vedi. Prohibet etiā ius filiofa. alienare aliqd̓ d̓rebus pr̄nis ſine iuſſu pr̄is Prohibet etiampr̄ifa. alienare res q̄ obuenerūt filio ex peculio aduenticio qd̓ et a f. lio n̄ p̄t alienari ſineꝯſenſu pr̄is cū ꝓprietas peculij illiꝰ ſit filij vſus v̓o pris qn̄ tn̄ filio imminet debitū vrgēsvel grauas p̄t pater aduenticiū filij alienareprimo mobilia et poſtea immobilia. De peculio v̓o ꝓfecticio n̄ p̄t filiuſfa. ꝯtrahere cū nihil ad eum ſed totū ad prēm ꝑtineat pleno iure. De peculio v̓o caſtreſi vel quaſi ca. p̄t filiˢfa. cū patre et quolibet alio paciſci qꝛ ī eo vtpr̄fam. habet̉ et totū ſcꝫ ꝓprietas et vſus ſpectat ad filiū et nihil ad patrē. Prohibet ecius alienari fundū dotale .ſ. ineſtimatū datuindotē. ſi em̄ eſſet eſtimatꝰ n̄ diceret̉ dotalisſed empticiꝰ. vn̄ ad hoc vt ſit fundꝰ dotalisrequirit̉ ꝙ ſit legitimū mrimoniū. et ꝙ in dotem det̉ et ꝙ ineſtimatus tradat̉. Idem etiā ēde fundo quaſi dotali. et d̓r fundus qͣſi dotat̉ille qui legatꝰ ē ſeruo ineſtimatꝰ dato in dotem licet autē fundus dotalis alienari ſpōtenō poſſit ꝑmittit̉ tn̄ in neceſſitate ī caſibꝰ quibuſdam de quibꝰ videndū ē infra li. viij. ti. d̓dotibus. Prohibet etiā ius alienari illa remquā teſtator in ſua vltima voluntate ꝓhibuitalienari apponēdo certā ꝑſonā in ꝙ res ꝑuenire deberet ſi heres eā alienari vellet vel apponēdo certā penā ſoluendā alicui certe ꝑſone vel eccleſie vt inſti. de le. ad fi. Prohibꝫetiā ius alienari re litigioſam et d̓r hic res litigioſa de cuius dn̄io cauſa moue̓t̉ inter pētitore et poſſeſſorē. et fit res litigioſa incōtinenti oblato libello et quidē iſte qui recipit eamtitulo emptōis vel donatōis vel cuiuſlibꝫ alterius ꝯtractꝰ ſcienter cogit̉ rem reddere etetiā priuat̉ p̄cio qd̓ etiā ille qui alienauit etille qui recepit cogit̉ dare fiſco et tm̄dem deſuo. Si aūt ignorāter debet rem oīo reddereet p̄cium ſibi reſtitui a venditore qui etiā venditor tm̄dem dabit de ſuo emptori. et fiſco .ſ.tercia ꝑtem emptori et reliquas duas ꝑtes fiſco. Et hec pena etiaꝫ locū habet in donatorērei litigioſe vt ſcꝫ facta eius vera eſtimationevterqꝫ puniat̉ in p̄cio mō ſupradicto. ꝑmitttn̄ lex alienari rem litigioſam ex cauſa dotisbel donatōis ꝓpter nuptias vel trāſactionisvel diuiſionis. Inutilis ec ē ꝯtractꝰ ſi quisrem ſua pure ſtipulẻ vel emat. Sed quid ericde p̄cio. ℟º aūt emptor ſciebat rē eſſe ſuaꝫ. ettūc perdit p̄ciū qꝛ vỉ donaſſe. Aut ignorat qꝛfuit inſtitutus heres et tūc p̄cium petere p̄t.et idē ē ſi res ſit ꝯmunis mihi et tibi ꝙͣ tn̄ habeo ad ꝑtem meā. C. de ꝯtrahen. emp. cū resSi aūt ſub ꝯditōe emat valebit emptio in euetu ꝯditionis vt ſi emat ſi res ſua deſinat. valetiā emptio rei ꝓprie rōne poſſeſſionis quā em̄ptor n̄ habebat. vel rōe alteriꝰ qd̓ ei in re ſuādeficiebat. De emptōe aūt rei aliene dicẻ infra ti. de emp. et ven. Sunt etiā quedaꝫ resſuꝑ quibꝰ ꝯtrahi n̄ p̄t ꝓpter eaꝝ qualitatē ſiue conditōem vt ſunt ille q̄ n̄ ſunt ī reꝝ natura nec fuerūt nec eſſe pn̄t vt chimera vel ea q̄impoſſibilis ē dari vt mōs aureus vel ea quelicꝫ fuerint tn̄ mō n̄ ſunt vt equꝰ mortuꝰ ſi tn̄mora p̄ceſſerit morte vt cū quis equū dare ꝓmiſit et die ꝯſtituta n̄ dedit ſed in mora fuitet poſtea equꝰ obijt tenet̉ in eſtimatiōe eiusqꝛ fuit in mora Contractus aūt ſuꝑ rebus q̄future ſperant̉ tenet. vt ſiquis emat futurosꝑtus vel fructꝰ. vel ſi emat iactū retis qꝛ ineſt ꝯditio ꝙ ſiqͥd capiat̉ illud debeat̉ Prohibet̉ etiā alienatio mancipij xp̄iani in iudeum qꝛ n̄ licet iudeo poſſidere mancipiū xp̄ianum. Item ſeruus dū eſt ī fuga vendi n̄ p̄t. ꝓcurator tn̄ ad hoc p̄t ꝯſtitui vt ipſum q̄rat etinuentū vendat. ff. de emp. et ven. qd̓ ſepe. ſecundū h̓ intellige illud. xij. q. ij. c. fugitiuiProhibet̉ etiā alienatio reꝝ illaꝝ q̄ ſunt exempte a ꝯmertio hoīm. vt ſunt res ſacre. religioſe. ſācte publice et liber hō. Res ſacre ſūtq̄ ꝑ ep̄os ſunt rite dedicate. Religioſe ſunt ſepulcra in quibꝰ hoīes mortui inferunt̉. ſancte ſunt porte et muri ciuitatū et municipioꝝqꝛ pena capitis imponit̉ violatoribꝰ eaꝝ viſiquis ingrediat̉ ciuitatē vel municipiū aliude ꝙͣ ꝑ portas. Publice ſunt porte et flumīaq̄ dedicata ſunt vſui populi et foꝝ et ſtadiuꝫEſt igit̉ inutilis ꝯtractus initus ſuꝑ p̄dictisrebus. ſi emptor et venditor ſciuerint res eſſetales. imo emptor qui rē huiōi acceꝑit p̄ditp̄cium et rem. ſi aūt ignorās a venditore ſciēte ꝯꝑauerit tenet̉ ſibi venditor ad id qd̓ ſuaintereſt ſe nō eſſe deceptū. ff. de ꝯtrahen. epl. iiij. Eallit tn̄ hoc ī libero homīe maiori. xxannis qui ad ꝑticipandū p̄ciū vl̓ aliud lucꝝpatit̉ ſe venūdari vel alienari n̄ ignarus ſueꝯditionis. ſecus e ſi acceptor eius ꝯditōnemignoret et venditus in veritate p̄ciū ꝑticipethec jo. xxix. q. ij. relatū. De obligatione et ſtipulatione ti. iiij.Oſtea ꝯſiderandū ē de obligationibꝰEt prīo qͥd ē obligatio et q̄ eiꝰ diuiſioſcd̓o qualiter ꝯtrahit̉. tercio q̄ pn̄t obligari. quarto ſubnectunt̉ quedā de ſtipulaciōe Eſt ergo ſciendū ꝙ obligatio ē iuſtū vīculū quo nccio aſtringim̉ ad aliquid danduꝫvel faciendū ꝑ iura ciuitatis romane Obligationū alia naturalis tm̄. alia ciuilis tantuꝫalia naturalis et ciuilis ſimul. Naturalis obligatio ē que in ſe naturalē ꝯtinet equitatemhec naturalis obligatō ꝯtrahitur ꝑ naturalevinculū .i. ꝑ ꝯſenſum et poteſt fieri inter om̄s